Categorie archief: Kamerplanten en bloemen

Onkruid soorten in ons land – letter M,O en P

Standaard

Categorie: Kamerplanten en bloemen

 

 

 

Onkruid soorten

 

Hieronder vindt u alle soorten onkruid die ons land kent. Een enorm groot overzicht maar netjes op alfabetische volgorde en met omschrijving. Veel succes met het herkennen en bestrijden van deze vaak hardnekkige planten.

 

 

Madeliefje (Compositae)

 

Een van de meest algemene en bekende planten in ons land is het Madeliefje (Bellis perennis). De bladeren liggen in een rozet op de grond; ze zijn glanzend en ovaal tot spatelvormig. Aan de top zijn ze breed en rond, aan de basis lopen ze uit in een korte, brede bladsteel. De behaarde bloeistengel is bladerloos en eindigt in een enkele, rood aangelopen knop die uitgroeit tot een bloemhoofdje met talrijke witte straalbloempjes rond een kussentje heldergele buisbloempjes. Het wit is van onderen rood (soms ook aan de bovenkant enigszins rood).

Madeliefje bloeit vaak het hele jaar door, tot zelfs onder de sneeuw! Kinderen vlechten graag slingers van de bloemen. De kruisvaarders gebruikten de plant om wonden te genezen. Veel legenden zijn verbonden met het Madeliefje en het is een van de voorboden van de lente. In Engeland zegt men dat het geen lente is zolang je niet op twaalf madeliefjes tegelijk kan staan! Dat laatste geeft dan tevens aan in welke aantallen dit plantje kan voorkomen. Door de grondrozetten verstikt het het gras in het gazon en hoe lieflijk het plantje ook is, je kunt ook te veel van het goed hebben!

 

 

 

 

 

 

 

De Ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae)

 

De inheemse leden van deze familie behoren tot de geslachten Reigersbek en Ooievaarsbek, die beide hun naam te danken hebben aan de lange snavel waarvan de vruchtjes zijn voorzien. Reigersbekken (Erodium) zijn te onderscheiden van Ooievaarsbekken (Geranium) doordat ze veervormig ingesneden of geveerde bladeren hebben, schermvormige bloeiwijzen met meestal drie tot negen bloemen en veel langere snavels. De wilde Geraniums moeten niet verward worden met de sierplanten uit het geslacht Pelargonium, die gewoonlijk – foutief – eveneens Geraniums worden genoemd.

 

 

Gewone reigersbek

 

gewone reigersbek

 

gewone reigersbek

 

 

gewone reigersbek

 

 

 

Gewone ooievaarsbek

 

gewone ooievaarsbek

 

 

 

 

 

 

Slipbladige Ooievaarsbek

 

De onderste bladeren van de SLIPBLADIGE OOIEVAARSBEK (Geranium dissectum) staan twee aan twee op lange bladstelen en zijn diep ingesneden tot 5-9 slippen. Deze slippen zijn op hun beurt ook nog weer ingesneden. De vijf purperkleurige (soms roze) bloemblaadjes zijn gekerfd, zodat het lijkt alsof er tien zijn. Het is een een- of tweejarige plant, met dichtbehaarde stengels die vertakt zijn, waardoor het uiterlijk vaak nogal onregelmatig is. De bloeitijd is van mei tot en met september. Deze soort komt voor in Europa en West-Azië en verwilderd in Amerika. In ons land plaatselijk vrij algemeen op kleigrond, aan wegen en dijken. De aanwezigheid van deze plant wijst op een voedselrijke grond.

Alle Ooievaarsbekken zijn betrekkelijk goed bestand tegen selectieve onkruidbestrijdingsmiddelen. Zo nodig kan het best gespoten worden als de kiemplantjes nog klein zijn. Overigens zijn ze gemakkelijk voor wieden onder de duim houden.

 

 

 

slipbladige ooievaarsbek

 

 

 

 

Robertskruid

 

ROBERTSKRUID (Geranium robertianum) is een plant met een aantrekkelijk uiterlijk. Gemakkelijk te herkennen door de ronde stengels, die sappig en behaard zijn, door de sterk verdeelde bladeren, die in de herfst eveneens rood kleuren en door de roze bloemen met vijf niet-ingesneden bloemblaadjes. De bloeitijd is van mei tot in de herfst. De hele plant heeft een sterke geur. Het is een een- of tweejarige plant met aan de basis vertakte stengels die 10 tot 50 cm lang worden. De tegenoverstaande bladeren hebben 3-5 slippen die aan de rand zijn ingesneden. Robertskruid komt voor in geheel Europa, in Noord- en Midden-Azië en in Noord-Amerika; verwilderd in Zuid-Amerika. In een groot deel van ons land algemeen op vochtige beschaduwde plaatsen, soms tegen muren.

 

robertskruid

 

klein robertskruid

 

robertskruid

 

 

 

 

Gewone Reigersbek

 

De GEWONE REIGERSBEK (Erodium cicutarium) is een slordig groeiende plant met liggende, behaarde stengels. De violet-roze (soms witte) bloemen zijn naar verhouding groot en staan met meestal 5-7 bijeen in een schermpje. Van de bloembladeren hebben er gewoonlijk twee een donkere vlek aan de basis. De snavels van de vruchtjes hebben een lengte van 25-35 mm. De plant kan zowel een- als tweejarig zijn en wordt 8 tot 60 cm hoog. De geveerde bladeren variëren in lengte van 2 tot 20 cm. Ze zijn tegenoverstaand en de blaadjes waaruit het blad is opgebouwd staan afwisselend en zijn ook weer ingesneden. De bloeitijd strekt zich uit van april tot in de herfst. Inheems in Europa, Azië en Noord-Amerika. In ons land algemeen op zandgronden, vooral wanneer die rijk aan stikstof is.

 

 

gewone reigersbek

 

gewone reigersbek

 

 

gewone reigersbek

 

 

 

Paardenbloem (Compositae)

 

De PAARDENBLOEM (Taraxacum officinale) is ongeveer net zo algemeen als het Madeliefje maar heel wat lastiger. Aan de andere kant echter is de plant uitstekend te gebruiken in de keuken: hij bevat meer vitaminen A en C dan bijna elke andere groente of vrucht en de enigszins bittere bladeren verrijken iedere salade. Paardenbloem is verder ook een zeer heilzame plant: hij stimuleert de bloedsomloop, de lever, de spijsverteringsorganen en speciaal de nieren en de blaas.

Als tuinonkruid moet men er echter mee oppassen, want de plant neemt ongeveer driemaal zoveel ijzer uit de grond op als andere planten en ook koper en andere voedingsstoffen. Vandaar zijn waarde in een salade! Het is ook een slechte buur voor andere planten, doordat hij ethyleengas uitscheidt dat deze in hun groei belemmert. We kunnen de stoffen die hij uit de grond haalt ten nutte maken door de plant te composteren. Op die manier komen de ‘gestolen zaken’ weer in de grond terug, waar ondieper wortelende planten ze kunnen opnemen. Men kan van de plant ook een vloeibare meststof maken die op de bladeren van tuinplanten wordt gespoten en tegelijkertijd dient als afweermiddel tegen insecten.

De bladeren van de Paardenbloem met hun tandvormige slippen zitten in een grondrozet die groeit uit een al dan niet vertakte penwortel. De bloemen kunnen onder gunstige omstandigheden het hele jaar door verschijnen, maar de hoofdbloei valt in mei. De gele bloemhoofdjes staan afzonderlijk op een holle, onbebladerde, soms rode stengel, die een wit melksap bevat. Ze worden bezocht door een grote verscheidenheid aan insecten. Na de bloei ontstaan de bekende pluizenbollen, waaruit als men er tegen blaast de parachuutjes met daaraan de zaden tevoorschijn komen. De bloemhoofdjes openen zich ’s morgens tussen zes en zeven. Het verspreidingsgebied omvat het gehele gematigde en koude deel van het noordelijk halfrond. In ons land algemeen op allerlei plaatsen en alle grondsoorten.

 

paardenbloem

 

paardenbloem

 

 

 

 

 

Papegaaiekruid (Amaranthaceae)

 

PAPEGAAIEKRUID (Amaranthus retroflexus) is oorspronkelijk afkomstig uit Amerika, maar is tegenwoordig verspreid over bijna de gehele wereld. De stevige stengel, grijsgroen en dicht kortbehaard, is meestal vertakt, vooral aan de top. De voet van de stengels is vaak roodachtig. De hoogte van de plant varieert van 15 cm tot 1 m. De enigszins hangende bladeren staan afwisselend en zijn langgesteeld; ze zijn ruitvormig-eirond en naar de top en de voet enigszins versmald. De bladeren zijn behaard en hebben opvallende nerven, vooral aan de onderkant. Onder de kleine groene bloempjes zitten stijve, scherp gepunte schutblaadjes.

De bloemen vormen dichte aren in de bladoksels van 1-5 cm lang. De bloeistengel wordt bekroond door een dicht groepje van deze aren ter lengte van 5-20 cm. De bloeitijd is juli tot en met oktober. Papegaaiekruid bevat soms buitengewoon veel stikstofverbindingen, waardoor hij giftig is voor het vee. Varkens eten deze plant echter graag (vandaar de Engelse naam Pigweed ofwel Varkenskruid). In ons land is deze plant thans vrij algemeen, behalve in het noorden en in Zuid-Limburg.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Howea Forsteriana of de Kentia

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

.

.

De Howea Forsteriana beter bekend als de Kentia palm groeit van oorsprong op een eiland ten oosten van Australië. De Kentia is een palm uit de familie Arecaceae of Palmea. Dit is een van de sterkere palmen. Omdat de Kentia gemakkelijk in onderhoud is, is deze geliefd op kantoren.

.

.

news_ef5c0359d4_n

.

.

Kentia onderhoud:

.

Water geven

 Vochtig houden Vochtig houden

De Kentia moet net zoals andere palmen in een constant vochtige grond staan. Let hierbij op dat de wortels niet in natte grond staan. Geef daarom regelmatig kleine beetjes water. Bijvoorbeeld eens per 5 dagen in de zomer en eens per 10 dagen in de winter. De hoeveelheid water is afhankelijk van onder andere de grootte van de palm en de hoeveelheid licht die de plant bereikt.

Begin daarom met kleine hoeveelheden water per gietbeurt. Is de grond na 4 dagen nog steeds nat, verminder dan de watergift. Controleer dit door een vinger in de aarde te steken. Het is verstandig om dit bij een nieuwe kamerplant regelmatig te doen. Op den duur wordt het dan eenvoudiger om te bepalen hoeveel en hoe vaak de Kentia nodig heeft.

.

Sproeien

.

Het sproeien van de Kentia is niet noodzakelijk. Het is wel aan te raden wanneer de radiator een te droge lucht veroorzaakt. Daarnaast voorkomt sproeien ook spint en blijft het blad langer mooi. Een regenbuitje in de zomer is ook bijzonder effectief om stof te verwijderen. Bovendien werkt dit preventief tegen ongedierte.

.

.

.

.

Standplaats

.

Schaduw

De Kentia stelt geen hoge eisen aan de lichtintensiteit. Ten opzichte van andere palmen kan de Kentia relatief donker staan. Stagneert de groei of maakt de kamerplant weinig vers blad? Plaats de palm dan een meter dichterbij het raam. Worden de bladeren geel of wordt de plant lichter van kleur? Plaats de palm dan een meter verder van het raam. Zorg voor maximaal 3 uur direct zonlicht. Zo behoudt de Kentia zijn diep donker groene kleur.

Je kunt de Kentia zonder problemen op een raam op het westen, oosten of noorden plaatsen. Echter, plaats de Kentia nooit direct voor een raam op het zuiden. Plaats je de plant toch op een raam op het zuiden, behoudt dan minimaal 3 meter afstand.

.

Minimale temperatuur

.

Overdag: +/- 16 °C
‘S nachts: +/- 10 °C

.

.

.

.

Verpotten

.

Verpot de Kentia in de lente of direct na aanschaf. De lente heeft de voorkeur omdat eventueel beschadigde wortels dan sneller herstellen. Herhaal dit eens per 2 jaar, of eerder als de pot te klein wordt. Kentia palmen hebben weinig wortels en groeien langzaam. Verpotten is daarom niet zo vaak nodig. Eens per 4 jaar verpotten is voldoende. Vervang wel vaker de toplaag met verse grond.

Verpotten kan direct na de aankoop, of anders bij voorkeur in de lente. Wortels herstellen namelijk in deze periode het snelst. Een ruimere pot creëert een grotere waterbuffer voor de Kentia, omdat de grond meer water kan opnemen. Hiermee is de kans op uitdroging kleiner.

Het is verstandig om bij hoge vazen een inzethoes te gebruiken. Dit voorkomt dat er onderin de pot water gaat rotten, omdat het buiten bereik van de wortels is. Neem een sierpot met een diameter die minimaal 20% groter als de oranje kweekpot. Je kunt gewone universele potgrond of speciale palm grond gebruiken.

Het is belangrijk om in de periode na het verpotten een Kentia niet teveel water te geven. Daardoor gaan de wortels sneller opzoek naar water. Een groter wortelstelsel zorgt voor een gezondere palm.

Gaat een Kentia scheef hangen? Plaats dan wat grote keien tegen de stam om de palm te stabiliseren. Het opnieuw verpotten beschadigd meer wortels, waardoor de palm zichzelf minder goed kan stabiliseren. Een stok ter ondersteuning is ook mogelijk, de kans bestaat echter dat deze in de wortels steekt.

.

Voeding

.

Bemest de Kentia wekelijks van april tot september. Gebruik hiervoor vloeibare voeding voor palmen. Omdat de Kentia langzaam groeit, is de helft van de dosering voldoende. Geef nooit een overdosis, ook niet na een periode dat de binnenplant geen voeding heeft gehad. Een palm kan zonder voeding overleven, echter zal voeding de groei en gezondheid stagneren.

.

.

.

.

Verkleurende bladeren

.

Bruine randen zullen ontstaan bij de onderste bladeren, dit zijn de oudste bladeren. Dit is een natuurlijk verschijnsel en is niet te voorkomen. Op den duur gaan deze blaadjes dood. Vergelende bladeren zijn meestal het gevolg van een te lichte standplaats.

Wanneer een Kentia palm teveel water heeft gekregen zal deze dezelfde verschijnselen tonen als wanneer de palm te weinig water heeft gehad. De wortels schrikken namelijk van teveel water en ‘slaan’ dicht. Waardoor bruin blad zal het gevolg zijn.

.

.

Snoeien

.

Lelijk blad is niet te voorkomen. Een Kentia maakt bovenin nieuw blad om het onderste blad te vervangen. Dit onderste blad kan het beste weggeknipt worden wanneer het lelijk wordt. Bruine randjes mogen ook weggeknipt worden. Het is echter niet mogelijk om de stam te snoeien.

.

Vermeerderen

.

Kentia’s zijn net zoals alle palmen alleen te kweken door middel van zaad. Het kiemen bij een Kentia zal veel tijd in beslag nemen. Een hoge temperatuur van rond de 27 graden is gewenst.

.

.

.

.

Bloemen

.

Alleen volgroeide palmen bloeien. Dit zal echter niet voorkomen in de woonkamer.

.

Giftig?

.

De Kentia is niet giftig.

.

Ziektes

Het is echter altijd raadzaam om regelmatig de palm goed te controleren op beestjes die er niet horen. Hoe eerder een ziekte is waargenomen, hoe groter de kans van een succesvolle bestrijding.

.

.

.

.

voorpagina openbaring a4

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

                                                          

De gerbera, een kleurrijke bloem

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

De gerbera

 

Whatever a man’s age, he can reduce it several years
by putting a bright-colored flower in his button-hole.

Mark Twain

 

 

 

Algemeen

 

De gerbera zou een goede keus geweest zijn voor de suggestie die Mark Twain doet. De gerbera is namelijk een bloem met zeer intense, felle en heldere kleuren. Het is dan ook een bloem met een hoge decoratieve waarde die zich ook prima staande houdt als enkele bloem in een vaas.

 

 

Oranje en gele gerbera's

 

 

De gerbera heeft zijn oorsprong in Azië, Zuid-Amerika en Tasmanië. De Leidse botanicus Gronovius heeft de plant in 1737 ontdekt en deze vernoemd naar zijn collega, Traugott Gerber, een Duitse arts die op het Deense Jutland bloemen verzamelde. De huidige Gerbera-rassen stammen af van de Gerbera Jamesonii die werd ontdekt en vernoemd naar Jameson, een plantenverzamelaar. Gerbera’s spreken met hun kleuren. Ze stralen vrolijkheid en levendigheid uit.

 

 

Soorten

 

De gerbera behoort tot het plantengeslacht Asteraceae. Er bestaan grootbloemige en kleinbloemige soorten. Voorbeelden van bekende Gerberasoorten zijn:

 

 

Grootbloemig

 

 

Optima (oranje)

 

 

GERB019 optima

 

 

 

 

 

Serena (roze)

 

suzie-fall-2 serena

 

 

 

 

 

Ruby Red (rood)

 

rubyred

 

 

 

 

 

Ferrari (rood)

 

red-gerbera-daisies_015754 ferrari

 

 

 

 

 

Tamara (geel)

 

tamara

 

 

 

Kleinbloemig

 

 

Flolili (oranje)

 

gerbera-flolili

 

 

 

 

 

Salsa (rood)

 

salsa

 

 

 

 

 

Illusion (geel)

 

illusion 1

 

 

 

 

 

Kaliki (geel)

 

Kaliki

 

 

 

 

 

Jaimy (rood)

 

jaimy

 

 

 

Gezien de decoratieve kracht en veelzijdigheid van de toepassing van de gerbera in zowel boeketten als in een compositie van alleenstaande bloemen, worden ook regelmatig nieuwe variëteiten ontwikkeld. Zo zijn onder andere de volgende soorten ontstaan:

 

 

 

Extreme (oranje met gele punten)

 

orange-yellow-gerbera-flower-extreme-close-up-24980916

 

 

 

 

Trianimo (geel met een oranjerood hart)

 

Cornice trianimo

 

 

 

 

 

Pincky Eye (lichtroze)

 

GERB020 pinkey eye

 

 

 

 

Dalma (wit met een zwart hart)

 

gerbera-floraco-dalma

 

 

 

 

Evergreen (lichtgroen)

 

Gerbera-Evergreen-Head-350_a7ff1c4a

 

 

 

 

 

Combat (roodbruin)

 

gerbera combat

 

 

 

 

 

Bentley (roodbruinpaars)

 

895250e1ca3e4b106b0d7586b76c1fe1 bentyley

 

 

 

 

Spetter (geel met een oranjerood hart)

 

Kaliki

 

 

 

 

 

Tri-Exotica (oranje met gele punten)

 

gemitriexotica

 

 

 

 

 

Thunder (oranje met gele punten)

 

potted-gerbera-daisy-plant_365 thunder

 

 

Kenmerken

 

De kleurenvariatie is heel groot, maar de meest geliefde zijn oranje, geel, rood, paars, zalm, wit, roze en tweekleurig. De lange stengels van de gerbera zijn behaard, waardoor ze er wollig uitzien en zacht aanvoelen. De bloemen bloeien aan het einde van de bladloze stengel en hebben een doorsnee van 12 – 16 centimeter.

 

 

Bijzonderheden

 

De oranje gerbera is het symbool van de Wereld Niet Roken Dag op 31 mei, ooit begonnen in Scandinavië. Op deze dag wordt de Gerbera Award uitgereikt aan een organisatie of persoon die zich sterk heeft gemaakt voor niet-roken bevorderende maatregelen.

 

 

Verzorgingstips

 

Gerbera’s in gemengde boeketten of alleen in een vaas vragen dezelfde verzorging, op het voedsel na.

Alleen gerbera’s in de vaas:

  • Zet gerbera’s in een goed schoongemaakte vaas
  • Snijd de stelen schuin af (voorzichtig wegens de tere steel)
  • Voeg een paar chloordruppels toe aan het water
  • Houd tijdens het schikken rekening met het omhoog groeien van gerbera’s in de vaas
  • Zorg voor een niet te hoog waterniveau in verband met gevoeligheid voor rot in de stengel
  • Houd de bloem verwijderd van tocht, warmte, zon en rijpend fruit
  • Ververs zo nodig het water en snijd dan opnieuw de stelen aan

Gemengde boeketten:

  • In plaats van chloordruppels snijbloemenvoedsel toevoegen

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

                                           

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 Echte koekoeksbloem : Silene flos-cuculi

Standaard

categorie :  Kamerplanten en bloemen

 

 

 

koekoekechte-100516-348

 

 

 

Goed te herkennen aan
de helder roze, beetje rommelige bloemen met 5 kroonbladen, die in 4 slippen verdeeld zijn

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Echte koekoeksbloem is een overblijvende plant van 30 tot 90 cm hoog. Ze is zeer algemeen voorkomend.
Je vindt echte koekoeksbloem in natte, matig voedselrijke grond in graslanden, duinvalleien en lichte loofbossen. Ook op veengrond.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Echte koekoeksbloem bloeit vanaf mei tot met juli met helder roze (soms witte) bloemen, waarvan de vijf kroonbladen verdeeld zijn in vier onregelmatige slippen met twee gevorkte witte schubben aan de basis.
Door verdeling van de kroonbladen in slippen hebben de bloemen een teer, maar beetje rommelig uiterlijk.

De bloemen vormen een schermachtige bloeiwijze aan de top van de stengels. De kroonbladen worden omgeven door een roodbruine kelkbuis met 5 toegespitste, driehoekige, korte tanden en 10 uitstekende nerven.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De vertakte stengels zijn groen van kleur en ruw behaard. Onder schrale en droge omstandigheden kunnen de stengels opvallend bruin kleuren. Ze dragen smalle lancetvormige ongesteelde bladeren. Onderaan de stengel staan een aantal gesteelde, langwerpige tot spatelvormige rozetbladeren.

 

 

 

 

 

lychnis-flos-cuculi-echte-koekoeksbloem-04

 

 

 

Algemeen

 

anjerfamilie (Caryophyllaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen tot zeer zeldzaam
– 30 tot 90 cm hoog

Bloem
– helder roze (soms wit)
– vanaf mei t/m juli
– gevorkt bijscherm
– 3 tot 4 cm
– stervormig
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden
– 5 stijlen

Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– top spits
– rand gaaf
– enigszins ruw
– stengelblad :
– lancetvormig
– niet gesteeld
– 1 nervig
– rozetblad :
– langwerpig tot spatelvormig
– gesteeld

Stengel
– rechtop en vertakt
– behaard
– kantig

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

John Astria

Japans hoefblad ; Petasites japonicus

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

img_9202-gr-japans-hoefblad

 

 

Goed te herkennen aan
– de bolvormige bloeiwijze met witachtig, geelgroene hoofdjes en
– de puntige lichtgroene schutbladeren

 

 

SAMSUNG DIGITAL CAMERA

 

 

Japans hoefblad is een overblijvende, woekerende plant, die groeit op vochtige tot natte, voedselrijke grond aan waterkanten. Oorspronkelijk is ze afkomstig uit Korea, China en Japan. In de eerste helft van de 19de eeuw is de plant naar Nederland gehaald en aangeplant in de grote tuinen van kastelen en op landgoederen. Ze behoort tot het bijgoed van de stinsenflora.

Japans hoefblad bloeit in maart en april. De bolvormige bloeiwijze is een tros die bestaat uit gesteelde, witachtig, geelgroene hoofdjes. Eerst is de bloeiwijze zeer compact en wordt ze omringd door de lichtgroene schutbladen. Later groeien de hoofdjes wat uit en wordt de bloeiwijze losser.

De schutbladen zijn duidelijk groter dan de bloeiwijze, in tegenstelling tot de schutbladen van wit hoefblad, die kleiner zijn dan de bloeiwijze. Net als bij groot en klein hoefblad verschijnen de groene wortelbladeren na de bloeiwijzen en ontwikkelen zich na de bloei pas tot hun volle omvang.

Ze hebben een hartvormige bladschijf en kunnen tot meer dan 1 meter breed worden en 1,5 meter hoog. Als het ’s zomers warm, droog en zonnig weer is, liggen de bladeren slap op de grond en richtten ze zich ’s nachts weer op.

 

 

japans-hoefblad-3-2011-natuurkieker-paint

 

.

Vergelijkbare soorten

 

In Nederland en België komen 4 soorten hoefblad voor, die alle vier goed uit elkaar te houden zijn, zeker als je ze gezien hebt. Klein hoefblad is laag en heeft gele bloemen. Groot hoefblad heeft een kegelvormige, bleekroze bloeiwijze.

Japans en wit hoefblad lijken het meest op elkaar. Ze zijn het makkelijkst van elkaar te onderscheiden aan de hand van de schutbladen aan de bloeistengel; bij Japans hoefblad zijn die bladen duidelijk langer dan de bloeiwijze, bij wit hoefblad zijn ze korter.

 

 

klein hoefblad

 

 

groot hoefblad

 

 

wit hoefblad

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

John Astria

John Astria

De Bismarckia : een zeldzame palm

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen 

 

 

 

De Bismarckia Nobilis is een moeilijke palm, maar wel een echte eyecatcher vanwege zijn unieke grijze kleur. Van oorsprong komt deze prachtige palm uit het binnenland van Madagaskar. De Bismarckia Nobilis is een redelijk zeldzame palm en dat is terug te zien in de prijs.

 

 

Bismarckia_nobilis_220

 

 

 

Bismarckia Nobilis onderhoud

 

 

Water geven

 

vochtig houdenVochtig houden

 

 

Bismarckia is gevoelig voor een onregelmatige watergift. Zowel te droog als te nat beschadigt al snel de wortels. De potgrond dient altijd vochtig te blijven, zonder dat de wortels in natte grond staan. Geef daarom regelmatig water. Bijvoorbeeld 2x per week in de winter en 3x per week in de zomer. Het is beter om regelmatig kleine beetjes te geven dan in een keer heel veel.

De hoeveelheid water is afhankelijk van verschillende factoren zoals standplaats en grootte van de palm. Begin daarom met kleine hoeveelheden water per gietbeurt. Is de grond na 4 dagen nog steeds erg nat, geef dan minder per gietbeurt. Dit controleer je door een vinger in de grond te steken. Bij een nieuwe binnenplant is het verstandig om dit regelmatig te doen. Na enkele keren water geven leer je hoeveel en hoe vaak jouw Bismarckia nodig heeft.

.

 

 

 

 

Sproeien

 

De Bismarckia sproeien is niet noodzakelijk. Maar zeker een aanrader. Sproeien is namelijk een prima middel om droge lucht te compenseren. Dit zal de gezondheid van de palm ten goede komen.

.

 

 

Standplaats

.

zonnig

Zonnig

.

De Bismarckia staat het liefst op de meest zonnige plaats van de woonkamer. Ook in de tuin kan de Bismarkcia in de volle zon worden geplaatst, mits de temperatuur dit toelaat. Het is echter van belang de palm aan het directe zonlicht te laten wennen. Dit kan je doen door de plant elke week iets dichterbij het raam te plaatsen. Buiten kan je de plant eerst in de schaduw plaatsen. Vervolgens geef je geleidelijk de palm meer zon uren. Nieuw blad wat opgroeid in direct zonlicht is hier beter tegen bestand.

Te weinig direct zonlicht zal de groei afremmen. Ook gaan de bladeren meer hangen bij een gebrek aan licht. Een Bismarckia is daarom ook niet geschikt voor een raam op het noorden. Zorg ervoor dat de plant minimaal voorzien is van 5 uur direct zonlicht.

 

 

Minimale temperatuur

.

Overdag: +/- 14 °C
‘S nachts: +/- 8 °C

 

 

 

 

 

Verpotten

 

Verpot de palm eens per 2 jaar. De Bismarckia Nobilis heeft zwakke wortels. Wees daarom voorzichtig met het potten. Verpotten kan direct na aanschaf, maar geeft de voorkeur in de lente. Wortels groeien in deze periode namelijk het snelst. Een grotere plantenbak geeft de Bismarckia een grotere waterbuffer, omdat de grond meer vocht kan absorberen. Hiermee is de kans op verdroging kleiner. Neem een sierpot met een diameter van minimaal 20% meer dan de vorige. Gebruik gewone universele potgrond of speciale palm grond.

 

 

 

Voeding

 

De Bismarckia van april tot september wekelijks bemesten. Gebruik vloeibare voeding voor palmen. Geef nooit een overdosis, ook niet na een periode dat de binnenplant geen voeding heeft gehad.

.

 

 

Verkleurende bladeren

 

Rode bladeren duiden op kou. Dit kan alleen buiten optreden. Bruine puntjes zijn niet te voorkomen. Bismarckia’s in de natuur hebben ook deze bruine punten. Vooral bij het oudere blad wat onderaan de palm hangt zal dit zichtbaar zijn. Meer sproeien zal het verse blad langer mooi houden.

 

 

 

 

Snoeien

 

Zoals hierboven beschreven zal het blad van een palm op den duur lelijk worden. Een palm maakt namelijk in de kern bovenaan nieuw blad aan en de onderste bladeren sterven af. Het oudere blad wat niet meer mooi is kan je het beste bij de stam afknippen. Dit zal namelijk nooit meer herstellen en kost de plant alleen maar energie. De stam kan je niet snoeien. Hierdoor zal de palm sterven.

 

 

.

Vermeerderen

 

Bismarckia’s zijn alleen te kweken door middel van zaad.

 

 

.

Bloemen

 

Alleen volwassen Bismarckia palmen bloeien. Dit stadium zal de palm niet halen als woonkamerplant.

 

 

 

 

 

Giftig?

 

De Bismarckia Nobilis is niet giftig.

 

 

.

Ziektes

 

Als er schildjes op de Bismarckia verschijnen heeft de palm last van schildluis. Het blad word plakkerig en de palm ziet er ongezond uit. Tijd om de aangetaste bladeren weg te snoeien en een bestrijdingsmiddel te gebruiken.

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Donkere ooievaarsbek

Standaard

categorie : Kamerplanten en bloemen

 

 

 

donkereooievaarsbekdonker

 

 

 

Goed te herkennen aan
de grote donker paarsrode 5-tallige bloemen

 

 

geranium_phaeum-2

 

 

 

Algemeen

 

Donkere ooievaarsbek is een zeldzaam voorkomende, overblijvende, in pollen groeiende plant van 45 tot 60 cm hoog. Oorspronkelijk komt ze uit Zuid-Europa. Ze is door de mens verspreid.

Bij ons is donkere ooievaarsbek een stinsenplant en je vindt haar op half beschaduwde, vochtige, voedselrijke plaatsen in lichte loofbossen en op beschaduwde grasgrond op of nabij buitenplaatsen en parken. Ook wordt ze aangeboden als tuinplant.

 

 

 

 

 

Bloem

 

De bloeitijd van donkere ooievaarsbek is vanaf mei tot en met september. Haar bloemen zijn in de schaduw donkerrood, in het licht zijn ze meer paars. De bloemen staan met 2 bij elkaar. Tijdens de bloei buigt de bloemsteel zich aan de top, waardoor de bloemen voorover hangen.

De 5 kroonbladen zijn rechtafstaand tot iets teruggeslagen. Ze zijn rimpelig en hebben vaak een spits puntje. Aan de basis zijn ze wit. De 5 kelkbladen zijn grijsgroen door lange afstaande beharing. De bloemen hebben 10 meeldraden met forse helmknoppen en 1 groengele stijl.

 

 

 

 

 

 

Stengel

 

Ook de rechtopstaande, ronde stengels zijn, net als de kelkbladen, bezet met lange, zachte, afstaande, witte haren. De bladeren hebben vaak aan de voet van de insnijding een donkere vlek.

 

 

 

 

 

 

 

 

Algemeen

 

– ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae)
– overblijvend
– zeldzaam
– stinsenplant
– 45 tot 60 cm

Bloem
– paarsrood
– vanaf mei t/m september
– gesteeld alleenstaand
– stervormig
– 1,5 tot 2 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– wortelbladeren :
– rozet
– lang gesteeld
– 7-slippig
– stengelbladeren :
– verspreid
– kort gesteeld, bovenaan zittend
– onderste 7-slippig
– hogere 5- tot 3-slippig
– enkelvoudig
– handvormig ingesneden
– top spits
– rand getand
– voet hartvormig
– handnervig
– bovenkant behaard
– onderkant kaal

Stengel
– rechtop
– bovenaan vertakt
– behaard
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

 

John Astria

De Agave

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Agaven komen van oorsprong uit de regio rondom Mexico. Hier staan zij beter bekend als de 100 jaar oude Aloë. Deze kamerplant behoort tot de Agavaceae familie. De Agavaceae familie bestaat volledig uit eenzaadlobbige planten. De Agave wordt in Mexico gebruikt voor de productie van Tequila. Het is een makkelijke plant en vergt geen specifieke kennis.

 

 

.

.

Water geven

 

Agaven zijn van oorsprong gewend aan weinig water. De Agave bevat net als een cactus veel huidmondjes. Hierdoor verdampt het ‘blad’ water nauwelijks. In de winterperiode kan de Agave prima helemaal droog staan.
Laat de grond van de plant eerst geheel opdrogen en 1 á 2 weken droog staan alvorens je nieuw water geeft. Voorkom ten alle tijden dat de plant met zijn wortels in het water staat. Dit zal wortelrot veroorzaken.

 

 

 

Watersysteem

 

Indien je de kamerplant opmaakt met vulcastrat en een watermeter veranderd de watergift. Hierbij geef je eenmaal per drie weken water, totdat de watermeter begint te bewegen. Des te kleiner de uitslag, des te beter. De watermeter geeft namelijk aan dat er te veel water in de pot staat. Je kunt dan ook het beste de watergift stoppen vlak voordat de watermeter uitslaat. In de winter kun je eenmaal per 6 weken water geven.

 

 

Sproeien

 

Sproeien ter compensatie van droge lucht is voor een Agave niet nodig. In de winter kan een nevel dienen als waterbeurt. De meeste soorten kunnen namelijk via de huid water opnemen.

 

 

agave desert

 

 

Licht en Warmte

 

De Agave is gek op zonlicht. De plant is hierdoor ook geschikt voor een standplaats in de volle zon. Wanneer je de plant gaat verplaatsen laat deze dan geleidelijk wennen aan het verschil in lichtintensiteit, anders is er kans op bladverbranding. De Agave wenst het liefst minimaal 5 uur direct zonlicht per dag. Plaats hem daarom het liefst direct voor het raam. Tocht kan beter worden vermeden bij het selecteren van een standplaats.

 

 

agave lopantha

 

 

Minimale temperatuur

 

overdag : 16°C
’s nachts : -7°C
.
.
.

agaves in pot

.
.
.
.

Verpotten

 

 

Het verpotten van stekelige Agaven is niet gemakkelijk. Verpot een Agave daarom alleen als het echt noodzakelijk is. Bijvoorbeeld als de pot te klein wordt of de grond begint te verzuren. Wikkel de plant in met kranten en gebruik handschoenen. Vul de nieuwe pot aan met speciale Cactusgrond of meng universele grond aan met zand en/of hydrokorrels. Verpot de Agave bij voorkeur in de lente.

Verwijder bij het verpotten alle dode wortels en snij dode bladeren weg. De scherpe stekels van de Agave kunnen afgedekt worden door er een kurk op te plaatsen. Let bij het verpotten op dat de Agave zijn sap giftig is, voorkom blootstelling hieraan.

 

 

agave montana

 

 

Voeding

 

De Agave groeit langzaam, daarom verbruikt deze binnenplant weinig voeding. Bemesten is niet nodig in de rustperiode (winter) en niet noodzakelijk in de herfst. De Agave verlangt geen voeding maar waardeert het wel. Er is speciale vloeibare voeding voor Cactussen die ook erg geschikt is voor deze plantsoort. Hanteer hierbij de gebruiksaanwijzing. Gebruik nooit een overdosis, ook niet na een periode dat de kamerplant geen voeding heeft gehad.

 

 

agave victoria

 

 

Onderhoud

 

 

Verkleurde bladeren

 

Verkleurde bladeren duiden bij een Agave vaak op een te veel aan vocht. Laat de plant enkele tijd droog staan alvorens er opnieuw water gegeven wordt. Wanneer er een grijze gloed over de bladeren heen komt duidt dit vaak op schildluis.

 

 

Snoeien

 

De Agave groeit van nature erg langzaam. Hierdoor is snoeien niet snel nodig. Verwijder gele, droge en rotte bladeren met een scherp mes. Het liefst in het voorjaar dan heeft de plant meer energie om te herstellen. Let op bij het snoeien dat het sap van deze plant giftig is en vermijd blootstelling. De Agave houdt na het snijden een wond over. Deze zal vanzelf dicht groeien. Pas echter op met kinderen en huisdieren.

 

 

agave triangularis

 

 

Vermeerderen

 

Het is mogelijk om de Agave te vermeerderen. Snij een schijf van de moederplant af met een scherp mes. Laat deze snijwond zo’n 4 weken goed drogen en helen. Plant de stek vervolgens in Cactusgrond of meng 2 delen zand met 1 deel potgrond. De plant zal hierin gaan wortelen zolang het mengsel niet te vochtig wordt gehouden.
Zaaien is ook mogelijk. Je kunt dit het beste in de zomer doen. Gebruik hierbi hetzelfde mengsel als hierboven beschreven staat. De zaadjes zullen vanzelf uitkomen en langzaamaan uitgroeien tot een grote Agave.

 

 

Bloemen

 

De Agave kan bloemen produceren. Dit proces gebeurt pas na 7 á 10 jaar. Na de bloei zal de Agave sterven. Tijdens de bloei produceert de plant zeer hoog zijn bloemen. Ook zorgt de plant voor nakomelingen rondom de basis van de plant. Deze nakomelingen zullen uitgroeien tot nieuwe planten.

 

 

J56183p

 

 

Giftig

 

Het sap uit de Agave is hoogst giftig. Voorkom aanraking met deze wolfsmelk en raadpleeg huisarts bij contact met de ogen. Hiernaast is de Agave erg scherp, pas hiermee op met kleine kinderen en huisdieren.
Stekels of doorns kunnen diep doordringen in de huid. Dit kan leiden tot irritatie of ontstekingen. Het is beter dit te (laten) verwijderen.

 

 

agave nana

 

 

Ziektes

 

De Agave kan last krijgen van schildluis. Dit kan worden bestreden met een periodieke besproeiing. Voor ergere vormen van schildluis raden wij chemische bestrijding aan.

 

 

agave parrasana

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Dagkoekoeksbloem

Standaard

categorie : Kamerplanten en bloemen

 

 

 

dagkoekoeksbloem-100508-242

 

 

Goed te herkennen aan
– helder roze (zelden witte) niet geurende bloemen,
– die overdag open zijn en
– de behaarde stengel en
– de grote, eveneens behaarde bladeren

 

 

geheel1-g-1

 

 

 

Algemeen

 

Dagkoeksbloem is een overblijvende zacht behaarde plant, die 30 tot 90 cm hoog kan worden. De plant groeit op vochtige plaatsen met een pH waarde tussen 6,1 en 7,8, op voedselrijke laagveen-of zandgrond. Enige schaduw is gewenst, maar volle zon is geen probleem wanneer de bodem voldoende vochtig is en blijft. Hoewel de bloemen overdag open zijn, is de plant voor bestuiving grotendeels afhankelijk van nachtvlinders. Het natuurlijke verspreidingsgebied beslaat Europa, West-Azië en in Noord-Afrika in Marocco. De plant is ingevoerd in Noord-Amerika.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Dagkoekoeksbloem bloeit vanaf mei tot en met oktober (november) met helder roze (zelden witte) bloemen. De hoofdbloei valt in mei en juni, maar in de herfst kan een tweede bloei plaatsvinden. De bloemen hebben vijf diep ingesneden kroonbladeren. Op het eerste gezicht lijken het er tien. Ze groeien in losse vertakte bloeiwijzen. De kelkbladen zijn vergroeid tot een kelkbuis. De kelkbuis van de mannelijke bloemen is smaller dan die van de vrouwelijke bloemen.

.

 

 

 

 

Algemeen

 

anjerfamilie (Caryophyllaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen, sommige delen vrij   zeldzaam
– 30 tot 90 cm

Bloem
– helder roze
– vanaf mei tot de herfst (winter)
– bijscherm
– stervormig
– 1,8 tot 2,5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 10 meeldraden
– 5 stijlen

Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– langwerpig of ei-rond
– top spits
– rand gaaf
– veernervig
– onderste gesteeld
– bovenste zittend of kort gesteeld
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

thome

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

JOHN ASTRIA

De passie voor bloemen

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Bloemen zijn al sinds mensenheugenis een manier om gevoelens te uiten, op te roepen of te versterken. Passie in optima forma dus. Een betere manier om iemand een bepaalde eer, dank of liefde te bewijzen is er bijna niet.

 

 

Bloemen zijn nauw met mensen verbonden, ze stralen iets uit dat mensen raakt. De combinatie van bloemen met mooie woorden zou je het ultieme passionele gebaar kunnen noemen. Citaten als de onderstaande illustreren en bevestigen dat gegeven:

 

 

I’d rather have roses on my table than diamonds on my neck Emma Goldman

The world is a rose; smell it and pass it to your friends:  Perzisch gezegde

 

 

5

 

 

Wie kent niet de sensatie van heerlijk geurende bloemen en wat dat verder oproept. Evenzo voor het zien van een prachtig boeket of bloemen in de vrije natuur. Een wereld zonder bloemen zou ons leven een stuk minder kleurrijk maken in de breedste zin van het woord. Geen geuren en kleuren betekent een heel scala aan zintuigen dat minder zal worden geprikkeld en vooral ook een gemis aan emoties.

Niet voor niets zijn bloemen dan ook zeer gewild als thema voor liefde, verdriet en alles wat daar tussenin zit. Echte bloemen spreken natuurlijk het meest tot de verbeelding, maar de symboliek die ze verbeelden is ook terug te vinden in kunst, muziek en gedichten. Zelfs het geven van één enkele bloem kan zo veelzeggend zijn, dat het iemand tot in zijn diepste wezen beroert. Steeds vaker zien we ook dat bloemen worden gebruikt als middel om te communiceren, om iets duidelijk te maken.

Twee identieke bloemen in een afzonderlijke vaas kan iets zeggen over hoe mensen naast elkaar staan in het leven bijvoorbeeld. Mensen geven hun kinderen namen die aan bloemen verwant zijn (Fleur, Roos, Cynthia) omdat het lieflijk en romantisch is. Bloemen op een ansichtkaart zijn als vanouds een teken van romantiek en rust. Zelfs de virtuele wereld staat bol van bloemen ter decoratie van een website of om een bepaalde uitstraling te creëren.

 

 

wilde-bloemen-border1

 

 

 

Gedragswetenschappelijk onderzoek

 

Gedurende tien maanden is aan de Amerikaanse Rutgers Universiteit in New Jersey onderzoek gedaan door een team onder leiding van Jeannette Haviland-Jones, Professor in de Psychologie. Onderzocht werd in hoeverre mensen in hun gedrag en emoties worden beïnvloed door de aanwezigheid van bloemen.

Het onderzoek toonde aan dat bloemen bezorgen een positieve werking heeft op iemands geluksgevoel en algehele welzijn. Mensen die deelnamen aan het onderzoek toonden zich oprecht blij en verrast tijdens en na het ontvangen van bloemen.

Ook op langere termijn zorgde de aanwezigheid van bloemen voor verbetering van iemands gemoedsgesteldheid. Gevoelens van angst, onrust en depressiviteit werden minder, gevoelens van plezier en tevredenheid namen toe. De resultaten uit het onderzoek bleken bovendien universeel te zijn en voor alle leeftijdsgroepen te gelden. Je zou dus het volgende kunnen concluderen: “Bloemen houden van mensen, maar mensen zeer beslist ook van bloemen”.

 

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA