Tagarchief: japan

Patronen in de Japanse kledij

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

Patronen, thema’s en motieven zijn altijd een belangrijk communicatiemiddel in de Japanse cultuur geweest. Door de eeuwen heen hebben ze zich ontwikkeld tot de gestileerde weergaven die wij vandaag de dag kennen, maar niet per se altijd herkennen. Bij deze een vertaling van enkele van de vaakst voorkomende Japanse motieven en patronen.

 

Veel van de huidige Japanse patronen komen voort uit het Shintoïsme, de oudste godsdienst in Japan. De filosofie ervan draait om de natuur en de eerbied ervoor. Daarom stellen veel van de motieven planten, dieren of landschapselementen voor zoals rivieren. Enkele motieven zoals wolkjes zijn in de loop van tijd uit China overgenomen, net als het boeddhisme en de bijbehorende motieven.

Zelfs in deze moderne tijden zit er nog een stukje natuurverering in het Japanse volk; ze passen hun huisversieringen en kleding aan het seizoen aan. Ze zullen bijvoorbeeld in de lente nooit een kimono of ander kledingstuk met een wintermotief dragen. Naast het in de gaten houden van in welk seizoen iets thuishoort, wordt er ook rekening gehouden met symbolische betekenissen, leeftijden en gelegenheden.

 

 

 

Bomen en bloemen

 

Momiji

 

Dit zijn bladeren van de esdoorn of ahorn. Ze staan symbool voor de herfst, bezinning en rust. Deze bomen zijn erg populair vanwege hun spectaculaire bladkleuren in de herfst, het is dus niet vreemd dat mensen ze al snel vereeuwigden op afbeeldingen en er poëzie over schreven. Vaak worden deze fel roodoranje bladeren afgebeeld in combinatie met contrasterende kleuren zoals zwart of paars, om het dramatische effect ervan te versterken.

 

 

56-141_663momiji

 

 

 Kiku

 

De chrysant, dit is sinds de Meiji periode het familiewapen van de keizerlijke familie, het symboliseert de belichaming van de eenheid van het Japanse volk, oftewel de keizer. Het is ook een herftsymbool, en staat daarom ook voor bezinning, vergankelijkheid van het leven en eindes.

 

 

kiku

 

 

 

Ume

 

Pruimbloesem, welke staat voor de winter en een belofte voor nieuw leven en een nieuwe lente. De gestileerde ume lijkt op de kersenbloesem maar heeft altijd ronde bloemblaadjes, die van de kers zijn hartvormig.

 

 

ume

 

 

 

Matsu

 

Dit stelt de den voor, deze symboliseert ook de winter. Omdat hij altijd groen is, herinnert hij aan het leven tijdens de barre wintermaanden en geeft hoop en de verwachting voor nieuw leven.

 

 

matsu

 

 

 

Take

 

Bamboe, buigzaam en altijd groen, symboliseert standvastigheid en hoop. Zijn seizoen is winter of vroege lente. Samen met de ume en matsu behoort take tot de “Drie vrienden in de Winter”, een combinatie die in China is ontstaan. De groepsbetekenis is een lang leven, het winterseizoen en de cultured gentleman. Dit motief kan overal waar elegantie nodig is, worden gebruikt.

 

 

take

 

 

Sakura

 

De beroemde kersenbloesem. “Uitbundige doch tere schoonheid welke van korte duur is maar het hart warmte en vreugde schenkt, met de wetenschap dat het weer zal terugkomen, in grotere getale”.  De Japanse kers bloeit in de vroege lente en staat daarom ook symbool voor dit seizoen. Het is een van de meest geliefde motieven, vooral bij meisjes en jonge vrouwen, wiens frisse schoonheid wordt geassocieerd met deze mooie bloesem.

Vanwege de uitbundigheid en snelle vergankelijkheid van deze bloesem, wordt het motief ook door beoefenaars van de krijgskunsten gebruikt, zoals bijvoorbeeld op wapens en uitrustingen van de samurai.

 

 

sakura

 

 

 

Asanoha

 

Dit motief stelt het hennepblad voor en staat symbool voor de zomer. In oude tijden werd hennep voor religieuze offergaves gebruikt. Het is niet helemaal zeker wat de oorspronkelijke betekenis was, tegenwoordig worden er betekenissen als kracht en duurzaamheid aan gegeven. Van de hennepplant worden al lang zomerkleren gemaakt, vooral kleding voor werk, de symboliek heeft er geheid iets mee te maken.

 

 

asanoha

 

 

 

 

 Water

 

Kawa

 

De verkoeling brengende rivier, duidelijk een zomersymbool. Verder staat hij voor de bron van (levens)kracht en de stroom des levens. Irissen staan vaak om de rivier met dezelfde betekenis, om het als waterplant te accentueren. Soms is alleen de iris afgebeeld die dan het water symboliseert. Kawa komt veel voor samen met het seigaiha motief, zie het stukje hieronder.

Waterpatronen worden ook op dingen als houten daken gebruikt om brand weg te houden. Daarnaast kunnen ze in hun wildere vormen ook mannelijkheid en durf symboliseren, zo komen ze bijvoorbeeld  voor op schorten van sumo worstelaars.

 

 

kawa

 

 

 

Seigaiha

 

Dit patroon stelt golven voor, ze symboliseren steeds terugkerende beweging; van het aan- en terugrollen van de golven en de rusteloosheid van de zee. Op het theebekertje hieronder wordt het samen met kawa, de rivier, gebruikt om water te accentueren. De symbolische betekenis zou kunnen zijn; een moment van rust tijdens het theedrinken in een anders turbulent dagelijks leven.

In het midden zit een mannetje vanuit een boot te vissen, er vliegen vogels en er zijn rustieke bergtoppen in de verte; deze beelden roepen rust op. De symboliek wordt verder verstekt door het letterlijke rustmoment te plaatsen in een venster, omgeven door het drukke seigaiha motief. Het idee van thee als levengevend elixer wordt ook versterkt door de rivier.

 

 

seigaiha

 

 

 

 Dieren

 

Kame

 

Een schildpad. Een sterk gelukssymbool; het staat voor 10.000 jaar geluk en gezondheid, en ook voor volharding en doorzetting. Het abstractere kame patroon bestaat uit zeshoeken of hexagrammen die op verschillende manieren uitgewerkt kunnen zijn. De naam voor de hexagonale patronen is kikko. Bishimon kikko is een aaneensluitend patroon van een soort driepootjes.

De naam Bishomon komt van een van de geluksgoden, ook wel Hachiman genoemd. Hij beschermt de boedhisstische wetten en brengt geluk, vooral aan de armen, volgens de legendes. Dit patroon komt vaak op harnassen en wapenuitrustingen voor omdat deze geluksgod altijd als een krijger werd afgebeeld.

 

 

kame

 

 

 

Tsuru

 

Een van de meest favoriete Japanse motieven, de kraanvogel, is net als de schildpad ook een sterk symbool voor geluk en gezondheid. Ze worden dan ook vaak samen afgebeeld. Bij een ongeluk roepen Japanners dan ook niet god aan, maar “tsuru-kame!” een paar keer achter elkaar om de schade te beperken. Volgens legendes zou deze vogel duizend jaar leven en de metgezel zijn van verschillende onsterfelijken en geluksgoden. De kraanvogel wordt verder geassocieerd met Nieuwjaar en met trouwceremonies.

 

 

tsuru

.

 

Kanoko

 

De betekenis van deze zou te maken hebben met een kern, of oorsprong. Als je het woord letterlijk vertaalt zou het “babyhert” betekenen. Jonge herten hebben stippen op hun rug dus het is mogelijk dat het daarvandaan komt. Sommigen zeggen dat het afkomt van het patroon van sommige soorten koi karpers. Het zou misschien te maken kunnen hebben met de oorsprong van (het) leven, sinds deze in de zee  ontstaan zou zijn en de woorden “oorsprong” en “baby” verweven zijn met dit patroon.

 

 

SONY DSC

 

 

 

Andere  symbolen

 

Yasaguri

 

Dit stelt gestileerde pijlpunten voor, welke staat voor moed, trefzekerheid en vastberadenheid van de krijger en ieder mens wat zijn doel nastreeft. Traditionele kleding voor mannen heeft vaak dit soort patronen.

 

 

yasaguri

 

 

 

Sensu

 

Een waaier, het symbool voor verfijning, moed en kunstenaarschap, maar ook van hoge rangen en adel. Ze werden veel in ka mon’s verwerkt. Tijdens de Edo periode werden ze populair als Nieuwjaars symbool en werden ze met die gelegenheid vaak cadeau gedaan.

Tegenwoordig komen ze veelvuldig voor op kleding en decoratieve spullen maar ook op geschenkverpakkingen e.d. Met sensu wordt altijd de uitvouwbare waaier bedoeld. De waaier die bestaat uit een gespannen velletje papier of zijde heet de uchiwa en symboliseert altijd een religieus persoon of iemand uit China.

 

 

sensu

 

 

 

Kasuri

 

Dit zijn kleine bamboehekjes met kleine bamboeblaadjes er tussenin. Bamboe is het symbool voor standvastigheid, volharding en taaiheid. Het kasuri patroon kan uitlopen tot een bijna onherkenbare abstractie, het heeft soms meer weg van een ruitjespatroon dan bamboeblaadjes. In welke vorm dan ook, het is een geliefd motief op mannenkleding.

 

 

Front view of indigo blue kasuri dirndl skirt with turquoise basketweave pattern

 

 

 

Temari

 

Temari zijn handgemaakte speelgoedballen, het is een uit China overgewaaide traditie. Meestal vind je ze op kinderkimono’s, maar ze duiden ook speelsheid en vrolijkheid aan op kleding voor wat ouderen.

 

 

temari

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

De Japanse kimono’s.

Standaard

categorie : mode en kledij

 

 

 

In ontwerp is het één van de meest simpele kledingstukken van de wereld, en toch bestaat er zo veel verschil en subtiliteit tussen de vele verschillende uitvoeringen en hun betekenissen. Dit artikel gaat over de algemene en huidige dracht van kimono’s.

 

 

 

Het woord kimono betekent letterlijk “ding om te dragen”; ki = aantrekken, dragen, mono = ding. Ze worden al eeuwen door de Japanse geschiedenis heen in vele vormen gedragen. Tegenwoordig draagt men in Japan vooral Westerse kleding, maar op bepaalde gelegeheden en een aantal festivals worden er door jong en oud nog steeds kimono’s uit de kast gehaald om het straatbeeld op te vrolijken.

 

 

Kleuren

 

Eerst wat over kleurengebruik in Japanse kleding en cultuur in het algemeen. Elk jaargetijde heeft zijn eigen traditionele kleurenschema’s, dit is zowel in de kunst als de kleding terug te vinden. De kleuren zelf hebben ook hun eigen betekenissen en associaties, net als hier in het westen.

 

 

56-141_663momiji

   momiji : japanse esdoorn, typische herfstkleuren in Japan.

 

 

 

asanoha asanoha

 

 

Het asanoha patroon is een populair zomerpatroon in Japan en stelt het hennepblad voor. Hennep wordt van oudsher veelal gebruikt voor zomerse werkkleding, de betekenis van het patroon heeft te maken met de sterkte en duurzaamheid van hennep. Men hoopt dus dat door het dragen van dit patroon in werkkleding wat van de goede eigenschappen van de plant in de drager worden opgenomen, hij wordt in elk geval steeds aan de boodschap herinnerd.

 

 

 

 De soorten kimono’s

 

 

De hadajuban

 

Dit is een onderkledingstuk, meestal van fijne katoen of linnen gemaakt. Het is wit of lichtroze van kleur en wordt op het naakte lichaam gedragen, niet alleen voor wat extra warmte maar ook om de bovenliggende zijden kledinglagen schoon te houden van zweet, zijde is immers moeilijk wasbaar. De hadajuban wordt onder zowel yukata’s als formele kimono’s gedragen.

 

 

DCF 1.0

.

.

De nagajuban

 

Dit is een tweede onderkimono, hij wordt alleen onder formele(re) kimono’s gedragen. De nagajuban is van zachte zijde en heeft een verstevigde kraag. Hij dient om de bovenliggende lagen alvast vorm te geven. Deze ondekleding  komt in allerlei gekleurde varianten voor, wit of lichtroze kom je het vaakst tegen. Het randje van de kraag van de nagajuban blijft te zien onder, of eigenlijk: boven de buitenste kledinglaag uit.

 

 

nagajuban

 

 

 

De yukata

 

De meest informele kimono is de yukata. Ze worden gemaakt als dagelijks kledingstuk, van katoen, zodat ze makkelijk in de was kunnen.Yukatas zijn voor alle leeftijden en beide sekses een makkelijk en luchtig kledingstuk voor de dagelijkse bezigheden. Het is een zomerkimono, maar er zijn wat dikkere varianten verkrijgbaar. Met een onderkimono of in laagjes zijn ze ook in de andere seizoenen te dragen. Ook wordt de yukata als pyama gebruikt, om in te slapen.

 

 

yukata

 

 

Vrouwen in Tokyo kunnen hun waaier, de uchiwa, in hun obi steken zodat ze hun handen vrij hebben. Dit zijn voorgestrikte “kant-en-klaar” obi’s, die makkelijk en snel voor dagelijks gebruik zijn. Yukatas hebben meestal drukkere patronen dan formelere kimono’s.

Deze patronen bedekken de hele kimono en kunnen van alles bevatten maar meestal zijn het bloemen of geometrische patronen. Voor kinderen zijn er vaak yukatas met konijntjes, usagi, of modernere varianten zelfs met Hello Kitty. Mannen dragen effen kleuren of geometrische patronen, kleuren zoals donkerblauw, zwart of grijs zijn geliefd.

 

 

 

De furisode

 

De letterlijke vertaling van furisode is “wiegende mouwen”. Dit is de meest formele kimono voor meisjes en ongetrouwde jonge vrouwen. Bruiden trekken vaak nog een laatste keer deze vrijgezellenkimono aan op de receptie van hun bruiloft. De patronen en kleuren zijn bijpassend voor jonge vrouwen; veel bloemen, vlinders en rozetinten. Vaak wordt de furisode door elkaar gehaald met de kimono’s die artiesten als maiko’s (leerling geisha’s) dragen, omdat ze ook lange mouwen hebben, maar de furisode heeft geen sleepje.

 

Ook hele jonge meisjes dragen deze plechtige kimono bij officiiële gelegenheden: De kimonos zijn nu nog wat aan de ruime kant, maar de kinderen zullen deze kledingstukken de komende jaren nog kunnen dragen. De patronen zijn passend bij de gelegenheden.

 

 

 

 

 

 

 

De houmongi

 

Dit is de formele kimono voor getrouwde vrouwen. Hij straalt boven alles netheid en degelijkheid uit, wat verwacht werd van de Japanse huisvrouwen, maar is ook een prima kimono om de stad in te gaan of wat te gaan eten. De kleuren en vooral de patronen zijn rustiger dan die van de furisode kimono’s, wat men meer bijpassend achtte voor getrouwde mensen.

 

 

houmongi

 

 

De irotomesode

 

Deze kimono kan door zowel vrijgezelle als door getrowde vrowen worden gedragen, bij officieuze alswel officiële gelegenheden. Het woord iro betekent “kleur”, dat wil zeggen dat de basiskleur van dit kledingstuk alles behalve zwart kan zijn. De mouwen hebben dezelfde standaardlengte als de houmongi, maar deze kimono is meer chique. De patronen zijn bij formele versies alleen op de onderkant aangebracht.

Bij sommige formele gelegenheden kan deze kimono worden gedragen in plaats van de formelere tomesode, in dat geval moet er op de aanwezigheid van ka mon worden gelet; familiewapens die in getale van één, drie of vijf op het kledingstuk kunnen voorkomen. Hoe meer het er zijn, hoe officiëler de gelegenheid waar de kimono voor bedoeld is. Deze ka mon of mon staan afgebeeld op de rugzijde, de mouwen en aan beide kanten van de borst. De kleur van de slippers en het tasje is bij formeel gebruik van deze kimono altijd zilver of goud.

 

 

 

Iroiro

 

 

De kurotomesode

 

De meest formele kimono voor allerlei serieuze gelegenheden en bepaalde familiebijeenkomsten. Kuro betekent zwart; deze kimono’s zijn zwart van kleur, maar er kunnen op de onderkant, zeker wat patronen op staan. De regel is: hoe formeler, hoe minder patroon, ook onder de meest formele kimono’s ondeling geldt dat. De ka mon zijn natuurlijk ook aanwezig.

 

 

kurotomesode

 

.

.

De shiromuku, irouchikaki en hikifurisode

 

Shiromuku

 

De shiromuku is de Japanse versie van de trouwjurk. Deze trouwkimono is sinds de Muromachi periode (1333-1568) een gekoesterde traditie. De trouwoutfit is compleet in het wit, met opgestoken haar vol met mooie spelden en een “hoedje”, er is ook een bijbehorende sluier of cape. De kleding bestaat uit de uchikake, de buitenste kimono en een voor daaronder; de kakeshita.

 

 

shiromuku

 

 

Irouchikake

 

Er kan ook een irouchikake worden gedragen in plaats van traditioneel wit; het is een rijkgekleurde en versierde uchikake. Vaak staan er gelukssymbolen zoals schildpadden en kraanvogels op.

 

 

uchikake_example

 

 

Hikifurisode

 

De hikifurisode, is een furisode met een sleepje. Het ontstond in de Edo periode (1603 – 1868) als formele trouwkleding voor samuraivrouwen. De mannen dragen hakama als ze gaan trouwen, dat is een wijde broek met zeven plooien, die ook door samurai en bepaalde hoogwaardigheidsbekleders werden gedragen. De zeven plooien staan voor de zeven deugden. Eroverheen gaat een haori, een soot kimonojasje, de officiële versie met alle ka mon op hun plek.

 

 

hikifuiro

 

 

De hakama

 

Thuis en om het huis kan de man een yukata dragen. Bij meer formele gelegenheden zullen mannen de hakama dragen. Hoewel er ook hakama zijn voor vrouwen, kun je meestal aan de kleuren en patronen zien voor welke sekse het kledingstuk in kwestie is bedoeld. Er bestaan ook speciale hakama voor bij het afstuderen, het is een speciale outfit vergelijkbaar met de afstudeerkloffies in Amerika, maar dan op zijn Japans. Verder worden deze wijde broeken nu nog veel gedragen in allerlei Japanse vechtsporten zoals kendo en iaido.

 

 

hakama

 

 

Mofuku

 

Mofuku is de naam voor Japanse rouwkleding. Alles is in het zwart, inclusief alle accesoires en schoenen. Alleen de tabi, de sokjes, en het zichtbare kraagrandje van de nagajuban zijn wit. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen.

 

 

mofuku

 

 

Maiko, geisha, oiran en theater

 

Naast de dagelijks gedragen kimono’s zijn er ook nog de speciale kimono’s voor artiesten zoals acteurs in Japanse theaters en entertainers zoals maiko’s en geisha’s. Deze kleding is natuurlijk opvallender dan de normale, met ingewikkeld gestrikte obi’s en prachtige kleuren.

 

 

Maiko kimono

Maiko kimono

 

 

 

Geisha kimono

Geisha kimono

 

 

 

Oiran kimono

Oiran kimono

 

 

Susohiki

 

Maiko’s, leerling geisha’s, dragen een susohiki. Deze kimono’s hebben net iets kortere mouwen dan de furisode en zijn wat langer met een sleepje zodat erin gedanst kan worden op de traditionele manier. Hierdoor krijgt het ook de typische beweging die je ziet als erin wordt gelopen, het heeft een zwevend effect. De maiko’s leren dit loopje op speciale geta, de okobo. Op het schuine deel van deze geta, daar waar de stof uitkomt, zit een bel vast.

 

 

susohiki

 

 

Hikizuri

 

De kimono van een geisha (of geiko zoals ze heten in Kyoto) heet de hikizuri, deze lijkt op een tomesode kimono, maar is ook langer met een sleepje. De mouwen zijn net iets langer dan bij de tomesode. Voor een geisha hetzelfde als voor iedere andere Japanse vrouw; hoe ouder ze wordt, hoe rustiger en simpeler haar kleding wordt. Gelukkig voor haar ook haar schoeisel; geisha’s lopen op zori of geta, afhankelijk van de gelegenheid. Het dansen van de geisha of maiko gebeurt op hun sokjes, de tabi.

 

 

hikizuri

 

.

.

Oiran of tayuu

 

Dit is van oudsher een hoge courtisane, zeker niet te verwarren met een geisha. De haardrachten zijn ingewikkeld en uitgebreid met een typerend groot aantal haarspelden. Een oiran draagt de strik van haar obi aan de voorkant, dat was vroeger het gebruik bij getrouwde vrouwen en prostituees.Over de kimono heen wordt een rijkversierde uchikake gedragen.

Ze lopen in nog zelfs hogere klompen dan de maiko, daarom hebben ze altijd begeleiders bij zich om ze te helpen niet op hun plaat te gaan, met alle stof en klompen is het zwaar tillen. Ook hebben ze een parasoldrager in hun nabijheid die een grote rode parasol boven het hoofd van de oiran houdt.

Het lopen gaat met een karakteristieke ronde voetbeweging naar buiten, dit is mede om niet over de kimono te struikelen als ie over de grond wordt gedragen. Er zijn tegenwoordig nog maar zo’n vier vrouwen in heel Japan die deze traditie in leven houden, het gaat hierbij om de levensstijl, niet zozeer de sexuele aspecten.

 

 

Kabuki en noh

 

Dit zijn oude Japanse theatervormen waarin men traditionele kleding draagt. Kabuki komt vanuit de shintoreligie en is een kleurrijk theater voor alle bevolkingslagen. Noh is ontstaat in de aristocratsche kringen en is door het uitheemse boeddhisme beïnvloed. In noh theater worden naast uitbundige kimono’s ook maskers gebruikt om personages weer te geven, in kabuki worden de gezichten van de acteurs beschilderd.

Sommige kimono’s bedoeld voor dit soort theater vertellen hele verhalen met hun motieven, zodat ze alleen maar voor een speciefiek stuk bruikbaar zijn. Ze zijn zo karakteristiek dat kenners aan alleen de kimono al kunnen zien om welk stuk het gaat.

 

 

nakubinoh

.
.
.

Accessoires bij de kimono

 

 

Obi

 

Een obi is het stuk stof van ongeveer 30 cm breed en minstens twee meter lang, wat als strik om het kadootje heen om de kimono heen gaat. De “strik” zelf, op de achterkant kent vele varianten, van simpel tot ingewikkeld, ook per gelegenheid en formaliteit verschillend. De meer ingewikkelde formen moeten door een tweede persoon worden geörigamied, de te kleden persoon kan dat onmogelijk zelf. Er zijn fijne, zijden obi’s voor in de zomer tot ceremoniële zware brocaten obi’s.

 

 

obi

 

.

Obijime

 

De obijime is een decoratief koord wat nog over de obi heengaat. Het wordt op de voorkant met een platte knoop, sierknoop of door middel van een obidome, een soort broche-achtig klemmetje, vastgemaakt. De losse einden worden meestal om de obijime heen om het middel geslagen naar achter toe.

 

 

Kimono_obijime_04

 

 

Aan de bovenzijde van de obi steekt een stuk stof uit, fijne zijde vaak bewerkt met speciale knoop- en verftechnieken waardoor de stof geribbeld wordt. Dit effect heet shibori, dat letterlijk “gekreukeld” betekent. Een shibori stof kun je nooit meer wassen omdat dan de ribbeltjes eruitgaan. Een sjaaltje van deze stof wordt langs de bovenkant van de obi gewonden en aan de voorkant vastgemaakt, de uiteinden worden onder de obi weggewerkt.

 

 

Japans traditioneel schoeisel en sokken

 

Geta en zori

 

Wat voor schoenen trek je aan onder een kimono? De geta bijvoorbeeld. Dit zijn houten teenslippers, het koord wat over je voet heengaat is van zijde of katoen gemaakt.De formelere zori zijn slippers van stof, tegenwoordig worden veel kunststoffen gebruikt die makkelijker zijn om schoon te houden.

 

 

Geta

Geta

 

 

 

Zori

Zori

 

 

 Tabi

 

Het was vroeger in Japan onfatsoenlijk om als vrouw je blote voeten te laten zien, daarom worden tabi gedragen; sokjes met een “losse” grote teen, zodat ze makkelijk in teenslippers gedragen kunnen worden. Meestal zijn ze wit, maar je ziet ze ook regelmatig in het zwart of andere kleuren, met en zonder patroon. Vroeger waren dit stugge sokjes die je met clipjes vastmaakte, tegenwoordig hebben ze tabi in alle mogelijke kleuren, patronen en stoffen, incllusief van rekbaar katoen zoals in het westen.

 

 

tabi

.
.

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Christoffel Columbus, ontdekker van de nieuwe wereld

Standaard

categorie : beroemde mensen

 

 

 

 

Christoffel Columbus

 

Christoffel Columbus koos toen hij tien jaar oud was voor het eerst het ruime sop en hij groeide dan ook uit tot een echte zeeman. In 1492 voer hij vanuit de Canarische eilanden richting het westen en ontdekte hij op deze manier een nieuwe route naar ‘Azië’. Pas na zijn dood zou blijken dat Columbus in werkelijkheid nog iets veel belangrijkers had (her-)ontdekt: het ‘nieuwe’ continent Amerika.

.

 

 

 

Christoffel Columbus werd geboren in 1451 in de Italiaanse havenstad Genua. Hij was de zoon van de wever en kaasverkoper Demonico Colombo en diens vrouw Susanna Fontanarossa. Naar eigen zeggen ging Columbus al op tienjarige leeftijd de zee op, waardoor hij tijdens zijn jeugd nooit leerde schrijven. Door zijn vrienden werd hij dan ook wel omschreven als ‘een man met grote intelligentie, maar weinig opleiding’.

 

 

Columbus

.

 

 

Handelsreizen

 

In 1473 trad Columbus in dienst bij Centurione, een grote handelsfirma uit Genua. In de jaren die volgden nam hij deel aan verscheidene handelsreizen naar Engeland (1476), IJsland (1477) en Portugal (1479). Tussen 1482 en 1485 voer hij vervolgens enkele malen op en neer naar West-Afrika, waar hij onder meer Ghana bezocht. Tijdens de vele reizen nam Columbus bovendien de tijd om Latijn, Spaans en Portugees te leren en verdiepte hij zich onder meer in de geografie, de astronomie en de geschiedenis.

 

.

 

Ontdekkingsreiziger Columbus

 

Rond deze tijd vatte hij eveneens het plan op om op zoek te gaan naar een nieuwe zeeroute naar Azië. In tegenstelling tot de meeste ontdekkingsreizigers – die Azië probeerden te bereiken via een ronding van Afrika – was Columbus van plan om richting het westen te varen, in de hoop zo op het eiland Cipangu (Japan) te stuitten. Zijn plannen bevatten echter één grote inschattingsfout. Columbus had namelijk berekend dat hij na ongeveer 3700 kilometer varen in Japan zou zijn, terwijl de afstand in werkelijkheid ruim 19.600 kilometer bedroeg.

 

 

 

Grootadmiraal van de Oceaan

 

In 1484 presenteerde Columbus zijn voorstel aan de Portugese koning Johan II, maar hij was niet geïnteresseerd in de kostbare onderneming. De Italiaan bezocht daarom in 1485 het Spaanse hof van Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragon, waar hij naast het voorstel ook meteen een paar flinke eisen op tafel legde. Zo eiste Columbus het gouverneurschap van alle ontdekte gebieden en wilde hij benoemd worden tot ‘Grootadmiraal van de Oceaan’.

 

 

Ferdinand van Aragon

 

.

 

Isabella van Castilië

 

.

 

Ontdekking van de Nieuwe Wereld

 

Aanvankelijk werden zijn plannen ook door het Spaanse hof afgewezen, maar in 1492 ging koningin Isabella alsnog akkoord met het voorstel. Op 6 september vertrok Columbus vervolgens vanaf de Canarische eilanden richting het westen. Bij de expeditie had hij de beschikking over drie schepen: de karavelen Pinta en Niña en de kraak Santa María. Onderweg hield Columbus zijn bemanning bewust voor de gek door de verkeerde afstanden door te geven, zodat zij dachten dat ze minder ver van huis waren dan werkelijk het geval was.

 

 

 

 

.

 

 

Ontdekking’ van Amerika

 

Op 12 oktober 1492 riep de matroos Rodrigo de Triana voor het eerst ‘land in zicht’. Columbus beweerde echter de avond van tevoren al licht gezien te hebben, waardoor hij de beloning opstreek voor het ontdekken van het nieuwe land. De Italiaan dacht overigens dat hij Indië had bereikt, en dus noemde hij de lokale bevolking indianen. Tot zijn grote teleurstelling kon hij echter geen contact leggen met de rijke Aziatische beschavingen die Marco Polo had beschreven.

.

 

 

Rodrigo de Triana

 

.

.

 

 

 

 

Terugkeer van Columbus in Europa

 

Columbus besloot nog wel de verdere omgeving te verkennen en stuitte daarbij onder meer op Cuba, dat hij aanzag voor Japan. Op 15 januari begon hij vervolgens aan de terugreis richting Spanje, maar midden op zee kwam de vloot in een zware storm terecht. Columbus vreesde de ramp niet te overleven en gooide in paniek een ton met verslagen van zijn reizen overboord. Na verloop van tijd hoorde hij naar eigen zeggen echter een hemelse stem, waarna de storm weer ging liggen. Op 4 maart 1493 voer Columbus vervolgens triomfantelijk de haven van Lissabon binnen.

 

 

 

Nieuwe kolonie La Isabela

 

Een jaar na zijn eerste expeditie stuurde het Spaanse koningspaar Columbus opnieuw richting ‘Azië’, ditmaal om de door hem ontdekte gebieden ook daadwerkelijk voor Spanje in bezit te nemen. In januari 1204 stichtte hij daar de nieuwe kolonie: La Isabela op Hispaniola. Toen Columbus daarna echter verder voer om de omgeving beter te verkennen, ging het al snel mis in de nederzetting. Er was een gebrek aan voedsel, er braken ziektes uit en de lokale indianen kwamen in opstand, met velen doden als gevolg.

 

.

 

 

 

 

 

La Isabela op Hispaniola

.

 

 

Overlijden Columbus

 

In 1500 werd Columbus vanwege ‘wanbeleid’ daarom uit zijn functie gezet als gouverneur van Hispaniola. Tussen 1502 en 1504 mocht hij echter nog wel een nieuwe ontdekkingsreis ondernemen, maar wederom slaagde hij er niet in de Chinezen of de Mongolen te vinden. Christoffel Columbus overleed op 20 mei 1506 in Spanje, nog steeds in de volle overtuiging dat hij een nieuwe route naar Azië had gevonden.

Enkele jaren na de dood van Columbus kwam de Florentijnse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci echter tot de conclusie dat Columbus nog iets veel groters had ontdekt, namelijk een Mundus Novus, een ‘Nieuwe Wereld’.

 

 

.

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

 

 

 

 

Sugiliet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Kenmerken van sugiliet

.

De zeldzame sugiliet is nog maar een halve eeuw bekend als heelsteen. Het mineraal toont soms prachtig transparante kristallen, maar is meestal ondoorzichtig. De kenmerkende kleur is fraai rood-paars tot blauw-paars, in lichtere en donkere tinten.

.

Wereldwijd zijn er slechts enkele vindplaatsen van sugiliet. Het wordt meestal gevonden als massief rotsblok, en heel zelden in kristalvorm. Sugiliet is lichtelijk radioactief. De straling is nauwelijks te meten en is niet gevaarlijk voor de gezondheid. Sterker nog, dit maakt dat de sugiliet een heel goede steen is om te dragen bij wratten en moedervlekken. Deze verdwijnen in de buurt van sugiliet. Sugiliet staat ook wel bekend onder de handelsnamen lavuliet, luvuliet en Royal Azel.

Let op! Omdat sugiliet zo zeldzaam en dus ook kostbaar is, is het commercieel aantrekkelijk om de steen te imiteren. Zo worden sugilietstof in kunsthars en paars geverfde howliet wel aangeboden als echte sugiliet. In de edelsteentherapie wordt sugiliet graag gebruikt bij een pijnlijke menstruatie of bij overgangsklachten. Verder is het een zeer goede steen voor angsthazen, mensen die overal beren op hun pad zien.

.

.

.

.

Herkomst van de naam

.

Sugiliet is genoemd naar de Japanner Ken-ichi Sugi, die het mineraal in 1944 ontdekte. Die vernoeming is toevallig erg passend. Het woord sugi is namelijk de Japanse naam voor de Japanse ceder. Het hout van deze ceder is licht roodbruin tot purperachtig bruin, net als het mineraal.

Lavulietis de verkorte vorm van lavanduliet. Deze naam verwijst naar de mooie paarse kleur, die doet denken aan de bloem van de lavendel.

De handelsnamen luvulieten luvulith zijn waarschijnlijk een verschrijving van lavuliet.

De naam Royal Azel verwijst naar het plaatsje Hotazel in de Zuid-Afrikaanse Kalahari-woestijn. In een nabijgelegen mijn werd sugiliet van hoge kwaliteit gevonden. Royal is Engels voor ‘koninklijk’ en ‘azel’ doet denken aan Arabisch azul (‘blauw’). Paars (purper) en indigoblauw worden als koninklijke kleuren beschouwd. Alleen koningen en keizers konden zich in vroeger tijd paars geverfde stoffen permitteren.

.

.

.

.

Door de eeuwen heen

.

In 1944 vond de Japanse petroloog Ken-ichi Sugi (1901-1948) als eerste sugiliet. Hij vond het op het eilandje Iwagi in Japan.De Japanse sugiliet was rotsvormend en matig van kwaliteit. Veel mooiere sugilietkristallen ontdekte menna 1944 in Namibië en Zuid-Afrika (Kalahari-woestijn), Australië, Canada en India (Madya Pradesh). De ruwe kristallen zijn echter klein. Na het facetteren zijn de kristalletjes meestal niet zwaarder dan 1 karaat. Sugiliet verwierf aan het eind van de 20e eeuw faam als een spirituele New Age-steen die liefde en respect voor de medemens laat groeien.

.

.

.

.

Spiritueel

.

* Sugiliet is een goede steen voor dromerige mensen, omdat ze dan beter in het hier en nu kunnen functioneren.
* Sugiliet beschermt de aura tegen negatieve invloeden van buitenaf. Draag hiervoor een sieraad van sugiliet zichtbaar op de kleding.
* Sterke negatieve emoties zoals woede, angst, teleurstelling worden verzacht door de sugiliet. Het mineraal zet negatieve gevoelens en emoties om in inzicht, tevredenheid, rust. Het helpt je liefde en respect te voelen voor alles wat leeft.
* De sugiliet stelt je open voor diepere wijsheden, en vergroot je bewustzijn. Het maakt je bewust van de kracht van visualiseren, de kracht van de fantasie en de macht van gedachten.
* Sugiliet helpt bij het vinden van antwoorden op belangrijke vragen.

* Sugiliet helpt om creatieve oplossingen te vinden voor hardnekkige conflicten.

* Sugiliet helpt om irrationele angsten en fobieën, paranoia en schizofrenie te overwinnen. Vooral bij vliegangst is sugiliet de beste steen om te dragen. Een zeer goede steen voor mensen die overal beren op hun pad zien.
* Sugiliet helpt consequent te blijven, trouw aan je eigen principes.
* Sugiliet helpt omgefocust te blijven. Dit maakt sugiliet een goede steen voor kinderen met leesproblemen en spellingproblemen.
* Het is een nuttige steen bij problemen in decommunicatie tussen mensen. Sugiliet stimuleert goede contacten binnen een groep en lost problemen binnen de groep op. Mogelijke conflictpunten worden op redelijke toon besproken, zonder in emoties te schieten.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

.

Sugiliet is vaak vergroeid met chalcedoon. Dat maakt de kleur van de steen helderder en de hardheid groter. Merkwaardig genoeg is deze vergroeiing lichter van gewicht dan zuivere sugiliet. Sugiliet heeft vaak insluitsels van titaan (Ti) en water (H2O).

.

Samenstelling: KNa2 (Fe2+,Mn2+,Al)2Li3Si12O30

Hardheid: 5,5 – 6 (6 – 6,5 als vergroeid met chalcedoon)
Glans:ruw: zijdeglans, mat; bij hoog gehalte chalcedoon: glasglans, harsglans)
Transparantie: doorzichtig tot ondoorzichtig
Breuk: ruw, schelpvormig
Splijtbaarheid: onduidelijk, onvolkomen
Dichtheid:2,74
Kristalstelsel: hexagonaal

.

.

 

 

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

De chrysant

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

De chrysant

 

From the eastern hedge, I pluck chrysanthemum flowers,
And idly look towards the southern hills

Tao Qian, Chinees dichter

 

 

 

Algemeen

 

De chrysant heeft bij veel mensen een wat saai imago, maar toch is het één van de meest verkochte bloemen. Het is dan ook een bloem die zich heel goed laat verwerken in de meest uiteenlopende boeketten. De naam van de bloem komt uit het Grieks: “chrusos” betekent goud en “anthemon” betekent bloem.

 

 

Sunny-chrysant

 

 

De bloem komt van oorsprong uit China en Japan. In deze landen stond de bloem in hoog aanzien. In China was de chrysant zelfs zo speciaal dat alleen edelen zich met de plant mochten bezighouden. De Chinese stad Chu-Hsien (chrysantenstad) is vernoemd naar de bloem.

In Japan kreeg de bloem het predikaat “nationale bloem”. De troon van de vroegere Japanse keizers werden volledig met chrysanten bedekt, waardoor deze troon de naam Chrysantentroon kreeg. Door de bloem af te beelden met zestien stralen, gaven ze bovendien aan dat er sprake was van goddelijke macht. In Japan maar ook grote andere delen van Azië staat de chrysant symbool voor een lang en gelukkig leven. Pas in 1688 bracht Jacob Layn de chrysant naar ons land.

 

 

 

Soorten

 

De chrysant of ganzenbloem behoort tot het plantengeslacht Chrysanthemum. De hoofdverdeling in soorten is die van grootbloemige en kleinbloemige chrysanten. Daarbinnen vallen dan weer de troschrysanten (meest verkocht), de geplozen chrysanten (minder blad, meer bloem) en de santini’s (kleine bloemen met een speciale bloeiwijze).

 

 

 

Van de troschrysanten worden deze soorten goed verkocht:

 

 

Euro

 

chrysant-euro-large

 

 

 

 

Reagan White

 

thumb_271x220_reagan-white

 

 

 

 

Euro Sunny

 

shapeimage_5 euro sunny

 

 

 

 

Reagan Sunny

 

11848 regan sunny

 

 

 

 

Delianne White

 

Delianne-white-tros-chrysant-wit-tak

 

 

 

 

Anastasia

 

chrysanthemumanastasia

 

 

 

 

Zembla

 

Zembla-pluis-chrysant-wit-tak

 

 

 

 

Delianne Yellow

 

chrysanthemum-Delianne-Yellow-wholesale

 

 

 

 

Reagan Improved

 

spray-chrysanthemum-floraco-reagan-improved

 

 

 

 

Reagan Cream

 

4-FS-2-FS-4207 reagan creame

 

 

 

 

 

Populaire santini-chrysanten zijn:

 

 

Yoko Ono

 

yoko%20ono

 

 

 

 

Vymini

 

vzc_chrysc_santini_vymini_tak

 

 

Kenmerken

 

De kleuren zijn talrijk, van geel, wit, crème, roze, groen, rood, oranje, paars, brons tot allerlei tweekleurige varianten. De bloemgrootte loopt uiteen van 1 tot 14 centimeter. Het hart van de bloem heeft buisvormige bloemetjes. Daaromheen liggen platte schutblaadjes in kransvorm. De vlezige en wat grillig gevormde bladeren staan verspreid langs de stevige steel van de bloem.

 

 

 

Bijzonderheden

 

De Chinese dichter Tao Qian (365-427) had chrysanten als lievelingsbloem en verhaalde daar af en toe ook over in zijn gedichten.Wat veel mensen niet weten is dat er ook eetbare chrysanten bestaan. De Chrysanthemum coronarium is in Japan en China een graag geziene gast aan tafel. De jonge bladeren worden vaak in salades verwerkt en de oudere bladeren in de soep. Ook roerbakken met rode pepers en andere kruiden is een goed gebruik in de oosterse keuken. Vooral in Frankrijk en Duitsland gedenkt men Allerheiligen (1 november) met witte chrysanten die op kerkhoven worden gelegd.

 

 

 

Verzorgingstips

 

  • Laat net gekochte chrysanten zich eerst een paar uur goed vol zuigen in schoon water.
  • Zorg voor een schone vaas.
  • Voeg snijbloemenvoedsel toe aan het schone vaaswater.
  • Snijd met een scherp mes de stelen schuin af.
  • Verwijder overtollig blad.
  • Ververs het water eenmaal per week en snijd dan ook de stelen opnieuw af.
  • Vermijd een plek in de zon.

 

 

 

voorpagina openbaring a4

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

 

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

 

 

Cupriet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Het doorzichtig tot doorschijnend bruinrode, paarsrode, rode of zwarte cupriet heeft een diamantglans, een bruinrode streepkleur en de splijting van het mineraal is imperfect volgens het kristalvlak [111]. Het kristalstelsel is kubisch. Cupriet heeft een gemiddelde dichtheid van 6,1, de hardheid is 3,5 tot 4 en het mineraal is niet radioactief. Sonora sunrise  is een combinatie steen die cupriet en chrysocolla bevat.

.

.

chrysocolla en cupriet

.

.

Etymologie

.

Cuprum is van de Latijnse naam voor koper.

.

.

.

Vindplaats

.

Cupriet wordt o.a. gevonden in Frankrijk, Duitsland, Rusland, Japan, Australië, Namibië, Mexico en de Verenigde Staten.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: Cu2O

hardheid: 3,5 – 4

.

.

Cupriet
CupriteUSGOV.jpg
Mineraal
Chemische formule Cu2O
Kleur Bruinrood, paarsrood, rood of zwart
Streepkleur Bruinrood
Hardheid 3,5 tot 4
Gemiddelde dichtheid 6,14 kg/dm3
Glans Diamantglans, halfmetaalachtig tot mat
Opaciteit Doorzichtig tot doorschijnend
Breuk Schelpvormig (bros)
Splijting Imperfect, [111]
Kristaloptiek
Kristalstelsel Kubisch
Brekingsindices 2,85 (isotroop)
Dubbele breking Geen; isotroop
Bijzondere kenmerken Grijsblauw met interne rode reflecties bij opvallend licht

 

.

.

.

.

cupriet en chrysocolla

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Cinnaber

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Cinnaber, of cinnabariet, is een kwiksulfide. Het mineraal wordt sinds de Oudheid gebruikt als erts om kwik uit te winnen. Het mineraal vormt grote kristallen die diep vermiljoen tot baksteenrood van kleur zijn. Kleine kristallen kunnen licht doorschijnend zijn.

Cinnaber heeft een helderrode streepkleur en een volkomen splijting volgens kristalvlak [1010]. Het kristalstelsel is trigonaal, de dichtheid is met 8,1 hoog. De hardheid is 2 tot 2,5. Cinnaber is niet radioactief. Cinnaber is giftig omdat het kwik bevat. Het kan dus beter niet op de huid gedragen worden en na aanraking moeten de handen gewassen worden.

.

.

.

.

Etymologie

.

Het woord cinnaber betekende oorspronkelijk vermiljoen en is afkomstig uit het Perzisch (shangarf). Het heeft onze taal bereikt via het Grieks, het Latijn en het Frans.

.

.

.

.

Vindplaats

.

Cinnaber komt vooral voor in hydrothermale aders van lage temperatuur. De typelocatie en lang een belangrijke vindplaats van kwik als erts is Almadén, Spanje, waar het reeds door de Kelten werd ontgonnen. Cinnaber wordt nog gevonden in Italië, Slovenië, het Midden-Oosten, China, Japan en Midden-Amerika.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: HgS

hardheid: 2 – 2,5

dichtheid: 8,2

.

.

.

.

Cinnaber
Cinnabar.jpg
Mineraal
Chemische formule HgS
Kleur rood tot bruinrood, loodgrijs
Streepkleur purper
Hardheid 2 – 2,5
Gemiddelde dichtheid 8090 kg/m³
Glans diamantglans tot metaalglans
Splijting volkomen volgens [1010]
Habitus massief, korrelig, romboëdrisch of dik tabulair
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Bijzondere kenmerken belangrijkste kwikerts, vanaf 344 °C wordt cinnaber omgezet tot metacinnaber

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Het Boeddhisme.

Standaard

categorie : religie

 

 

 

symbool boeddhisme

symbool boeddhisme

.

 

 

Ontstaan

 

Ontstaan als reactie op en hervorming van het hindoeïsme. Het boeddhisme wijst het hele hindoeïstische goden-pantheon af en is daarmee geen godsdienst in de strikte zin van het woord. Het kastensysteem en priesterbemiddeling worden afgewezen. Heilige boeken worden niet erkend en dus is er ook geen taak meer voor het Sanskriet. De kringloop der wedergeboorten kan op eigen kracht worden doorbroken waarmee het Nirwana binnen het bereik komt.

 

 

toestand van Nirwana

toestand van Nirwana

 

.

 

De stichter

 

Anders dan het hindoeïsme gaat het boeddhisme terug op een historische stichter, Sidharta Goutama. Hij werd geboren 560 v.C., als zoon van een rijk stamhoofd, huwde een weduwe en had bij haar een zoon. Op 29-jarige leeftijd kwam hij in een ernstige religieuze crisis, verliet huis en haard en probeerde eerst door een strenge ascese en zelfkastijding een oplossing te bereiken.

Na zes jaar aldus geleefd te hebben en na een periode van 49 dagen van eenzame meditatie kwam de verlossing in de vorm van de verlichting. Gautama werd tot Boeddha (= dé Verlichte) en daarmee tot het centrum van de mensheid en zijn geschiedenis. Boeddha verzamelde een groep monniken om zich heen aan wie hij zijn (mondeling) leer doorgaf.

.

 

Gautama Buddha

Gautama Buddha

 

 

 

De leer

 

Boeddha leerde aan zijn volgelingen de volgende vier waarheden:

(1) Leven is lijden

(2) De oorzaak van het lijden is het verlangen of de begeerte.

(3) Het verlangen moet worden overwonnen.

(4) Het geëigende middel daartoe is het achtvoudige pad.

Het achtvoudige pad geeft, in een opklimmende reeks, een leidraad voor het leven:

(1) het juiste pad,

(2) de juiste doelstelling,

(3) het juiste woord,

(4.) het juiste gedrag (niet stelen, niet doden),

(5) het juiste middel voor het levensonderhoud,

(6) de juiste inspanning (wilskracht, training),

(7) het juiste bewustzijn (kennen van de drijfveren) en tenslotte

(8) de juiste meditatie.

 

.
Wie de uiteindelijke verlichting bereikt, geniet het Nirwana, enerzijds beschreven als een staat van grootste volheid maar anderzijds ook als een staat van volledige leegte. De centrale levensfilosofie is dat het bestaan eigenlijk een illusie is (wanneer de materiële vorm zich voegt bij het gevoel ontstaat er een idee dat zich verdiept tot het bewust zijn van iets en dat laatste brengt voor een ogenblik de illusie van het bestaan voort).

In zijn zuiverste vorm laat het geen ruimte voor aanbidding aangezien er geen wezen is tot wie de aanbidding kan worden gericht. In latere ontwikkelingen is hierop toch ten dele teruggekomen.
Anders dan het hindoeïsme is het boeddhisme overtuigd het ‘goede nieuws’ voor de gehele mensheid te zijn. Het is dan ook zeker in de beginperiode sterk missionair geweest.

 

 

Ontwikkeling

 

Nadat Boeddha zijn monniken zijn lering had bijgebracht, volgde een voorspoedige start van het boeddhisme. Na enige tijd ontstond de behoefte toch de leer in geschriften te formuleren. Er werden concilies gehouden. In 300 jaar bereikte het boeddhisme heel India (de onderlaag blijf het hindoeïsme trouw).

Honderd jaar later breidde het zich uit over Sri Lanka, later over China waar het de cultuur diepgaand beïnvloed heeft. Rond het begin van onze jaartelling bereikte het boeddhisme Japan en Korea waar het zich mengde met de plaatselijke shinto. In Tibet kreeg het boeddhisme een geheel eigen vorm (het tantrisme).

Rond 900 na Chr. volgde een teruggang en won het hindoeïsme althans in India weer vrijwel alle terrein terug (pas in deze eeuw is er weer sprake van een kleine opleving van het boeddhisme in India).
Recent is vooral het zen-boeddhisme in het westen bekend geworden. Van de meditatievormen is met name de Yoga buiten het boeddhisme populair (en in sommige katholieke kloosters gepraktiseerd).

 

 

Heilige boeken

 

Het boeddhisme is een ‘godsdienst’ zonder heilige geopenbaarde boeken. Wel zijn de leringen van de Boeddha in later tijd vastgelegd. In de loop van de tijd is aan de overlevering over het leven en de leer van Boeddha veel toegevoegd. De teksten werden alleen in de kloosters bewaard en zijn in de meeste gevallen met de invallen van de islam verloren gegaan. Een reconstructie van de leer in zijn meest oorspronkelijke vorm is daarom echter niet goed mogelijk.

 

 

De leefregels

 

De leefregels volgen uit de opgaven van het achtvoudige pad. In de oorspronkelijke vorm van het boeddhisme is de mens sterk op zichzelf betrokken. Maar men mag de naaste geen schade berokkenen. De boeddhist zal overdaad mijden. Het is aan te bevelen een kortere of langere tijd als monnik te leven.

 

 

monniken

monniken

 

 

Richtingen

 

Rond 100 na Chr. splitste het boeddhisme zich in twee scholen: Hinayana (‘kleine voertuig’), de meest oor-spronkelijke en zuivere richting, tegenwoordig beter bekend onder de naam Theravada, en Mahayana (‘grote voertuig’).

Het Hinayana leert dat de verlossing maar voor weinigen is weggelegd (= kleine voertuig). Het is een verdraagzame groep die met name Sri Lanka, Thailand, Birma, Cambodja en Laos te vinden is.
Het Mahayana leert daarentegen dat de verlossing voor velen is weggelegd. God keert terug in de vorm van de Oer-Boeddha.

Er komen helpers voor de mens, de Bodhisatva’s (heiligen). Hemel en hel worden aanvaard. Er wordt een plaats ingeruimd voor toekomstige Boeddha’s. De eredienst krijgt de trekken van een kerk. Plaatselijk vermengt deze vorm van boeddhisme zich gemakkelijk andere religies zoals dat in Japan (Shinto) en in Tibet het geval is geweest.

Het zen-boeddhisme ( vajrayana of tantrisch boeddhisme)  is rond 500 v.C. in China tot ontwikkeling gekomen vorm van het boeddhisme welke nadien ook in Japan vaste voet aan de grond heeft gekregen. Het zen-boeddhisme is nogal afkerig van theorie, is meer betrokken op de dienst aan de naaste en legt sterk de nadruk op geestelijke en lichamelijke discipline en op training.

Na de Tweede Wereldoorlog is deze vorm van het boeddhisme ook in het Westen bekend en populair geworden. Yoga is een ander in het Westen bekend geworden boeddhistisch fenomeen dat dateert uit de vijfde eeuw n.Chr. Het is een methode om door ascese en geestelijke concentratie een hogere bewustzijnstoestand te bereiken.

.

slide_10

.

 

 

.

mapbuddh (1)

.

 

 

Feesten en kalender

 

De Boeddhistische kalender is (met uitzondering van Japan) een maankalender. Het jaar is 11 dagen korter en de feestdagen verschuiven derhalve ten opzichte van onze op de zon gebaseerde kalender. Veel feesten zijn sterk regionaal bepaald. Om er enkele te noemen:

– Geboortefeest van Boeddha (d.w.z. zijn verlichting en eerste preek)

– Feest van de Boeddha’s (Japan)

– Dodenfeest (soort Allerzielen, alleen Japan)

– Boeddha’s Hemelvaart (alleen Tibet).

 

 

 

Enkele teksten uit de boeken

 

  • Er zijn twee doelen die een rondtrekkende niet dient na te streven… Het vervullen van begeerten en de vreugden die uit deze begeerten voortkomen. Dit is laag bij de gronds, ordinair en leidt tot wedergeboorte, hetgeen schandelijk en bovendien onvoordelig is . . .”
  • En dit is de edele waarheid van het leed: geboorte is leed, ouderdom is leed, ziekte is leed, niet vervuld zien van wensen is leed …”
  • En dit is de edele waarheid van het opheffen van het leed: het is het opheffen van de begeerte, zodat er geen hartstocht meer is. En dit is de edele waarheid van de weg die leidt naar het opheffen van het leed. Het is het edele achtvoudige pad.” (uit de Theravada, Boeddha’s preek te Benares).

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

 John Astria

John Astria