Category, categorie : The Bible explained/De Bijbel uitgelegd: video
.
.
Matthew 27 (Part 1) : 1-10 – Life and death of Judas
.
Mattheüs 27 (deel1) : 1-10 – Leven en dood van judas
.
Paul LeBoutillier
.
.




In de Bijbel worden tatoeages maar één keer genoemd, in Leviticus 19:28, waar staat:
God gaf dit gebod aan het volk Israël en zonderde het daarmee af van de omringende volken die in hun huid tekens aanbrachten met de namen of de symbolen van hun goden (Deuteronomium 14:2). Hoewel de Wet die aan Israël werd gegeven niet bindend is voor christenen, is het de moeite waard om goed na te denken over het principe achter dit gebod.
De volgende Bijbelteksten kunnen een hulp zijn bij het nemen van een beslissing:
1 Timotheüs 2:9 geeft vrouwen de raad zich ’met bescheidenheid te sieren’. Maar dat principe geldt ook voor mannen. Het is goed om respect te hebben voor de gevoelens van anderen en geen ongepaste aandacht op onszelf te richten.
Sommigen willen met een tatoeage hun identiteit of onafhankelijkheid laten zien. Anderen nemen een tatoeage om duidelijk te maken dat ze zelf bepalen wat ze met hun lichaam doen. Maar christenen krijgen in Romeinen 12:1de aansporing: ’Bied uw lichaam aan als een slachtoffer dat levend, heilig en God welgevallig is, een heilige dienst met uw denkvermogen.’ Het is goed om dat denkvermogen te gebruiken om te analyseren waarom je een tatoeage wilt. Als je er een rage mee wilt volgen of wilt laten zien dat je bij een bepaalde groep hoort, bedenk dan dat je mening misschien minder blijvend is dan de tatoeage. Het onderzoeken van je motieven kan je helpen een verstandige beslissing te nemen (Spreuken 4:7).
„Ieder die haastig is, stuurt waarlijk aan op gebrek” (Spreuken 21:5). De beslissing om een tatoeage te nemen wordt vaak impulsief genomen, terwijl het langetermijngevolgen kan hebben voor je relaties en je werk. Ook kan het duur en pijnlijk zijn om een tatoeage weer te laten verwijderen. Onderzoek — en het feit dat klinieken waar tatoeages worden verwijderd zo goed lopen — laat zien dat veel mensen die een tatoeage hebben genomen, er uiteindelijk spijt van hebben.
Pasteltekening van John Astria
De herder is in het Oude Testament een bekend beeld voor de zorg van God voor zijn volk, voor de enkeling (Psalm 23), maar vooral voor de natie, die Hij uit slavernij leidde en voedde en beschermde (Psalm 74:1; 79:13; 80:2; 95:7; 100:3; Jesaja 63:5).
Het was geen toeval dat zowel de grote leider, Mozes, als de grote koning, David, herders waren voordat God hen riep om zijn volk te hoeden. Toen het volk Israël door zijn herders te gronde werd gericht, beloofde God dat Hij zelf zijn kudde zou redden via de Messias. God zou David aanstellen als hun herder: “Dan zal ik één herder over hen aanstellen, die hen weiden zal: mijn knecht David. Die zal hen weiden, die zal hun herder zijn” (Ezechiël 34:23).
Micha zei eveneens van Jezus die in Bethlehem geboren zou worden: “Dan zal hij staan en hen weiden in de kracht van de Here, zijn God”( Micha 5:3);
en Jesaja:
“Hij zal als een herder zijn kudde weiden, in zijn arm de lammeren vergaderen…”(Jesaja40:11).
Jezus was die goede herder die door de profeten aan Israël was beloofd. Gedurende zijn leven was zijn werk beperkt gebleven tot “de verloren schapen van het huis van Israël”( Mattheüs 15:24; 10:6). Pas na zijn dood en opstanding kregen zijn discipelen de opdracht om behoudenis in Hem in de hele wereld te gaan prediken.
Voortaan werden ook de heidenen geroepen om deel te hebben aan Gods beloften: ook zij waren binnen de kudde van Israël gebracht. In de woorden van Paulus in Efeziërs 2:13: “Thans in Christus Jezus bent u, die eertijds veraf was, dichtbij gekomen door het bloed van Christus”. De toekomstige niet-Joodse gelovigen werden dus de “andere schapen die niet van deze stal zijn”. Zij zouden aan Gods volk toegevoegd worden, om één kudde te vormen; en “het Lam, dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en hen voeren naar waterbronnen des levens”(Openbaring 7:17).

















































Goed te herkennen aan
– trosjes kleine lichtblauwe, iets klokvormig verdiepte bloemetjes en
– de met afstaande haren bedekte kelkbladen en
– de vruchtstelen, die ongeveer 2x zo lang zijn als de vruchtkelk
Algemeen
Akkervergeet-me-nietje is een zeer algemeen voorkomende, vrij dicht behaarde, eenjarige plant van 10 tot 60 cm hoog. Ze groeit op open, droge tot matig vochtige, voedselrijke grond in akkers, bermen, op dijken, aan bosranden en in de duinen.
Bloem
Akkervergeet-me-nietje bloeit vanaf mei tot in de herfst met kleine lichtblauwe bloemetjes, die in de knop roze zijn. In het begin van de bloei staan de bloemetjes in een opgerolde schichtvormige bloeiwijze aan het einde van de stengels en zijstengels.
In de loop van de bloeitijd ontrolt de schicht zich en verlengt de bloeistengel, zodat er uiteindelijk een langgerekte bloeiwijze ontstaat met aan de top bloeiende bloemen en lager aan de stengel vruchten, die verborgen zitten in de kelk.
De vruchtstelen zijn ongeveer 2 tot 3x zo lang als de vruchtkelk en staan in het midden van de bloeiwijze in een hoek van 45 tot 60 graden met de stengel.
Blad en stengel
De bladeren zijn ongesteeld en zacht behaard. Vooral op zonnige plaatsen kunnen de bladeren wat gewelfd zijn en zijn de randen omgerold.
Toepassing
De medicinale werking van akkervergeet-mij-nietje tegen tuberculose is wetenschappelijk bewezen. Tuberculose komt gelukkig bijna niet meer voor.
Algemeen
– ruwbladigenfamilie (Boraginaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen
– 10 tot 60 cm
Bloem
– lichtblauw
– vanaf mei tot in de herfst
– schicht
– stervormig
– 2 tot 4(5) mm
– 5 kroonbladen, vergroeid
– 5 kelkbladen, vergroeid
– 5 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– verspreid en rozet
– enkelvoudig
– lancetvormig of langwerpig
– top spits of stomp
– rand gaaf
– 1-nervig
– behaard
Stengel
– rechtop
– behaard
– rolrond tot kantig
zie wilde bloemen
.
Siberische spar etherische olie, wordt verkregen door stoomdestillatie van de twijgen met naalden van de Siberische spar ofwel Abies Siberica. Het is een houtachtige olie met een prettige fris-zoete balsemachtige dennengeur .
De Siberische Spar, behoort tot de familie der naaldbomen, Pinaceae. De boom komt uit Siberië, Rusland. De boom wordt tot 30-35 meter hoog en heeft zilverachtige, vaalgroene korte naalden. De olie heeft een gunstige werking op het spierstelsel en bij artritis of reumatiek kan deze verwarmende olie in een massage heerlijk zijn. Sibersiche spar olie kan ondersteunend zijn bij oedeemvorming om deze beter te reguleren, evenals bij blaasontstekingen.
.
Siberische spar etherische olie wordt in de aromatherapie o.a. gebruikt bij;
reuma, jicht, hartbeklemmingen, verkoudheid, griep, sinusitis, bronchitis, astma, zenuwpijnen, zweetvoeten, aandoeningen aan de lucht- en urinewegen, blaasontsteking.
Als je Siberische spar olie toevoegt aan massage olie bij behandeling van spierproblemen en reumatische klachten dan stimuleert dit de doorbloeding en vermindert pijn.
.
Siberische spar is een verwarmende olie en kan stimulerend zijn bij een gebrek aan energie.
Siberische spar kan een sterk gevoel van verbondenheid geven, wanneer er in het leven dingen veranderen zoals een baan, veranderen van huis of relatie.
.
| Siberische spar olie kan goed gecombineerd worden met:
Lavendel, Citroen, Rozemarijn, Salie, Zilverspar, Den, Cypres en Eucalyptus.
|
.

