Pasteltekening gemaakt door John Astria
HET BOEK DER OPENBARING IS TE VERKRIJGEN VIA :
JOHN ASTRIA
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Hebben gelovigen een intellectuele beperking? Volgens een groot aantal vaak geciteerde onderzoeken in progressieve kringen is het antwoord “ja”. Onderzoeker Burnham P. Beckwith voegde in 1986 tientallen studies samen, die samen een tijdsperiode van meer dan vijftig jaar besloegen. Hieruit concludeerde hij: “Het aantal gelovige mensen onder Amerikaanse studenten en volwassenen lijkt omgekeerd evenredig te zijn met intelligentie”.
In een recenter onderzoek ontdekte Gallup in 2008 dat 73 procent van alle mensen met een universiteitsdiploma beweert in God te geloven, tegenover 88 percent van alle mensen zonder zo’n diploma. Onder wetenschappers is het percentage gelovigen veel kleiner. Een uitgave van Scientific American uit 1999 versloeg het feit dat slechts 40 percent van alle wetenschappers in God gelooft. Andere studies ontdekten dat 7 procent van de leden van de National Academy of Science en slechts 3.3 procent van de Britse Royal Society fellows in God gelooft.
Slimmere mensen zijn waarschijnlijk eerder geneigd om onbewijsbare geloofsovertuigingen in twijfel te trekken. Mensen hebben nu meer kennis dan vroeger. Zaken die vroeger nog een mysterie waren, zijn nu opgehelderd. Slimmere mensen hoeven voor een verklaring niet meer terug te vallen op een God. Volgens psycholoog Kanazawa is religie een bijproduct van de neiging van mensen om gebeurtenissen voortdurend te moeten verklaren. Mensen zijn evolutionair gezien ontworpen om achterdochtig te zijn en geloven in God omdat ze paranoia zijn.
Dat paranoïde gedrag was trouwens uitstekend voor de oude mens. Door voortdurend waakzaam te zijn, beschermde de mens zichzelf en zijn familie en stam. Maar dat is nu niet meer nodig. Intelligentere kinderen hebben volgens Kanazawa een grotere kans om op te groeien tegen hun natuurlijke, evolutionaire neiging om in God te geloven in en worden atheïst.
Richard Lynn, een professor in de psychologie, ziet het als volgt: “geloof in God is gewoonweg een kwestie van IQ.” Hoe hoger het IQ, hoe groter de immuniteit voor godsdienstige overtuigingen. En dus is het aan de knappe koppen om de toverspreuk van de godsdienst te doorbreken door de bijgelovige, door demonen geplaagde wereld te verlichten. Een groep die zich hierop toelegt, is “The Brights”. “Bright” betekent namelijk “briljant” en zou wel eens op een opgeblazen ego kunnen wijzen.
Brights zijn mensen die “het naturalisme omarmen, met het doel om sociale en burgerlijke acties te ondernemen die ontworpen zijn om een samenleving te beïnvloeden die anders alleen maar gevuld zou zijn met bovennatuurlijke ideeën.” Een van hun supernova’s is Richard Dawkins. In het voorwoord van zijn boek “God als misvatting” steekt Dawkins zijn doel niet onder stoelen of banken: “Als dit boek werkt zoals ik het bedoeld heb, dan zullen godsdienstige lezers die het boek openen atheïsten zijn wanneer zij het boek dichtslaan.”
Men kan zich vraag stellen of iemand die niet gelooft in een God intelligent mag worden genoemd, omdat alles wat wij geloven over onze wereld, de menselijke aard, het doel van het leven, morele ethiek en bijna alle andere onderwerpen, afhankelijk is van wat wij geloven over de oorsprong ervan. Het is verrassend dat er geen unanieme overeenstemming bestaat over wat intelligentie eigenlijk is. Behalve dan wanneer intelligentie datgene is wat gemeten wordt in een intelligentietest.
Wanneer we de verschillende woordenboeken erop naslaan, blijkt intelligentie geassocieerd te worden met het vermogen om te leren en kennis aan te wenden. De meest alomvattende definitie wordt wellicht gevonden in het artikel “Mainstream Science on Intelligence“, dat in 1944 in de Wall Street Journal werd gepubliceerd en werd goedgekeurd door maar liefst 52 onderzoekers:
Intelligentie is een heel algemeen mentaal vermogen dat, onder andere, te maken heeft met het vermogen om te redeneren, te plannen, problemen op te lossen, abstract te denken, complexe ideeën te bevatten, snel te leren en van ervaring te leren. Het is niet slechts het opdoen van kennis uit boeken, of een bepaalde academische vaardigheid, of het pienter slagen voor proefwerken.
In plaats daarvan weerspiegelt intelligentie een breder en dieper vermogen om onze omgeving te kunnen begrijpen – het ‘snappen’, het begrijpelijk maken van de dingen om ons heen, het ‘uitvogelen’ van wat te doen.
Wanneer intelligentie op die manier gedefinieerd wordt, dan blijkt ze onlosmakelijk verbonden te zijn aan ons wereldbeeld: het mentale model dat wij gebruiken om de wereld en onze plaats daarin te begrijpen. De oplossing van problemen en de beïnvloeding van onze omgeving zijn afhankelijk van het rationele vermogen van onze gedachten om dingen begrijpelijk te maken, maar zij zijn ook afhankelijk van de niet-rationele bekwaamheid van ons hart om die begrijpelijkheid toe te passen.
Iemand die invulling geeft aan zijn leven volgens een levensbeschouwing die overeenstemt met de manier waarop de wereld werkelijk in elkaar steekt, legt daarom eigenlijk werkelijke intelligentie aan de dag, terwijl iemand die invulling geeft aan zijn leven volgens een afwijkend wereldbeeld eigenlijk een kunstmatige intelligentie aan de dag legt.
kunstmatige intelligentie
Onlangs publiceerde Live Science de tien grootste onopgeloste mysteries in de wetenschap. Het is niet verras-send dat de helft hiervan te maken had met de oorsprong van het heelal en het leven. Ik zeg “niet verrassend” omdat vragen over het ontstaan van het heelal, het leven en het bewustzijn buiten het bereik vallen van een discipline die alleen maar naturalistische verklaringen toestaat. Een van die grote mysteries is de vraag wat de drijfveer is van de evolutie. Gezien de overweldigende complexiteit van de biologische wereld vraagt evolutionair wetenschapper Massimo Pigliucci zich af of natuurlijke selectie het voortstuwende proces achter de evolutie is, of dat er nog andere eigenschappen van materie zijn die een rol spelen.
De mogelijkheid dat het leven het doelgerichte product is van een intelligentie wordt niet overwogen. Totdat dit gebeurt zullen wetenschappers zich gedwongen zien om hun onwetendheid te bedekken met naturalistische theorieën. Een zogenaamde “Brights” vertelde dat het naturalisme, in tegenstelling tot de Godhypothese, vrij zou zijn van onfalsifieerbare variabelen. Een goede theorie is falsifieerbaar. Dat wil zeggen dat als de theorie niet klopt, dat er een manier moet zijn om daar achter te komen.
De man vergat erbij te zeggen dat zijn hele wereldbeeld bol staat van dergelijke variabelen: fantastische theorieën die slechts gebouwd zijn op de wil om ze te geloven en die bijeen worden gehouden met de treksterkte van een halo. De meest geavanceerde theorieën komen voort uit de verontrustende erkenning dat wij op de aarde wonen, waar alle factoren precies op elkaar zijn afgesteld om het leven mogelijk te maken, en dat het leven daarom op de rand van de afgrond staat.
Theoretici proberen wanhopig om deze precies afgestelde randvoorwaarden te verklaren. Zij zijn op de proppen gekomen met de “multiversum“ theorie die zegt dat er een oneindig aantal universa bestaat, waardoor het bestaan van onze eigen, bewoonbare thuisplaneet gegarandeerd is. De leek krijgt af en toe een hint wanneer vooraanstaande onderzoekers als Alan Guth dit vertelsel met verve presenteren. Het is triest dat een dergelijke wanklank onder de gezaghebbende wetenschappers geen uitzondering is.
Wanneer andere “gatenvullers” als emergentie en macro-evolutie aan het verhaal worden toegevoegd als verklaringen voor het biologische leven, het menselijke denken en de encyclopedische informatie in het genoom, dan leest het vertelsel van het naturalisme meer als een boek van de broeders Grimm dan Newtons Principia Mathematica.
Het universum is óf de doelbewuste schepping van een intelligente Ontwerper, óf het toevallige product van een of andere pre-kosmische, onintelligente materie. Als wij de Ontwerper afwijzen omdat Hij niet zal buigen voor onze empirische methodes, dan hebben we alleen nog het scenario dat afhankelijk is van een hele horde andere dingen.. die net zo onbuigzaam zijn. En dan hebben we het nog niet eens over het hopeloze karwei om het bestaan van kunst, muziek, literatuur, dichtkunst en taal uit te leggen.
John Astria
Christus kan zielen redden van de hel
Pasteltekening van John Astria
“…vuuroven… daar zullen ze jammeren en knarsetanden” (Matteüs 13:42).
“waar de wormen blijven knagen en het vuur niet dooft” (Marcus 9:43).
In Lucas 16:19-31 beschrijft Jezus een rijke man die andere mensen niet wilde bijstaan (in het bijzonder een arme man met de naam Lazarus die over zijn hele lichaam zweren had). De rijke man ging naar de hel en leed enorm door de vlammen. Hij had onophoudelijk dorst. De arme man (Lazarus) stierf eveneens en werd “weggedragen om aan Abrahams hart te rusten”. De rijke man smeekte Lazarus om hem wat water te geven om zijn dorst te lessen, maar niemand mocht de kloof tussen hemel en hel overbruggen.
hoofdstuk 20 van de Openbaring ; de eerste opstanding en de tweede dood
Pasteltekening van John Astria
Ander afbeeldingen van de hel zijn onder andere:
Wat in de hel gebeurt is een volkomen agonie, eeuwig en zonder onderbreking. Een lijden dat niet vergeleken kan en mag worden met enig leed hier op aarde.
In Jezus Christus is ons een keuze aangeboden (Johannes 3:15-16). Wat er in de hel gebeurt wordt bepaald door de keuze die wij in dit leven maken. Voor wie of wat zul jij kiezen? Het Woord van God is duidelijk over dit onderwerp.
John Astria
.
.
.
De zacht grijsblauwe celestien vormt mooie kristallen. Het mineraal wordt meestal als cluster, als bol of in eivorm aangeboden. Andere namen zijn coelestien of celestiet. Celestien wordt op veel plaatsen ter wereld gevonden, maar die uit Marokko en Madagaskar zijn helder blauw, de meest gewilde kleur. Celestien kan ook andere kleuren hebben: kleurloos, wit, grijs, geel, oranje, zelden rood of groen. Het is een belangrijk strontiumerts. Het strontium uit celestien wordt gebruikt voor de rode kleur van vuurwerk en noodvuurpijlen. In de edelsteentherapie wordt celestien nog niet zo lang gebruikt.
Aan het eind van de 18e eeuw was celestien vooral in gebruik als strontiumerts. De strontium was belangrijk voor de suikerproductie uit suikerbieten. Tegenwoordig wordt celestien vooral toegepast in de staalindustrie. Het is een middel om zwavel en fosfor te verwijderen en staal harder te maken. Daarnaast is celestien belangrijk voor het maken van gekleurd glas, en voor het vervaardigen van elektrobatterijen. In Amerika ligt een plaatsje genaamd Celestine, in de staat Indiana. Deze plaats is vernoemd naar Paus Celestinus V, maar toevallig zijn in de omgeving ook celestienmijnen.
.
.
.
.
.
De naam ‘celestien’ komt uit het Duitsr Zölestin, dat is afgeleid van Latijn coelestis (‘hemels, met de kleur van de hemel’). Dat verklaart ook de alternatieve naam coelestien. Celestien heet in Duitsland ook wel Schätzit, wellicht naar Duits Schatz (‘schat, schatkist, lieveling’).
.
.
.
Celestien is gevormd in het geologische tijdperk Tertiair, ongeveer 65 miljoen jaar geleden, in holtes en scheuren in afzettingsgesteente. De Romeinen zouden de naam aqua-aura voor dit kristal gebruikt hebben. Tegenwoordig echter wordt de naam aqua-aura gebruikt voor bergkristal dat door een goudinfusie blauw gekleurd is. In China werd celestien gebruikt bij het maken van vuurwerk. Men wist daar al dat verpulverde celestien in vuur mooi rode vlammen geeft. Dit is een gevolg van het vele strontium in de steen.
De celestien heeft zijn naam pas sinds de 18e eeuw. De Duitse scheikundige Martin Heinrich Klaproth (1743-1817) heeft dit mineraal chemisch geanalyseerd, maar zijn landgenoot mineraloog Abraham Gotlob Werner(1749-1817) beschreef het mineraal in 1798 en gaf het zijn naam. Aan het eind van de 18e eeuw was celestien vooral in ge- bruik als strontiumerts. De strontium was belangrijk voor de suikerproductie uit suikerbieten.
Tegenwoordig wordt celestien vooral toegepast in de staalindustrie. Het is een middel om zwavel en fosfor te verwijderen en staal harder te maken. Daarnaast is celestien belangrijk voor het maken van gekleurd glas, en voor het vervaardigen van elektrobatterijen. In Amerika ligt een plaatsje genaamd Celestine, in de staat Indiana. Deze plaats is vernoemd naar Paus Celestinus V, maar toevallig zijn in de omgeving ook celestienmijnen.
.
.
.
.
.
* Celestien leert je vertrouwen te hebben, alles komt goed. Het maakt je ervan bewust dat je onderdeel bent van een groter geheel. Regelmatig met celestien werken versnelt je spirituele ontwikkeling, opent je Derde Oog en kruinchakra.
* Dit mineraal is kalmerend, geeft rust, en scherpt je focus. Het maakt tevreden en geeft een goed humeur. Nerveuze spanningen, somberheid en beklemming lossen op als je een celestien cluster in je woonruimte plaatst, bij voorkeur op een spiegel.
*Angsten voor het onbekende, voor de toekomst, voor het volwassen worden en alles wat daarbij komt kijken, zoals zelfstandig wonen en seksualiteit, verminderen beduidend bij het dragen van celestien.
.
.
.
Celestien is een strontiumsulfaat. De geliefde kleur blauw wordt veroorzaakt door een beetje goud. Als de kleur meer naar geel, oranje of bruin neigt, zal de celestien een hoeveelheid barium bevatten. Echt geel wordt door zwavel veroorzaakt. De blauwe kleur kan door röntgenstraling intenser gemaakt worden. Door verhitting verliest celestien haar kleur. In de buurt van celestien worden ook altijd bariet, anhydriet, gips en haliet gevonden. Het is zelfs zo dat barium de strontium in celestien kan vervangen. In sommige celestien kristallen loopt het bariumgehalte op tot wel een kwart van het totaal.
.
.
Samenstelling: SrSO4 + Ba, Ca (+ Au, K). Bariet heeft als formule BaSO4
Hardheid: 3 – 3,5
Glans: glasglans. vetglans, op breukvlakken ook parelmoerglans
Transparantie: transparant, doorzichtig tot doorschijnend
Breuk: onregelmatig
Splijtbaarheid: perfect
Dichtheid: 3,96 – 4,0
Kristalstelsel: rombisch
.
.
.
.
witte celestien
.
.
.
.
celestien geode
.
.
.
.
JOHN ASTRIA
Een opaal kan kleurloos, wit, zwart, roze, oranje en sterk iriserend zijn. De steen is doorzichtig tot doorschijnend en heeft een glas- tot harsachtige glans. Er bestaan verschillende soorten vaak afhankelijk van kleur, bijvoorbeeld:
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Peterselie is een kruid dat afkomstig is van de Mediterraanse regio’s van het zuiden van Italië, Algerije en Tunesië. Deze kruid staat ook wetenschappelijk bekend onder de naam Petroselinum Hortense en Petroselinum Crispum en het behoort toe aan de familie van de Apiaceae.
Peterselie wordt reeds meer dan 2000 jaar gekweekt en het werd geprezen in de Griekse cultuur, daar het gebruikt werd bij verschillende ceremonies. De Romeinen gebruiken het op heel wat verschillende manieren. In het begin werd het alleen als medicinale plant gebruikt, later werd deze ook gebruikt als voeding. Er zijn heel wat mythes en fabels die geassocieerd worden met de oorsprong en groei van deze plant in heel wat Mediterraanse en Europese culturen.
De Grieken geloofden dat peterselie ontstaan was nadat er bloed van de Griekse held Archemorus op de grond gevallen was. Bijgevolg associeerden de Grieken peterselie met de dood en vernieling. In de Middeleeuwen werd deze kruid ingesloten in de geneesmiddelen van het volk en werd het stilletjes aan populair. Dit is dan ook waarschijnlijk hoe het beeld van peterselie geëvolueerd is als gezondheidskruid.
Petereselie, een overwegend tropische plant, heeft vocht en overvloedig zonlicht nodig om te groeien. Het wordt gebruikt als kruid, bladgroente en specerij. Men vindt het in twee vormen terug bij gebruik: bladpeterselie en wortelpeterselie. Zowel het blad als de wortel worden gebruikt in de Mediterraanse en Europese keuken.
Het wordt op verschillende manieren geconsumeerd, als garnering, in salades en in broodjes. Het blad wordt verder ingedeeld in twee verschillende types: krullend blad en plat blad. Peterselie wortel is iets nieuw, dat men ongeveer een 300 tal jaar geleden is beginnen kweken. De dag van vandaag is peterseliewortel geleidelijk aan populariteit aan het inwinnen.
.
.
.
.
De nutriënten die je kunt terugvinden in peterselie zijn vitamine A, vitamine K, vitamine C, vitamine E, thiamine, riboflavine, niacine, vitamine B6, vitamine B12, pantotheenzuur, choline, folaten, calcium, ijzer, magnesium, mangaan, fosfor, kalium, zink en koper. Peterselie is ook een goede bron van vluchtige componenten zoals myristicine, limoneen, eugenol en alpha-thujene. Petereselie blad bevat energie, koolhydraten, vetten en proteïnen.
.
.
.
Traditioneel werd peterselie als medicijn voor diabetici gebruikt in Turkije. Om deze claim ook hard te maken werd er een onderzoek uitgevoerd door de universiteit in Istanbul. Dit onderzoek wees aan dat ratten met diabetes die peterselie toegediend kregen een vermindering in hun bloedsuikerspiegel hadden na een maand. Dit onderzoek wees aan dat peterselie kan gebruikt worden om diabetes onder controle te houden.
.
.
.
.
.
Peterselie is bijzonder effectief tegen reuma. Stoffen zoals vitamine C en beta-caroteen die men in peterselie kan terugvinden bezitten ontstekingsremmende eigenschappen die helpen bij het onder controle houden van reuma. Regelmatig peterselie gebruiken zou ook het proces van urinezuur elimineren versnellen, gelinkt aan de symptomen van reuma.
.
.
.
Men heeft een stof, myristicine genaamd, kunnen onttrekken aan peterselie. De eerste onderzoeken hebben uitgewezen dat deze stof anti-carcinogene eigenschappen bezit. De myristicine extracten die men uit peterselie gehaald heeft werden enkel getest op ratten. Als deze werking ook effectief is bij mensen dient nog aangetoond te worden.
.
.
.
.
.
In de Mediterraanse gebieden wordt peterselie traditioneel gebruikt voor tandpijn, kneuzingen, insectenbeten en ruwe huid. Volgens een vooronderzoek zou peterselie ook ontstekingsremmende en anti-hepatotoxicische eigenschappen bezitten. De ontstekingsremmende eigenschappen verminderen interne ontstekingen, terwijl de anti-hepatotoxicische eigenschappen helpen om de lever te ontgiften.
.
.
.
Peterselie is effectief bij osteoporose en is zeer behulpzaam bij het behouden van een goede beendergezondheid. Osteoporose komt voor door verminderde hoeveelheden calcium in de beenderen en ook door de aminozuur homocysteïne. Deze aminozuur kan in kleine deeltjes foliumzuur opgedeeld worden. Dankzij dit aspect wordt peterselie, naast zuivelproducten en groenten, gezien als één van de beste bronnen calcium. Het bevat ook een gepaste hoeveelheid foliumzuur, die homocysteïne afbreekt.
.
.
.
.
.
Reeds een aantal eeuwen wordt peterselie gebruikt omwille van zijn urine afdrijvende eigenschappen die helpen bij het behandelen van verschillende ziektes zoals nierstenen, urinewegeninfectie en galblaasstenen. Een oedeem is een medische aandoening waarbij een patiënt meer vloeistof in het lichaam ophoudt dan wat zou moeten onder normale omstandigheden. Het lichaam begint op te zwellen door de ophoping van vloeistof.
Als je door deze aandoening geteisterd wordt kunnen een paar theelepels peterseliesap snel soelaas brengen. Peterseliewortel is dan weer zeer behulpzaam bij het tegenwerken van nierstenen. Peterseliewortel toevoegen aan kokend water en dagelijks drinken staat ook bekend als prima reinigende drank voor het lichaam.
.
.
.
De vitaminen, mineralen en antioxidanten die men terugvindt in peterselie zijn behulpzaam om het immuunsysteem te versterken. Vitaminen zoals vitamine C, vitamine A, vitamine K, folaat en niacine ageren allemaal op een andere manier op ons immuunsysteem. Vitamine A handelt op onze witte bloedcellen, waardoor hun effectiviteit stijgt.
De chlorofyl die men terugvindt in peterselie heeft dan weer antibacteriële en antischimmel eigenschappen. Studies hebben aangetoond dat peterselie antioxiderende en antibacteriële eigenschappen bezitten, waardoor het een uitstekende bron is voor verschillende huismiddeltjes.
.
.
.
.
.
De consumptie van peterselie, en zeker in grote hoeveelheden, kan neveneffecten hebben of nadelen. Waaronder de volgende :
.
De consumptie van grote hoeveelheden peterselie kunnen contracties van de uterus aanmoedigen tijdens de zwangerschap. Ongeacht in welk stadium van de zwangerschap kan dit riskant zijn. Grote hoeveelheden peterselie zijn ook niet veilig voor vrouwen die borstvoeding geven. Mijd buitensporige consumptie van peterselie tijdens de zwangerschap en borstvoeding.
.
.
Peterselie bevat hoge kwantiteiten van oxolaten. Deze hoge concentratie kan in het bijzonder problematisch zijn voor mensen die lijden aan nierstenen.
.
.
Peterselie kan ervoor zorgen dat de huid zeer gevoelig wordt aan de zon, wat ervoor kan zorgen dat je uitslag krijgt.
.
.
.
.
.
.
Mensensamenleving.me 