Tagarchief: islam

De 5 grote godsdiensten

Standaard

categorie : religie

 

 

 

Hindoeïsme

.

 

hindoe

 

.

In Voor Indië wordt het Hindoeïsme, een van de oudste godsdiensten, beleden. De hindoes kennen ontelbare goden. De belangrijkste zijn Brahman, Visjnuh en Shiva. De Veda’s, de heilige boeken, omschrijven het geloof en de plichten.

De hindoe gelooft in reïncarnatie.  Het nakomen van de godsdienstige verplichtingen en de wijze van leven zijn van invloed op een goede of slechte wedergeboorte. De Hindoemaatschappij is verdeeld in vijf kasten. De kaste wordt door geboorte bepaald. Verandering van kaste is onmogelijk. De hoogste kaste is die van de Brahmanen, de priesters. Paria’s zijn de kasteloze hindoes. Zij behoren tot de uitgestotenen van de samenleving.

De koe wordt als heilig beschouwd, evenals de rivier de Ganges. Bij hun geloofsbeleving maken de hindoes vaak gebruik van meditatie, ascese en yoga.

 

.

 

Joodse Godsdienst 

.

 

symbolen-jodendom

 

.
De Joden hebben een monotheïstische godsdienst. Jaweh had het volk Israël uitverkoren zijn Schepping te vervolmaken in het Beloofde Land (Palestina). In de Thora schreef Mozes een groot aantal wetten op zoals de Tien Geboden die het dagelijks leven nauwkeurig regelden. Het Oude Testament bevat naast wetten en regels ook stukken Joodse geschiedenis.

Uitspraken van Rabbijnen over de Thora werden later verzameld in het tweede belangrijke Joodse boek de Talmoed. Belangrijke Joodse feestdagen zijn het Nieuwjaarsfeest, het Paasfeest en de Grote Verzoening. Het Joodse volk is vaak onderdrukt (Egyptenaren, Babyloniërs, Assyriërs , Perzen en Romeinen).

Tijdens de diaspora traden profeten op en ontstond de gedachte dat een Messias het volk zou verlossen. Het belangrijkste Joodse heiligdom was de tempel in Jeruzalem, die in 70 door de Romeinen werd verwoest. Wat er nog van rest  is de Klaagmuur. De Joden houden hun religieuze bijeenkomsten in de synagoge. De Sabbat (zaterdag) is voor de Orthodoxe Jood een absolute rustdag.

 

 

 

Het Boeddhisme 

.

 

boeddhisme

 

.

De Indische prins Gautama (560-486 v.chr.) behoorde tot de kaste van de strijders. Zijn  luxe leven gaf hij op en op zoek naar de waarheid, vond hij  die slapend onder een vijgenboom. De mens diende zich te verlossen van het lijden om zo uiteindelijk het Nirwana te bereiken. Daarbij speelt de reïncarnatie een belangrijke rol. Vijf geboden moet de gelovige onderhouden:

1) laten leven wat leeft ,

2) afzien van te nemen wat niet gegeven wordt ,

3) een kuis leven leiden ,

4) de waarheid spreken en

5) zich onthouden van bedwelmende middelen.

 

Het Boeddhisme was in het begin vooral een geloof van monniken. Later kwamen er vormen van Boeddhisme die zich meer op de leek richtten. Het gebod van de geweldloosheid maakte de boeddhist tot vegetariër en pacifist.
Het Boeddhisme is vooral verbreid in Achter Indië en heeft verder miljoenen volgelingen in de rest van Zuid Oost Azië.

.

 

 

Het Christendom

 

.

oud-bijbel-en-kruis-thumb4052170

 

 

.Jezus van Nazareth (ca 3 v.chr. – ca. 30 ), de leider van de Joden, leerde de bevolking dat hij de Messias was. Als zoon van God zou hij door zijn dood boeten voor de zonden van de mensheid en wie daarin geloofde zou het eeuwige leven krijgen. Jezus werd door de Romeinen gekruisigd.

Jezus’ leven, dood en opstanding werden later in de evangelies beschreven. Samen met andere boeken vormen zij het Nieuwe Testament. De Bijbel bestaande uit het Oude- en Nieuwe Testament is de basis van het christelijk geloof. Na Jezus’ dood werd zijn boodschap door de apostelen verbreid.

Het christendom sprak vooral de onderdrukten aan. Want voor Christus waren alle mensen gelijk. Hij predikte een beter (eeuwig) leven. In het Romeinse Rijk werden de eerste christenen gruwelijk vervolgd. Zij weigerden de keizer goddelijke eer te bewijzen.

De christelijke kerk bleef tot in de elfde eeuw een eenheid. Toen gingen de christenen uit het Westen en het Oosten uiteen. De katholieke (=algemene) kerk splitste zich in de Rooms Katholieke- en de Grieks Katholieke kerk (Schisma 1054). In de zestiende eeuw zou de Hervorming naast de Rooms Katholieke Kerk een groot aantal Protestantse doen ontstaan.

 

.

 

De Islam 

 

.

islam-symbol

 

.

In 610 verscheen de engel Gabriël aan Mohammed (570-632), een rijk geworden koopman uit Mekka. Hij kreeg de opdracht de leer van de enige god Allah te verbreiden. De islam had veel met het Jodendom en het christendom gemeen. Mohammed beschouwde zich als een profeet.

Hij had de opdracht de leer van Allah te verbreiden. Zijn stamgenoten, de polytheïstische Arabieren, waren hem eerst vijandig gezind.  Daarom vluchtte hij van Mekka naar Medina (622). Met deze Hidjra begint de Mohammedaanse kalender.

In 630 veroverde Mohammed Mekka, de stad van de Ka’aba. De zegetocht van de islam was begonnen. In de Heilige Oorlog, de Djihad, werden Noord Afrika, Spanje en het Nabije Oosten voor de islam gewonnen. De leer van de islam is vrij eenvoudig. Zij gaat uit van de vijf zuilen:

1) de geloofsbelijdenis: Er is maar één God, Allah, en Mohammed is zijn profeet

2) het vijf maal daagse gebed

3) het geven van aalmoezen

4) de vasten

5) een bedevaart naar Mekka.

De Mohammedanen mogen geen varkensvlees eten of alcohol gebruiken. Zij mogen geen afbeeldingen van levende wezens maken.
Het mohammedaanse gebedshuis is de moskee. De leer van Allah wordt beschreven in de Koran.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

 

voorpagina openbaring a4

.

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

John Astria

 

 

Landen met een overwegend islamitische bevolking

Standaard

categorie : religie

 

 

 

51XynHo7mQL._SX258_BO1,204,203,200_ cia

 

 

Het overzicht hierna, waarvan de gegevens afkomstig zijn van het CIA World Factbook, toont aan dat in veruit de meeste landen met een overwegend islamitische bevolking, de wettelijke basis bestaat uit:

  • ofwel een burgerlijke wet
  • ofwel een gemengd stelsel van burgerlijk recht met koloniale wetten en met aspecten uit de islamitische wet.
  • Het handvol landen waar een plaatselijke versie van de shariahgeldt zijn geen theocratiën. Zo is bijvoorbeeld Iran een theocratische republiek – dwz dat ook daar de staatsleider (i.c. president) verkozen wordt.

 

Noteer dat een‘islamitische staat”niet een staat is waarin de shariah geldt omdat het concept ‘islamitische staat’ immers niet bestaat in de islam. Iran of Saoedi-Arabië is dan ook niet minder of niet meer een islamitische staat dan bv Turkije of Maleisië.

Deshariahis een theoretisch model. Wanneer men dat in een wet wil gieten, seculariseert men dus de shari’ah die daardoor ook een door mensen gemaakte wet is. Niets in de islam verplicht moslims echter tot het invoeren van de shariah vermits de islam geen blauwdruk bevat van een staatsvorm (met dien verstande dat de koran een dictatuur en een theocratie uitsluit).

Moslims hebben de opdracht een rechtvaardige samenleving tot stand te brengen voor iedereen, moslims en niet-moslims. Het staat hen vrij de staatsvorm te kiezen die zij daarvoor best passend achten.

.

 

 

Bron van onderstaande informatie: CIA World Factbook

 

.

 

World_Muslim_Population_Map

 

.

 

Afghanistan (Islamitische Republiek van Afghanistan)

  • onafhankelijkheid: 1919 (van controle van Verenigd Koninkrijk over buitenlandse zaken)
  • regeringstype: islamitische republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd system van burgerlijk recht, gewoonterecht en islamitisch recht
  • religies: soenni moslim 80%, shia muslim 19%, andere 1%

 

 

Albanië

  • onafhankelijkheid: 1912 (van het Ottomaans Rijk)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht behalve in noordelijke rurale gebieden waar gewoonterecht geldt
  • religies: moslim 70%, Albaans orthodox 20%, Rooms Katholiek 10%

 

 

Algerije

  • onafhankelijkheid: 1962 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Frans burgerlijk recht en islamitisch recht
  • religies: soenni moslims (staatsgodsdienst) 99%, christenen en joden 1%

 

 

Azerbeidzjan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: (nominaal) moslim 94.3%, russisch orthodox 2.5%, armeens orthodox 2.3%, andere (1.8%)

 

 

 

Bahrein

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht, Engels gewoonterecht, Egyptische burgerlijke, criminele en commericiële wetten, gewoonterecht
  • religies: (shia en soenni) moslim 81.2%, christenen 9%, andere 9.8% (2001)

 

 

 

Bangladesh

  • onafhankelijkheid: 1971 (van West-Pakistan)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van grotendeels Engels gewoonterecht en islamitisch recht
  • religies: moslim 89.5%, hindoe 9.6%, ander 0.9% (2004)

 

 

 

Comoren

  • onafhankelijkheid: 1975 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch religieus recht, Frans burgerlijk recht van 1975 en gewoonterecht
  • religies: soenni moslim 98%, Rooms katholiek 2%

 

 

 

Djibouti

  • onafhankelijkheid: 1977 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel hoofdzakelijk gebaseerd op Frans burgerlijk recht, islamitisch religieus recht (voor familierecht en successierecht) en gewoonterecht
  • religies: moslim 94%, christelijk 6%

 

 

 

Egypte

  • onafhankelijkheid: 1922 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel gebaseerd op Napoleontisch burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim (grotendeels soenni) 90%, 9% koptisch, 1% andere christenen

 

 

 

Eritrea

  • onafhankelijkheid: 1993 (van Ethiopië)
  • staatsvorm: overgangsregering
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht, gewoonterecht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim, Koptische christenen, Rooms katholiek, protestant

 

 

 

Gambia

  • onafhankelijkheid: 1965 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, islamitisch recht en gewoonterecht
  • religies: moslim 90%, Christian 8%, indigenous beliefs 2%

 

 

 

Guinea

  • onafhankelijkheid: 1958 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op het Frans model
  • religies: moslim 85%, christenen 8%, inheemse religies 7%

 

 

 

Indonesië

  • onafhankelijkheid: 1945
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: brugerlijk recht gebaseerd op het Rooms (‘Roman’)-Nederlands model, beïnvloed door gewoonterecht
  • religies: moslim 86.1%, protestant 5.7%, rooms katholiek 3%, hindoe 1.8%, ander of onbepaald 3.4% (2000 census)

 

 

 

Iran

  • onafhankelijkheid: 1979
  • staatsvorm: theocratische republiek
  • wettelijk stelsel: religieuze wet gebaseerd op de shari’a
  • religies: moslim (officieel) 98% (shia 89%, soenni 9%), andere (waaronder zoroaster, joods, christelijk en baha’i) 2%

 

 

 

Irak

  • onafhankelijkheid: 1932 (van Brits mandaatgebied)
  • staatsvorm: parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht en islamitisch recht
  • religies: moslim (officieel) 97% (shia 60%-65%, soenni 32%-37%), christen en anderen 3%

 

 

 

Jemen

  • onafhankelijkheid: 1990
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd wettelijk stelsel van islamitisch recht, engels gewoonterecht en gewoonterecht
  • religies: moslim (islam – officieel) waaronder shaf’i (soenni) en Zaydi (shia), kleine aantalen joden, christenen en hindoes

 

 

 

Jordanië

  • onafhankelijkheid: 1946 (van Brits mandaatgebied)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: soenni moslim 92% (officieel), christenen 6% (overwegend Grieks-orthodox, maar ook een aantal Griekse en Rooms katholieken, Syrisch orthodox, Koptisch orthodox, Armeens orthodox en protestantse denominaties), ander 2% (kleine shia moslim en druzen populaties)(2001)

 

 

 

Kirgizië

  • onafhankelijkheid: 1991 (van Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht dat aspecten van Frans burgerijk recht en Russisch federaal recht bevat
  • religies: moslim 75%, Russisch orthodox 20%, ander 5%

 

 

 

Koeweit

  • onafhankelijkheid: 1961 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijk emiraat
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, Frans burgerlijk recht en islamitisch religieus recht
  • religies: moslim (officieel) 85% (soenni 70%, shia 30%), andere (waaronder christen, hindoe, parsi) 15%

 

 

 

Libië

  • onafhankelijkheid: 1951 (van VN trusteeship)
  • staatsvorm: overgangsregering
  • wettelijk stelsel: post-revolutionair systeem in beweging, gedreven door statelijke en niet-statelijke entiteiten
  • religies:soenni moslim (officieel) 97%, andere 3%

 

 

 

Libanon

  • onafhankelijkheid: 1943 (van Frans mandaatgebied)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht, Ottomaanse wettelijke traditie en religieus recht mbt persoonlijke status, huwelijk, echtscheiding en andere familiale relaties van de joodse, islamitische en christelijke gemeenschappen
  • religies: moslim 59.7% (shia, sunni, druze, isma’iliet, alawiet of nusayriet), christen 39% (maroniet katholiek, grieks-orthodox, melkiet katholiek, armeens katholiek, syrisch orthodox, rooms-katholiek, chaldeens, assyrisch, coptisch, protestant), ander 1.3% (Opm: 17 religies erkend)

 

 

 

Malaisië

  • onafhankelijkheid: 1957 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht, islamitische wet en gewoonterecht
  • religies: moslim (of islam – officieel) 60.4%, boeddhist 19.2%, christen 9.1%, hindoe 6.3%, confucianisme, Taoïsme en andere traditionele chinese religies 2.6%, andere en onbekend 1.5%, geen 0.8% (2000 census)

 

 

 

Mali

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht, beïvloed door gewoonterecht
  • religies: moslim 94.8%, christen 2.4%, animist 2%, geen 0.5%, niet-gespecificeerd 0.3% (2009 Census)

 

 

 

Marokko

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerrecht gebaseerd op Frans en islamitisch recht
  • religies: moslim 99% (officieel), christen 1%, ongeveer 6000 joden

 

 

 

Mauretanië

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: militaire junta
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an islamitisch en Frans burgerrecht
  • religies: mosilm (officieel) 100%

 

 

 

Niger

  • onafhankelijkheid: 1960 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht (gebaseerd op Frans burgerrecht), islamitisch recht en gewoonterecht
  • religies: moslim 80%, ander (waaronder inheemse geloven en christenen) 20%

 

 

 

Nigeria

  • onafhankelijkheid: 1960 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an Engels gewoonterecht, islamitisch recht (in 12 noordelijke staten) en traditioneel recht
  • religies: moslim 50%, christen 40%, inheemse geloven 10%

 

 

 

Oman

  • onafhankelijkheid: 1650 (verdrijven van de Portugezen)
  • staatsvorm: monarchie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van anglo-saksische wet en islamitische wet
  • religies: Ibadhi moslim (officieel) 75%, ander (waaronder soenni muslim, shia muslim en hindoe) 25%

 

 

 

Pakistan

  • onafhankelijkheid: in 1947 (van Brits Indië)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gewoonterecht (common law) met invloeden uit islamitisch recht
  • religies: moslim (officieel) 96,4%; andere (o.a. christenen en hindoes) 3,6%

 

 

 

Qatar (Katar)

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: emiraat
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel an burgerlijk recht en islamitisch recht (in familiale en persoonlijke aangelegenheden)
  • religies: moslim 77.5%, christen 8.5%, ander 14% (2004 census)

 

 

 

Saoedi-Arabië

  • onafhankelijkheid: 1932 (eenmaking van het koninkrijk)
  • staatsvorm: monarchie
  • wettelijk stelsel: islamitisch (sharia) wettelijk stelsel met sommige elemente van Egyptisch, Frans en gewoonterecht – meerdere seculiere wetten werden ingevoerd, commerciëe geschillen worden door speciale committees behandeld
  • religies: moslim (officieel) 100%

 

 

 

Sierra Leone

  • onafhankelijkheid: 1961 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: grondwettelijke democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van Engels gewoonterecht en gewoonterecht
  • religies: moslim 60%, christen 10%, inheemse geloven 30%

 

 

 

Soedan

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Egypte en het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federale republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht en Engels gewoonterecht
  • religies: soenni moslim, met een kleine christelijke minderheid

 

 

 

Somalië

  • onafhankelijkheid: 1960 (van voormalig Brits en Italiaans Somaliland
  • staatsvorm: bezig met het opbouwen van een gefedereerde parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht, islamitisch recht en gewoontrecht
  • religies: Soenni moslim (officieel)

 

 

 

Syrië

  • onafhankelijkheid: 1946 (van Frans mandaatgebied)
  • staatsvorm: republiek onder autoritair regime
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk en islamtisch recht (voor familierechtbanken)
  • religies: soenni moslim (islam – officieel) 74%, andere muslims (o.a. alawieten en druzen) 16%, christen (meerdere denominaties) 10%, joods (kleine gemeenschappen in in Damascus, Al Qamishli, and Aleppo)

 

 

 

Tadzjikistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjetunie)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: soenni moslim 85%, shia moslim 5%, andere 10% (2003 schatting)

 

 

 

Tanzania

  • onafhankelijkheid: 1964 (van eerder mandaatgebied van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: Engels gewoonterecht
  • religies: vasteland – christen 30%, moslim 35%, inheemse geloven 35%; Zanzibar – meer dan 99% moslim

 

 

 

Tunesië

  • onafhankelijkheid: 1956 (van Frankrijk)
  • staatsvorm: republiek
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van burgerlijk recht gebaseerd op Frans burgerrecht en islamitisch recht
  • religies: moslim (islam – officieel) 98%, christien 1%, joods en ander 1%

 

 

 

Turkije

  • onafhankelijkheid: 1923 (opvolgstaat van het Ottomaans Rijk)
  • staatsvorm: republikeinse parlementaire democratie
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht gebaseerd op diverse europese rechtssystemen, oa het Zwitsers burgerrecht
  • religies: moslim 99.8% (meestendeels soenni), ander 0.2% (grotendeels christelijk en joods)

 

 

 

Turkmenistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjet Unie)
  • staatsvorm: noemt zichzelf een seculiere democratie en presidentiële republiek, maar vertoont in werkelijkheid een autoritair presidentieel bewind waarbij de macht geconcentreerd is in de presidentiële administratie)
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht met islamitische invloeden
  • religies:moslim 89%, oosters-orthodox 9%, onbekend 2%

 

 

 

Verenigde Arabische Emiraten

  • onafhankelijkheid: 1971 (van het Verenigd Koninkrijk)
  • staatsvorm: federatie met delegatie van bepaalde machten aan de federale regering en andere machten gereserveerd voor de leden emiraten
  • wettelijk stelsel: gemengd stelsel van islamitisch recht en burgerlijk recht
  • religies: moslim (islam – officieel) 96% (shia 16%), ander (waaronder christen en hindoe) 4%

 

 

 

Oezbekistan

  • onafhankelijkheid: 1991 (van de Sovjet Unie)
  • staatsvorm: republiek, autoritair presidentieel bewind met weinig macht buiten de uitvoerende tak
  • wettelijk stelsel: burgerlijk recht
  • religies: moslim 88% (meestal Soenni), oosters-orthodox 9%, ander 3%

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 John Astria

John Astria

Jezus en Maria volgens de Islam

Standaard

categorie : religie

.

.

In deze bijdrage overlopen we hoe de drie monotheïstische godsdiensten (dwz de drie godsdiensten die in de Ene God geloven – het jodendom, chirstendom en de islam) denken over Jezus.

.

.

MariaIcoon

.

.

Islam

Volgens de islam is Jezus een machtig profeet van God. De islam leert dat er duizenden profeten geweest die allemaal hetzelfde geloof brachten, voor de noden van hun specifieke gemeenschap. Zo waren er bijvoorbeeld de profeten Abraham, Mozes, David en Jezus. Daarna kwam er volgens de islam nog één en meteen de laatste profeet, met name de profeet Mohammed. Met hem werden de openbaringen van God (in het Arabisch: Allah) aan de hele mensheid voltooid. Volgens de meeste moslims kunnen nu geen Profeten meer komen.

.

Eén van de geloofsartikelen van de islam, is het geloof in alle profeten van God en in de aan hen geopenbaarde Heilige Boeken. Dit betekent dat iemand die niet in het profeetschap van Jezus gelooft, dus ook geen moslim kan zijn. Moslims beschouwen Jezus echter niet als (zoon van) God. Volgens de islam is het onmogelijk dat een mens God kan zijn. Dat gaat in tegen het centrale geloofspunt dat er geen god is dan God.

.

Zeg: “Hij is God, als enige. God de bestendige. Hij heeft niet verwekt en is niet verwekt en nieti is aan Hem gelijkwaardig.” (Koran 112:1-4)
.

Net zoals de christenen, geloven moslims in de maagdelijke verwekking van Jezus. Beiden delen ook het geloof dat Jezus levend in de hemel is en van daar zal weerkeren. Volgens moslims is Jezus echter niet gekruisigd en is hij dus ook geen drie dagen dood geweest. Moslims geloven dat God ervoor gezorgd heeft dat iemand die op Jezus leek gekruisigd werd. Later is Jezus levend ten hemel opgenomen.

.

Zoals uit volgende voorbeelden blijkt, worden Jezus (Arabisch: Isa) en zijn Moeder Maria (Arabisch: Maryam, Mariam, Meriam) in de Koran vele malen eervol vermeld. Een hoofdstuk van de Koran draagt zelfs als titel de naam ‘Maryam’. En sommige moslims aanzien ook Maria als een Profeet.

.

“En toen de engelen zeiden: ‘ O Maria, God heeft jou uitverkoren en jou rein gemaakt en Hij heeft jou uitverkoren boven de vrouwen van de wereldbewoners. O Maria, wees jouw Heer onderdanig en buig je eerbiedig voor Hem neer (in gebed) en buig met de buigenden’ … Toen de engelen zeiden:
.
‘O Maria, God kondigt jou een woord van Hem aan, wiens naam zal zijn de Messias, Jezus zoon van Maria. Hij zal in het tegenwoordige leven en in het hiernamaals in hoog aanzien staan en behoren tot hen die in de nabijheid [van God] zijn. Als kind en als volwassene zal hij tot de mensen spreken en hij zal een van de rechtschapenen zijn’.
.
Zij zei ‘Mijn Heer, hoe zou ik een kind krijgen, terwijl geen mens mij aangeraakt heeft.’ Hij zei: ‘Zo is het. God schept wat Hij wil. Wanneer Hij iets beslist, dan zegt Hij er slechts tegen: “Wees! en het is.” En God zal hem het Boek, de Wijsheid, de Taura (de Wet) en de Bijbel onderwijzen. ‘ (Koran 3:42-48)
.
“En God zal hem als een gezant tot de Israëlieten zenden, om te zeggen: “Ik ben tot jullie gekomen met een teken van jullie Heer: dat ik voor jullie uit klei iets als de vorm van een vogel zal scheppen, er dan in zal blazen en dat het dan met Gods toestemming een vogel zal zijn. Dat ik blindgeborenen en melaatsen zal genezen en doden levend maak, met Gods toestemming…” (Koran 3:49)
.
“… Wij hebben Jezus, de zoon van Maria, de duidelijke bewijzen gegeven en hem gesterkt met de heilige geest. Maar telkens als er een gezant tot jullie komt met iets wat jullie niet zint, zijn jullie dan niet hoogmoedig? Dan betichten jullie sommigen van leugens en anderen doden jullie”(Koran 2:87)
.
“Zeg: ‘Wij geloven in God, in wat naar ons is neer gezonden en in wat naar Abraham, Ismaïl, Isaac, Jacob en de stammen is neer gezonden en in wat aan Mozes en Jezus is gegeven en in wat aan de profeten door hun Heer is gegeven. Wij maken geen verschil tussen één van hen, en wij hebben ons aan Hem overgegeven.'” (Koran 2:136)
.
.
.

Jodendom

Joden erkennen Jezus niet als zoon van God. Ze erkennen ook het Jezus als profeet niet. Volgens hen was Jezus ook geen Messias. Joden wachten nog altijd op de komst van de messias. Sommige Joden menen dat ze door eigen handelingen de komst van de messias kunnen bespoedigen, anderen menen dat dit niet het geval is.

.

.

Christendom

Na het leven van Jezus ontstonden er verschillende strekkingen in het christendom. In het jaar 325 na Christus behaalde de strekking van Paulus het overwicht en werd op het Concilie van Nicea beslist dat Jezus zelf God en Zoon van God was. Het Concilie vestigde meteen ook de doctrine van de Heilige Drievuldigheid. Het christendom vereerde Jezus voortaan tegelijk als God en Zoon van God. Maria wordt vereerd als de Moeder van Jezus, de Moeder van God.

.

.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

.

.

voorpagina openbaring a4

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Boodschap 227 van ” Boodschappen uit de kosmos “

Standaard

categorie : Boodschappen uit de kosmos 

.

.

De 10 geboden voor de eeuwigheid

 

Pasteltekening van John Astria

.

.

SATAN BEHEERST DE ISLAM MET ISIS ALS STRIJDMIDDEL.

.

GOD’S EERSTE EN TWEEDE GEBOD ZIJN VOOR EEUWIG

.

EN VOOR ALLE VOLKEREN.

.

BEMIN UW GOD EN UW NAASTE GELIJK UZELF

.

.

SATAN CONTROLS ISLAM WITH ISIS AS A TOOL.

.

GOD’S FIRST AND SECOND COMMANDMENTS

.

ARE FOREVER AND FOR ALL NATIONS.

.

LOVE YOUR GOD AND YOUR NEIGHBOR AS YOURSELF

.

.

Gods gebod

 

Lezen: Marcus 12: 28 – 34

 

Een van de schriftgeleerden die naar hen geluisterd had terwijl ze discussieerden, en gemerkt had dat hij hun correct had geantwoord, kwam dichterbij en vroeg: ‘Wat is van alle geboden het belangrijkste gebod?’ Jezus antwoordde: ‘Het voornaamste is: “Luister, Israël! De Heer, onze God, is de enige Heer; heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.” Het op een na belangrijkste is dit: “Heb uw naaste lief als uzelf.” Er zijn geen geboden belangrijker dan deze.’

De schriftgeleerde zei tegen hem: ‘Inderdaad, meester, wat u zegt is waar: hij alleen is God en er is geen andere god dan hij, en hem liefhebben met heel ons hart en met heel ons inzicht en met heel onze kracht, en onze naaste liefhebben als onszelf betekent veel meer dan alle brandoffers en andere offers.’ Jezus vond dat hij verstandig had geantwoord en zei tegen hem: ‘U bent niet ver van het koninkrijk van God.’ En niemand durfde hem nog een vraag te stellen.

.

.

DE ISLAM IS DE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

.

.

.

.

 

 

 

Dierenrechten volgens de Islam

Standaard

 categorie : religie

.

.

Volgens de wetenschap en de evolutietheorie is de mens niet superieur aan de andere soorten, maar is de mens slechts een soort tussen de soorten. Ook de Koran is deze mening toegedaan en beklemtoont de absurditeit en onwenselijkheid van het antropocentrisme:

“De schepping van de hemel en van de aarde is groter dan de schepping van de mens, maar de meeste mensen weten het niet.” (Koran 40:57)

.

.

hond

.

.In de Koran Notities “”Dierenrechten in de Islam” wordt  een uitgebreide analyse gemaakt van de dierenrechten op grond van de Koran en de Sunna. Daaruit citeren we volgende besluiten :

.

Islam over de plaats van de dieren en hun rechten

.

  • Dieren aanbidden en verheerlijken God.
  • Zoals de mensen een gemeenschap vormen, vormen ook dieren gemeenschappen op zich, en hebben zij dus alle daarmee geassocieerde rechten (recht op gezonde voeding, op beschutting tegen slecht weer, op sociaal leven, op recreatiemogelijkheden, op het zelf grootbrengen van de eigen kinderen, enz).
  • Dieren hebben een bewustzijn (geest en verstand), handelen intelligent en doelgericht en hebben gevoelens; hun gevoelens mogen niet gekwetst worden.
  • Dieren hebben een waardigheid en een schoonheidsgevoel. Zij moeten daarin gerespecteerd worden.
  • Dieren hebben een geboorterecht op hun deel van de natuurlijke rijkdommen, zelfs als er onder de mensen schaarste heerst aan voedsel en water.
  • Dieren hebben recht op waardig fysisch, psychisch en sociaal leven.
  • Dieren hebben recht op aandacht en op een zorgzame behandeling.
  • Goede daden tegenover een dier worden beloond, voor slechte daden tegenover een dier zal men op Oordeelsdag verantwoording moeten afleggen en mogelijks gestraft worden, mogelijks zelfs met eeuwige verbanning naar de hel.

.

.

Islam staat volgende zaken NIET toe

.

  • het slaan van een dier in het aangezicht;
  • het brandmerken van een dier op gevoelige plaatsen zoals het gezicht;
  • het overbelasten van een lastdier;
  • het doden van een dier in het bijzijn van een ander dier (om de gevoelens van het ander dier niet te kwetsen);
  • het doden van een dier op een wrede manier of voor het plezier;
  • het doodmartelen of nodeloos doen lijden van dieren (zelfs al gaat het om de meest schadelijk geachte soorten, zoals schorpioenen enz);
  • het klaarmaken van slachtgerief (scherpen van mes) in bijzijn van het te slachten dier;
  • een dier laten wachten om gedood te worden;
  • een dier vastbinden en dan doden;
  • het versnijden van een voor voedsel gedood dier alvorens lijkstijfheid is ingetreden (door de verplichting zolang te wachten, verzekert Islam dat een dier dat dood lijkt maar waar nog een sprankeltje leven in zit, zeker geen pijn zou toegebracht worden);
  • het tegen elkaar opzetten van dieren en dierengevechten (hanengevechten, stieren- gevechten, …);
  • jachtsporten (vossenjacht,…);
  • het verminken van dieren en verwijderen van een deel van een dier terwijl het in leven is (met als uitzondering wanneer het nodig is om het leven van een dier in nood te redden – vb amputatie is toegestaan en is zelfs een goede daad wanneer dit het leven van een dier in nood kan redden);
  • het vangen van vogels en hen in kooien stoppen zonder enig speciaal doel (dit wordt aanzien als abominabel);
  • het opsluiten van dieren zonder voedsel;
  • het toebrengen van lichamelijke of emotionele schade aan een dier tijdens leven of gedurende de slacht;
  • het begaan van lichamelijke of geestelijke wreedheden tegenover dieren;
  • factory farming (dwz het grootschalig kweken van dieren volgens industriëe veehouderijmethodes)
  • experimenten op dieren;
  • afmaken van dieren voor hun vacht (Islam laat enkel gebruik toe van huiden of pels van gedomesticeerde dieren die een natuurlijke dood stierven of van dieren die gedood werden voor voedsel);
  • het doden van een dier zonder rechtvaardigbare reden (dit is zelfs één van de hoofdzonden);
  • verspilling in het algemeen, en in het bijzonder van producten waarvoor dieren gedood werden;
  • het doden van dieren tijdens oorlog behalve wanneer dit nodig is voor voedsel;
  • het doden van dieren voor voedsel zonder “In de Naam van God” te zeggen (en dit om de mens er nogmaals aan te herinneren dat het leven heilig is en men geen andere reden  mag hebben om het leven van het dier te beëindigen, dan de nood om voedsel;
  • het consumeren van producten van dieren die niet correct geslacht  of tijdens het leven mishandeld werden, vermits die producten daardoor onwettig werden voor consumptie. Dit laatste zou men kunnen aanzien als een preventieve maatregel die er voor zorgt dat muslimboeren hun dieren goed behandelen.

.

.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

.

.

voorpagina openbaring a4

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Wat is een fatwa in de Islam?

Standaard

categorie : religie

.

.

 WAT IS EEN FATWA IN DE ISLAM ?

.

Ambassador-of-peace_Shaykh-ul-Dr-Muhammad-Tahir-ul-Qadri

.

.

In het Westen wordt om de paar maanden een eigenaardig maar hardnekkig misverstand gelanceerd dat een fatwa een doodsoordeel zou zijn uitgesproken over mensen die kritiek hebben op de islam. Dergelijke stelling voedt de negatieve beeldvorming over de islam, die daardoor vijandig, bloeddorstig, onverdraagzaam en  bedreigend overkomt. Sommigen duiden het woord fatwa zelfs als “doodsvloek” en plaatsen hem daarmee haast in het rijk der magie.

.

.

Wat is een fatwa nu eigenlijk en wie kan een fatwa aanvragen?

.

Gedegen kennis van de islam vergt voor moslims vele jaren hogere studies . Moslims die zich in hun dagelijks leven wensen te laten leiden door de Koran en de Sunnah hebben niet voldoende kennis van het hele rechtsstelsel. Daarom is het de gewoonte in de mpslimwereld om uitleg te vragen aan een geleerde. Dat kan gaan over dagdagelijkse dingen tot ingewikkelde theologische, politieke en sociologische kwesties. Om het even wie kan zo een vraag stellen, men hoeft geen moslim te zijn. Een geleerde formuleert dan een antwoord op basis van de Koran en Sunnah. Dit antwoord noemt men een fatwa.

.

.

Een fatwa is een opinie van een geleerde, op basis van de Koran en de Sunnah, in antwoord op een vraag gesteld door om het even wie (muslim of niet-muslim) en over om het even wat

.

Verschillende geleerden kunnen op dezelfde vraag een ander antwoord geven. Het gebeurt ook vaak dat de fatwa (religieuze opinie) van de ene geleerde tegengesproken wordt in een fatwa  van een andere geleerde. De vertaling die het best de betekenis van ‘fatwa’ benadert is Question and Answer’ (Vraag en Antwoord)

.

.

MasJid-kubah-Emas-islam-34673287-750-724.

.

.

Een fatwa is dus helemaal geen doodsoordeel. Dat misverstand is wellicht ontstaan naar aanleiding van een fatwa van de hand van een Shiitisch geleerde waarin hij antwoordde op een vraag over het boek van S. Rushdi. De geleerde stelde dat volgens hem  S. Rushdie de doodstraf verdiende. Op de fatwa (‘religieuze opinie’) kwam in de moslimwereld onmiddellijk een storm van protest op gang en talrijke geleerden schreven fatwas waarin zij de fatwa tegen Rushdi als onislamitisch bestempelden.

Een fatwa is immers geen onfeilbare leidraad zoals de Koran. Een fatwa is een in de wet gefundeerde opinie van een geleerde, en die geleerde wordt beïnvloed door culturele factoren, door de leringen van de specifieke groepering of school waartoe hij behoort, enz. Zo kan het zijn dat de legale opinie van een geleerde  door de meerderheid van de moslims verworpen wordt. Het is dus niet omdat een of andere moslim een fatwa formuleert, dat alle moslims het daarmee eens zijn, verre van zelfs.

Wanneer men een fatwa leest, mag men de daarin geformuleerde stellingen dan ook niet veralgemenen tot ‘de moslims zeggen’, of ‘de islam beweert. Het is alleen die geleerde die iets beweert, en die daarin niet noodzakelijk gesteund of bijgetreden wordt door andere geleerden en door de meerderheid van de moslims.

.

.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

.

.

voorpagina openbaring a4

.

..

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Wat is de Jihad voor moslims?

Standaard

categorie : religie

 

 

 

1. Wat is jihad?

 

Het Arabische woord jihad is een erg brede term. De betekenis ervan is: streven naar een betere manier van leven. Dat is uiteraard niet beperkt tot moslims, zoals blijkt uit het volgende vers waarin niet-moslim ouders ernaar streven (jahadaka – jihad voeren) om hun kinderen die zich bekeerd hebben tot de islam, naar de godsdienst van de ouders te doen terugkeren.

 

 

374747_273477996044023_183373431721147_748410_1696544372_n

 

 

De Koran stelt:

“”En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven (Jahadaka) aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet….” (Koran, 29:8)

Omwille van het belang van het streven naar het goede wordt jihad door sommigen zelfs aanzien als de zesde pijler van de islam vermits elke moslim zich elke dag opnieuw moet inzetten om zichzelf en de samenleving waarin hij leeft te verbeteren.

De strijd tegen het eigen ik (hebzucht, hoogmoed, afgunst, enz) wordt beschouwd als de hoogste vorm van jihad.

Maar ook een artikel schrijven om de islam uit te leggen is jihad, het wordt beschouwd als jihad voeren met de pen. Wanneer men voor een keuze staat, is het jihad het beste van de twee alternatieven te kiezen. Armen helpen en goede werken doen, is een vorm van jihad. Z’n best doen voor een examen op school, is een vorm van Jihad. De boodschappen van een oude dame dragen, is jihad. Alles wat ertoe leidt dat het individu en de samenleving er beter van worden, is jihad.

In zeer uitzonderlijke gevallen ( bijvoorbeeld wanneer een moslimland aangevallen wordt en wanneer alle mogelijkheden om op een vreedzame wijze de aanval af te slaan mislukt zijn ) kan streven naar het beste erin bestaan het eigen leven of het land gewapenderhand te verdedigen. Slechts in dit geval, komt jihad neer op oorlogsvoering. Dit is  slechts toegelaten  onder strikte voorwaarden en omstandigheden.

Moslims mogen nooit als eerste een land aanvallen en mogen enkel de eigen samenleving verdedigen tegen een aanval door anderen. Zoals ook bij ons alleen de regering over een oorlog kan beslissen, zou ook in de islam slechts kunnen beslist worden tot een dergelijke strijd door het hoogste en representatieve gezag of door een unanieme beslissing van legitieme leiders die de steun genieten van de overgrote meerderheid van moslims. Extremisten die geweld plegen overtreden dus de islam vermits hun strijd niet kadert in een door legitieme moslimoverheden besliste verdediging.

Wanneer het hoogste gezag zou beslissen zich gewapend te verzetten tegen een aanval, mogen moslims slechts strijden tot de aanval op hun samenleving afgeslagen is. Tijdens een oorlog moeten zij zich ook door hoogstaande morele principes laten leiden. Soldaten van de tegenpartij die zich overgeven, moeten zij bescherming bieden als krijgsgevangenen enz. Bovendien mag er slechts gestreden worden door en tegen soldaten en moeten burgerbevolking en dieren beschermd worden. Verder moeten ook priesters en kloosterlingen van andere religies met rust gelaten moesten worden, en mogen  hun gebedshuizen niet vernield mochten worden.

Abu Bakr, de eerste kalief, legde volgende 10 regels vast voor oorlogsvoering (uit: Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :

  • Dood geen vrouwen
  • Dood geen kinderen
  • Dood geen bejaarden
  • Dood geen zieken.
  • Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruit dragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden)
  • Verniel geen onbewoonde plaatsen.
  • Dood geen dieren behalve voor voedsel.
  • Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
  • Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.
  • En handel niet laf.

 

Zoals gezegd is een gewapende strijd slechts toegestaan om een aanval af te weren en nadat alle andere middelen om de zaak vreedzaam op te lossen uitgeput zijn. De islam verbiedt moslims dan ook deel te nemen aan wat men in de westerse geschiedenis kent als een heilige oorlog om anderen tot het eigen geloof te dwingen. Dit verbod hangt samen met het feit dat in de Koran God zelf alle mensen het recht van godsdienstvrijheid garandeert en moslims uitdrukkelijk verbiedt anderen te dwingen tot de islam of dat zelfs maar te proberen.

Jihad betekent in elk geval niet een heilige oorlog (arabisch: ‘harbun muqaddasatu’ of ‘al-harbu al-muqaddasatu’) in de zin van een oorlog om anderen te dwingen tot de Islam – het is moslims ten andere verboden aan zulk een oorlog deel te nemen. De Koran garandeert immers voor iedereen godsdienstvrijheid en verbiedt moslims uitdrukkelijk anderen te dwingen tot de islam.

In veruit de meeste gevallen heeft jihad echter helemaal niets met een verdedigende oorlogsvoering te maken, maar handelt het over  het best mogelijke te doen.

In het Arabisch is het voorvoegsel “mu” + de wortel, iemand die de actie van de wortel uitvoert. Dus, mu{j-h-d} of mujahid, is iemand die jihad voert. Dit is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een schrijver die zich inzet voor de islam, is ook een mujahid. Iemand die goede werken doet, is ook een Mujahid, zo ook iemand die liefdadige werken doet en zich inzet voor anderen en voor een betere samenleving.
Profeet Mohammed zei:

Een Mujahid (hij die Jihad voert) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen”(Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)

Wanneer moslims in een situatie terechtkomen die zij als onrechtvaardig beschouwen, hoort men in de moslimwereld wel vaker oproepen tot jihad. Dit betekent in de meeste gevallen helemaal geen oproep tot gewapende strijd. Gewoonlijk is het een oproep tot vreedzame inzet tegen wat men als een onrechtvaardige situatie ervaart. Men kan bijvoorbeeld  jihad  voeren met de pen of jihad met het woord waarbij men via het schrijven van artikels of organiseren van bijeenkomsten een onrechtvaardige situatie aanklaagt en onder de aandacht van de pers en de publieke opinie brengt.

 

 

2. Heeft jihad iets te maken met terrorisme?

 

Het moge duidelijk zijn dat jihad niets te maken heeft met terrorisme.  Uit een grootschalig onderzoek van 50.000 moslims in 35 landen met een overwegend moslimbevolking bleek dat moslims bij zeer grote meerderheid terrorisme veroordelen. Ook in het Westen (IRA, ETA enz) en ook in het christendom zijn er terreurgroepen. Deze vertegenwoordigen echter niet het Westen of het christendom, maar zijn daar het absolute tegendeel van. Hetzelfde geldt voor de islam. Ook daar zijn terreurgroepen niet de vertegenwoordigers van de islam maar het absolute tegendeel ervan. Het is niet omdat een of andere groep zich op een verdraaide interpretatie van een geloof en de terminologie ervan beroept om eigen politieke doeleinden na te streven, dat zij dat geloof vertegenwoordigen.

In elke samenleving heeft men een stille brede middengroep, en aan de rand daarvan een aantal extremisten. Het is belangrijk dat men de mening van extremisten niet verwart met die van de middenstroom. Zowel in de moslimwereld als in het Westen zijn er extreme groeperingen die aansturen op een confrontatie. In het Westen zijn er extremistische partijen die de islam en de moslimwereld afschilderen als een grote bedreiging, zoals er ook in de moslimwereld extremisten zijn die het Westen afschilderen als de grootste bedreiging ooit.

In die zin zijn de westerse en islamitische extremisten elkaars bondgenoten om wederzijds een vijandsbeeld bij hun bevolking ingang te doen vinden om op grond van de angst die ze daarmee scheppen, hun eigen extreem politiek programma te kunnen invoeren. Het is belangrijk dat men hun propaganda doorziet en niet in de val trapt die zij uitzetten.

Een grondige studie van het Westen en van de islam, leidt tot de vaststelling dat beiden meer gemeen hebben dan de extremisten aan beide kanten hen willen doen geloven. Het lijkt er dan ook op dat de middengroepen van het Westen en van de islam meer te vrezen van de extremisten in hun eigen rangen, dan van elkaar.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

       

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

Getuigenissen van vrouwen in de Islam

Standaard

categorie : religie 

.

.

Er wordt gezegd dat volgens de islam in rechtszaken

de stem van een vrouw maar de half

zoveel waard is als die van een vrouw. Is dat zo?

.

.

godvrezende-vrouw

.

.

De algemene regel in de islam is dat de getuigenis van een man en de getuigenis van

een vrouw gelijkwaardig zijn (zie vers 24:6-9)

.

Op die algemene regel zijn er twee uitzonderingen. Eén waarin de getuigenis minder weegt dan die van een man en één waarin de getuigenis van een vrouw meer weegt dan die van een man. We bespreken hierna deze twee uitzonderingen.

.

1. getuigenissen in financiële geschillen voor de rechtbank

.

In deze situatie stelt de Koran dat de getuigenis van een man gelijk is aan deze van twee vrouwen (Koran 2:282). Waarom is dat zo? En is dat omdat vrouwen minderwaardig geacht worden?

Volgens de islam wordt er altijd financieel voor een vrouw gezorgd, hetzij door haar man, hetzij door haar vader, haar broer, haar oom, enz. Mannen moeten dus de vrouwen financieel onderhouden en zorg voor hen dragen. Een man draagt met andere woorden altijd financiële verantwoordelijkheid. Een vrouw mag uit werken gaan, handel drijven, zaken doen en geld verdienen, maar moet dat niet doen.

Als ze uit werken gaat mag ze het geld volledig voor zichzelf houden en moet ze niets bijdragen tot de kosten van het huishouden. Het is zelfs zo dat als de vrouw uit werken gaat, in principe de man nog altijd al haar kosten (kledij, woonst, cosmetica, medische kosten enz) moet betalen. De vrouw kan echter ook gewoon thuisblijven, ook dan moeten al haar kosten betaald worden.

Vanuit het islamitisch model heeft de man, op wiens schouders een financiële zorgplicht rust, dus noodzakelijkerwijze ervaring in financiële aangelegenheden terwijl een vrouw vanuit het model mogelijks maar niet noodzakelijk ervaring heeft met financiën.

Dit mogelijk verschil in ervaring zou aanleiding kunnen geven tot een ongelijke situatie waarbij niet alle getuigen in een rechtszaak over dezelfde financiële kennis beschikken. Om dat mogelijk onevenwicht op te vangen, voorziet de Koran een uitzondering op de algemene regel volgens de welke de getuigenis van man en vrouw gelijkwaardig zijn.

De uitzondering zegt dat voor juridische geschillen inzake financiële aangelegenheden 1 mannelijke getuige (die dus met zekerheid financiële ervaring heeft) of 2 vrouwelijke getuigen (die mogelijks maar niet noodzakelijk financiële ervaring hebben en zo elkaar indien nodig kunnen helpen) aangesteld mogen worden.

Noteer dat de financiële transactie zelf door een man of een vrouw kan uitgevoerd worden omdat ze  volledig gelijkwaardig zijn. Zij mogen elk kunnen kiezen om 1 man of 2 vrouwen als getuige aan te stellen. Er zit dus geen enkele implicatie van minderwaardigheid in deze uitzonderingsregel, die integendeel ingegeven is door een bezorgdheid van rechtswege om elke partij in een rechtsgeschil getuigen te laten oproepen die even onderlegd zijn in financiële aangelegenheden.

Er wordt hier ook niet gezegd dat vrouwen financieel onkundig zijn, vermits zij als handelaars wettelijk gelijkwaardig zijn aan de mannelijke handelaars. De wet heeft enkel bedoeld een mogelijks oneerlijke situatie op te vangen die kan voortvloeien uit het feit dat mannelijke en vrouwelijke getuigen vanuit het model zelf niet noodzakelijk over dezelfde financiële kennis beschikken vermits mannen door hun zorgplicht noodzakelijkerwijze financiële kennis hebben.

Naarmate vrouwen meer deelnemen aan het financieel-economisch leven, vermindert uiteraard de noodzaak van deze voorzorgsmaatregel. De uitzondering speelt ook niet in het nadeel van vrouwen, vermits een vrouwelijke partij in een rechtsgeschil net zo goed een man als getuige kan oproepen.

.

2. Getuigenis bij beschuldiging van overspel

.

Op de algemene regel van gelijkwaardigheid van getuigenissen van mannen en vrouwen is er in de Koran nog een tweede uitzonderingsregel, met name in situaties waarbij een man een vrouw van overspel beschuldigt zonder dat daarvan vier getuigen zijn.

In de islam volstaat het niet een man en een vrouw in een compromiterende houding aan te treffen, er moeten vier getuigen zijn van “de daad”. Gezien de islam ook voorschrijft dat men de privacy moet eerbiedigen en nergens mag binnengaan zonder eerst te kloppen en toestemming te vragen, is het dus zeer onwaarschijnlijk dat die vier getuigen van de penetratie er zijn. Zij moeten ook tot in detail hetzelfde zeggen, of ze worden zelf bestraft voor laster en leugens. Het komt er dus op neer dat de verzen over overspel eigenlijk alleen maar slaan op overspel dat in het openbaar bedreven wordt, wat wij kennen als openbare zedenschennis.

Wanneer nu een man zijn vrouw, zonder vier getuigen, beschuldigt van overspel, en zij ontkent dit, is het een kwestie van woord tegen woord, en dan moet elk om beurt vier keer na elkaar herhalen dat ze de waarheid zeggen. Vervolgens moet elk nog een vijfde keer zweren de waarheid te zeggen, dit keer op straffe van eeuwige verdoemenis door God als men liegt. Wanneer elk desondanks bij zijn standpunt blijft, dan wordt de vrouw die het overspel ontkent, geloofd en dus vrijgesproken. In dit geval weegt de getuigenis van een vrouw dus meer dan de getuigenis van een man.

.

.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

.

.

voorpagina openbaring a4

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De Shariah in de Islam

Standaard

categorie : religie

Wat is de shariah?

sharia

De term shariah wordt in twee verschillende betekenissen gebruikt: enerzijds het theorethisch islamitisch wettelijk model en anderzijds een door mensen gemaakte wet waarvan er uiteenlopende versies kunnen zijn.

De Shariah (letterlijk: het pad naar leven-gevend water) is het geheel van de islamitische wetten, die over alle aspecten van het leven van een moslim handelt zoals de dagelijkse activiteiten tot spirituele zaken, strafrecht, familierecht, economie, dierenrechten enz. Ook ecologie heeft een prominente plaats in de islam: een achtste van de Koranische verzen handelen erover.

Het betreft een theoretisch, richtinggevend model. Niets in de koran verplicht moslims ertoe de shariah in te voeren. De koran bevat immers geen blauwdruk van een islamitische staat. De Koran geeft moslims de opdracht een voor iedereen (moslims en niet-moslims) rechtvaardige samenleving na te streven, maar het staat hen vrij de staat te organiseren zoals ze dat zelf verkiezen (met dien verstande dat de koran een dictatuur en theocratie uitsluit).

De shariah kan slechts ingevoerd worden wanneer een meerderheid van de bevolking dat zo wil. Wanneer men de shariah vertaalt in een concrete wet, is dat  niet langer de theoretische shariah, maar een eigen plaatselijke concretisatie daarvan en dus in die zin een secularisering van de wet. Een concreet wettelijk stelsel wordt immers door mensen gemaakt en niet door God. Omdat het een door mensen opgestelde verwezenlijking is, kunnen er dus ook verschillende versies van de shariah zijn.

Er bestaan onder islamgeleerden grote meningsverschillen over het al dan niet wenselijk zijn van het invoeren van de shariah. Veel geleerden zijn de mening toegedaan dat eerst het maatschappelijk doel van de islam gerealiseerd moet zijn en dat er dan pas de shariah kan ingevoerd worden om deze rechtvaardige samenleving te beschermen. Nog anderen stellen dat de shariah gewoon niet kan ingevoerd worden, maar enkel een theoretisch richtinggevend model is.

Het is een groot misverstand te denken dat, wanneer de shariah ingevoerd wordt, alle mensen zich moeten bekeren tot de islam. Het is immers integendeel zo dat de koran  aan iedereen godsdienstvrijheid garandeert. Bij het invoeren van de shariah zouden niet-moslims,  bij overtredingen van de wet, mogen kiezen of zij door een islamitische rechtbank dan wel door een burgerlijke rechtbank willen gevonnist worden. Andere religies mogen dan ook hun eigen rechtbanken inrichten voor zaken die eigen zijn aan hun geloof, zoals familierecht (erfenissen, huwelijken enz).

In veruit de meeste moslimlanden geldt geen lokale versie van de shariah. In de meeste moslimlanden geldt immers een burgerlijk recht of een gemengd stelsel van burgerlijk recht, gewoonterecht, soms met een aantal aspecten van islamitisch recht.

De belangrijkste bronnen van de shariah, zijn als volgt en in die volgorde:

  • De Koran
  • De sunnah van de profeet Mohammed (dwz, zijn handelingen en zijn uitspraken)
  • Ijma’ (consensus) onder islamitische geleerden
  • Ijtihad (de opinie van islamitische geleerden op basis van hun kennis en onderzoek)

Deze bronnen moeten in bovenstaande volgorde aangewend worden. Dit wil zeggen: een besluit over om het even welke zaak wordt eerst en vooral gebaseerd op de Koran,dan op de Sunnah. Als er geen uitspraak kan volgen op die basis, dan moeten islamitische geleerden de zaak bekijken en onderzoeken en zo tot een uitspraak komen.

De shariah is geen absolute wet. De islam schuwt immers extremen. Zo stelt de koran dat men bepaalde voedingsmiddelen niet mag eten. Men mag toch het verboden voedsel eten als er niets anders aanwezig is dan het verboden voedsel. In de islam is er een rechtsregel die zegt dat nood de wet versoepelt.

De islamitische wet is geen geheel van bestraffende regels.

Een wisselwerking van beloning van het wenselijke of verplichte enerzijds, en bestraffing van het onwenselijke anderzijds, zorgt ervoor dat een moslim er alle belang bij heeft de wettelijke richtlijnen te volgen. Het levert hem immers een beloning op, zo niet in het huidige leven, dan in het hiernamaals.

De Islam gelooft niet in de erfzonde. Het eigen gedrag en de verantwoordelijkheid daarvoor staat in de islam centraal. Het is op basis van het eigen gedrag en de mate waarin men zich aan de goddelijke leidraad gehouden heeft dat men op de Oordeelsdag beoordeeld zal worden. De “kerk” waartoe men behoort is daarbij niet essentieel, wel of men het goede gedaan heeft. Een ‘goede’ christen of jood kan volgens de islam dus ook tot het paradijs toegelaten worden, terwijl een moslim die zich misdraagt in de hel kan terechtkomen.

Moslims geloven dat gedurende het leven van elk persoon alle daden opgeschreven worden door twee Engelen. De Engel aan de rechter kant noteert voor elke goede daad direct +10 punten, terwijl de Engel aan de linkerzijde bij het doen van slechte daden wat aarzelt en pas als we doorzetten de slechte daad noteert voor -1 punt. Het is één van de vele voorbeelden waaruit volgens de islam de genade en liefde van God blijkt. God beloont het goede vele malen meer dan Hij het slechte bestraft.

Dit systeem van positieve bekrachtiging van het goede en het wenselijke en van bestraffing van het verbodene en onwenselijke, vinden we in het hele islamitisch stelsel terug, niet alleen met het oog op het eeuwig leven in het hiernamaals, maar ook met betrekking tot economie, ecologie enz.

De rechtspraak van de islam is gebouwd rond 5 categorieën van gedragingen waarvan uitvoeren of niet-uitvoeren beloond of bestraft kunnen worden:

Gedragstype Uitoefenen van gedrag wordt… NIET Uitoefenen van gedrag wordt…
1. Verplicht Gedrag beloond bestraft
2. Aanbevolen Gedrag beloond niet bestraft
3. Toegestaan Gedrag niet beloond niet beloond
4. Onwenselijk Gedrag niet bestraft beloond
5. Onwettelijk, verboden Gedrag bestraft beloond

Volledigheidshalve voegen we hieraan toe dat wanneer moslims zich in een niet-islamitisch land bevinden, zij vanuit de islam verplicht zijn zich te houden aan de wetten van het land waarin zij zich bevinden.

DE ISLAM IS DE 

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

voorpagina openbaring a4

pijl-omlaag-illustraties_430109

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

        

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

10 wetenswaardigheden over de islam

Standaard

categorie : religie

 

 

 

De islam is weer volop in het nieuws. Sommigen spreken van “de meest onbegrepen religie”. Velen weten niet dat moslims geen hekel hebben aan Jezus en dat de islam niet per definitie een religie van vrede of haat is. Hier tien dingen die we zouden moeten weten over het islamitisch geloof.

 

 

De mens in geloof

 

Pasteltekening van John Astria

 

 

 

1. ‘De Koran is Jezus. Mohammed is de Bijbel’

 

Te vaak maken mensen deze fout: de Koran is een soort islamitische Bijbel en Mohammed is vergelijkbaar met Jezus. In werkelijkheid is het precies andersom: de Koran is een soort Jezus (vleesgeworden God) en Mohammed is vergelijkbaar met de Bijbel. De Koran is voor moslims een incarnatie van God op aarde. Het is voor hen dus niet zomaar een boek. Zelfs meer dan een heilig boek dat respect verdient. Mohammed is voor moslims het middel waarmee de islamitische opvatting bekendheid kreeg. Zeg maar, zoals de Bijbel voor christenen een middel was om de christelijke boodschap te verspreiden.

 

 

 

2. Moslims houden van Jezus

 

Hoewel moslims Jezus niet als een goddelijk iemand beschouwen, zien ze Hem wel als een uitzonderlijke profeet, geboren uit de maagd Maria en geopenbaard aan het Joodse volk. Voor veel islamieten is Jezus een goede tweede, achter Mohammed, als het gaan om eerbied.

 

 

 

3. De meeste moslims zijn niet Arabisch

 

Indonesië is het grootste islamitische land op aarde, gevolgd door Pakistan, India en Bangladesh. Zo komt Saoudi-Arabië pas op de 16e plaats als het gaat om de grootste moslimbevolking. Daarmee staan de Saoediërs achter Oezbekistan, Ethiopië, Turkije en Iran.

 

 

 

4. De islam is niet ‘een religie van vrede’

 

De gruweldaden van de Islamitische Staat (IS) hebben ertoe geleid dat de Verenigde Staten (in samenwerking met zo’n 50 landen, red.) een nieuwe oorlog zijn begonnen. We kunnen ons na 11 september 2001 ook nog allemaal de oorlogsverklaring van George W. Bush herinneren. Het is een denkfout dat een religie per definitie vreedzaam of barbaars is. In plaats daarvan is er een overgrote meerheid moslims die vredelievend is en zijn er een paar rotte appels, zoals dat bij iedere religieuze traditie het geval is. Er zijn immers verschillende manieren om hetzelfde geloof te benaderen.

 

 

 

5. ‘De islam’ is niet een instelling die onderwijst

 

Er is niet iets wat ‘de islam’ belichaamt of iets waartoe ‘de islam’ in algemene zin oproept. Ja, er zijn veel moslims die prediken en adviseren. Veel van deze zaken zijn terug te vinden in islamitische tradities. Maar we kunnen niet spreken over een islamitisch instituut met een specifieke boodschap. Zo is er geen islamitische paus die kan rekenen op een enorme aanhang. Bovendien kun je de islam beschouwen als een soort onveranderlijke traditie.

 

 

 

6. Allah is niet de benaming van de islamitische God

 

‘Allah’ is een woord dat Arabisch sprekende christenen ook gebruiken wanneer zij het hebben over God. Het is niet zo dat ‘Allah’ concurreert met de goden van joden en christenen.

 

 

 

7. ‘De islam’ betekent letterlijk ‘om te dienen’ of ‘overgave’

 

‘Islam’ is afkomstig van ‘salaam’, wat ‘vrede’ betekent. In de letterlijke zin van het woord betekent islam: overgave of onderwerping (aan Gods wil en woord). We mogen hopen dat die overgave leidt tot vrede, maar iedereen interpreteert de islam zoals hij of zij zelf wilt.

 

 

 

8. ‘Sharia’ hoeft geen enge betekenis te hebben

 

Sharia betekent simpelweg ‘juridische onderbouwing’ of ‘canoniek recht’. Er zijn tenminste vijf klassieke leerstellingen waar de sharia wordt geleerd (waaronder de sjiitische leer). Deze vijf methoden verschillen radicaal in de uitleg van de sharia. Zo beveelt de Koran om niet niet dronken te worden wanneer er gebeden wordt en geen gegiste wijn te drinken. Wat wordt hier precies mee bedoeld? De sharia probeert hierop antwoord te geven. Die antwoorden variëren sterk per leerstelling, van een letterlijk alcoholverbod tot een verbod op het drinken van gegiste wijn. Binnen de gehele islamitische wereld wordt de sharia verschillend geïnterpreteerd. Dan zijn er ook nog veel moslims die de sharia negeren. Moslims zijn immers ook mensen.

 

 

 

9. Er is meer dan een soennitische en sjiitische islam

 

Het is belangrijk om te weten dat er een grote, leerstellige verdeeldheid heerst en dat soennieten en sjiieten de twee belangrijkste groepen vormen. Maar er zijn nog veel meer islamitische stromingen. Bovendien, een soennitische moslim in Amsterdam benadert het geloof heel anders dan een soennitische moslim in Marokko. Die levenswijze verschilt vervolgens ook weer van de soennieten in Beiroet, Parijs of Kaapstad.

Een fundamenteel verschil tussen soennieten en sjiieten is het antwoord op de vraag: is het gezag van Mohammed overdraagbaar naar anderen? Soennieten antwoorden met ‘nee’ en sjiieten zeggen ‘ja’. Daarnaast zijn er ook nog etnische en culturele verschillen. Zo vormen Iran en Saoedi-Arabië tegenpolen. In sommige gevallen is het vergelijkbaar met lang bestaande spanningen tussen katholieke, orthodoxe en protestantse christenen. Maar binnen de islam zijn de verschillen dus niet alleen theologisch van aard.

 

 

 

10. Moslims waren cruciaal binnen de moderne natuurkunde, wiskunde en geneeskunde

 

De medische producties van Ibn Sina (beter bekend als Avicenna) werden tot ver in de 17e eeuw in Europa gebruikt. Daarnaast hebben verschillende islamieten een belangrijke bijdrage geleverd aan de natuurkunde en wiskunde. Daar mogen we moslims dankbaar voor zijn. Deze lijst nog langer had kunnen zijn. Als we bereid zijn om de verschillen binnen het jodendom, christendom en hindoeïsme te aanvaarden, moeten we hetzelfde doen met de islam.

 

 

DE ISLAM IS DE GOEDSCHIKSE

TEGENBEWEGING

TEGEN HET WARE CHRISTENDOM

 

 

 

 

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget