Category, categorie: The Bible explained/De Bijbel uitgelegd: video
.
.
Matthew 15 (Part 2) : 21-28 – The faith of a Canaanite woman
.
Mattheüs 15 (deel2) : 21-28 – Het geloof van een Kanaänitische vrouw
.
Paul LeBoutillier
.
.








| Nardus etherische olie, ook bekend als Jatamansi, wordt gewonnen door stoomdestillatie van de gedroogde wortels van de Nardostachys jatamansi plant, die ook bekend is als `valse Valeriaan`.
Dit is een aromatisch kruid wat oorspronkelijk uit de bergachtige streken van Noord-India en China komt. 50 tot 100 kilo wortels zijn nodig voor 1 kilo etherische olie. De olie is lichtgeel tot ambergeel van kleur en heeft een zoete-houtachtige warme geur die iets weg heeft van Valeriaan. |
|
Traditioneel wordt dit kruid als luchtreiniger gebruikt en als medicijn met pijnstillende en stimulerende eigenschappen.
Nardus olie is een zeer werkzaam kalmerend middel vergelijkbaar met Valeriaan en is zeer effectief bij slaapproblemen. Chinese en Indiase artsen hebben al vele eeuwen geleden de positieve werking van Nardus/Jatamansi op neurosen vastgesteld en beschreven.
Nardus olie heeft koortswerende, bacterie- en schimmeldodende eigenschappen. Hij wordt in de aromatherapie vaak toegepast om zijn regulerende werking op hart- en zenuwstelsel.
De olie wordt ook gebruikt als parfum en o.a. bij; allergieën, ontstekingen, blauwe plekken, uitslag, nervositeit, slapeloosheid, migraine, stress, buikkrampen, nerveuze hoofdpijn, krampachtige aandoeningen, hysterie en spanningen.
Nardus olie heeft een rustgevende en kalmerende werking op de geest. Hij beschermt tegen stress en een overvloed aan informatie, bij sterke psychische belasting schept Nardus is een beschermend schild. Nardus olie beschermt ons energieveld tegen negatieve energetische invloeden. De olie kan helpen het zelfvertrouwen en de eigen identiteit weer terug te vinden.
Bij meditatie 1 druppel Nardus samen met 1 druppel Roos, 1 druppel Wierook en 1 druppel Mirre verdampen in een aromadiffuser.
contra-indicatie: kan bij puur gebruik de huid irriteren. voorzichtig bij zwangerschap en gebruik bij baby`s /peuters.
Op basis van de gegevens uit de ABCD-studie (bijna 2.000 kinderen) vonden de onderzoekers dat kinderen die meer dan twee uur per dag tv keken een grotere buikomvang hadden. Het is voor het eerst dat dit wordt aangetoond bij kinderen van 5-6 jaar oud. Bij volwassenen is het verband tussen te veel zitten en overgewicht bekend, maar bij jonge kinderen was dit nog niet eerder onderzocht.
De buikomvang is gerelateerd aan de hoeveelheid buikvet, wat samenhangt met een grotere kans op diabetes en hart- en vaatziekten. Er werd geen relatie gevonden tussen het zitgedrag en bloedglucose, bloedvetten of bloeddruk, ook risicofactoren van hart- en vaatziekten.
In een nieuw ontwerp van aanbeveling over zwaarlijvigheid adviseert ook het Britse National Institute of Health and Care Excellence (NICE) om maximaal 2 uur per dag TV te kijken of achter de computer te zitten.

Look 1


































































Clyde Barrow (geboren op 24 maart 1909) en Bonnie Parker (geboren op 1 oktober 1910) leerden elkaar in 1930 kennen via een gezamenlijke vriend. Beiden woonden in Texas en waren opgegroeid in armoede. Bonnie, destijds 19, was al getrouwd met Roy Thornton, die in de gevangenis zat. Hoewel zij een relatie kreeg met Clyde is zij offi-cieel nooit van Roy gescheiden. Binnen een paar weken na hun ontmoeting werd Clyde veroordeeld voor eerdere misdaden. Op 11 maart 1930 wist hij uit de gevangenis te ontsnappen met behulp van een geweer dat Bonnie naar binnen had gesmokkeld. Binnen een week werd hij weer opgepakt en vastgezet. Op 2 februari 1932 was Cly-de weer een vrij man.
Na zijn vrijlating in 1932 begon het stel kleine overvallen te plegen. Tijdens één van deze overvallen werd Bonnie opgepakt. Door een gebrek aan bewijs werd zij echter spoedig vrijgelaten. Het stel trok vervolgens twee jaar door maar liefst vijf staten (Texas, Oklahoma, Missouri, Louisiana en New Mexico), waarbij zij een spoor van dood en vernieling achter zich lieten. Zij opereerden niet altijd met z’n tweeën: verschillende personen sloten zich aan bij het stel, waaronder de broer van Clyde en zijn vrouw. De groep werd ook wel de ‘Barrow Gang’ genoemd.
Hun misdaden betroffen onder meer bankroven, autodiefstallen, ontvoeringen en moorden. Het stel was trots op hun misdaden en Bonnie stuurde zelfgemaakte gedichten over hun daden en foto’s van het stel naar de krant. Op deze foto’s zijn de twee als verliefd stel te zien. Omdat zij zich voornamelijk richtten op de rijke bovenlaag en middenstanders juist vaak ontzagen, verwierven zij een zekere heldenstatus.
Aan hun rooftocht kwam op 23 mei 1934 een einde, toen zij in een hinderlaag van de politie terechtkwamen. Dit kwam als een verrassing voor het stel, want ondanks hun indrukwekkende arsenaal hadden zij niet de tijd om naar hun wapens te grijpen. Bonnie en Clyde werden ter plekke door een regen van kogels gedood.
Bonnie Parker, geboren op 1 oktober 1910 in Rowena, Texas. Haar ouders waren hard werkende fabrieksarbeiders en leefden rond het minimumloon. Ze was een goede studente op de middelbare school. Ze sprong er vooral uit met creatief schrijven en had een zwak voor kunst. Haar favoritiete kleur was rood; als ze het ooit zou kunnen be-talen zou ze alleen modieuze kleding kopen in díe kleur. Als kind overleed haar vader op jonge leeftijd en haar moeder werd daardoor gedwongen om Bonnie en haar broertje en zusje naar Cement City te brengen, waar ze mochten wonen bij hun grootouders. Op 16 jarige leeftijd trouwde ze. Ze werd serveerster. Verveeld en bang wist ze dat het leven haar veel meer te bieden had.
Clyde Chesnut Barrow, bruin haar met zijscheiding, bruine ogen. Vrouwen vonden hem aantrekkelijk. Zijn ouder waren arme boeren en het werd van hem veracht dat hij meehielp op de katoenvelden van Teleco, TX. Later ver-huisde hij met ouders, broers en zussen naar een buitenwijk van Dallas, waar zijn vader werkte bij een benzine-pomp. Ook hij, verveeld en arm wist dat het leven méér te bieden had dan dit. Bonnie en Clyde waren voor elkaar bestemd. Terwijl ze banken en winkels overvielen in 5 staten: Texas, Oklahmoma, Missouri, Louisiana en New Me-xico, waren de Amerikanen geschokt over hun ‘Robin Hood’ avonturen. De voorstelling van een jong meisje als Bonnie die opeens in het rijtje van rovende motorbandieten behoorde was nog het meest opzienbarend.
In hun gestolen auto’s hadden Clyde en Bonnie altijd een Kodak camera liggen. Ze vonden het prachtig om op dramatische wijze te poseren met grote geweren en revolvers. Ze poseerden vaak omarmd of zoenend. Omdat ze wisten dat hun tijd samen beperkt was beslisten ze tot hun dood overvallen te plegen. Bonnie’s laatste verzoek aan haar moeder was: “Breng me niet op een begraafplaats, breng me thuis”. Clyde is nooit zijn eerste dagen in west Dallas vergeten. De gedachte alleen al om dagen lang onder een viaduct te wonen met nog meer gezinnen, omdat ze zo arm waren, maakte hem ziek. Clyde en zijn broer Ivan, “Buck”, spijbelden wel eens op school en gingen dan bij de andere kinderen zitten in de achterbuurt van Dallas.
Terwijl de jongens aan het spijbelen waren, liep ondertussen een knap meisje rond op de Cement City High School die alle aandacht kreeg van de jongens daar. Bonnie Parker was een erg goede studente volgens haar le-raren. Het enige wat voor problemen zou zorgen was Roy Thornton. Hij was een van de “slechte jongens”. Nie-mand was dan ook verrast dat Bonnie op haar 16e van school ging en wegliep. Clyde en Buck gingen ook al van school om hun dagen al slapend en rondhangend door te brengen. Op een dag stalen ze een auto en reden ermee over de boulevard. Ze wilden geld en beslisten om een winkel te gaan overvallen.
De buit was al snel binnen en werd verdeeld op de achterbank van de auto. Een rondrijdende patrouille wagen van de politie was hen gevolgd. Buck botste de auto tegen een lantaarnpaal aan, Clyde ontsnapte maar Buck werd meegenomen. Hij moest enkele jaren zitten in Huntsville State Prison. Ook de echtgenoot van Bonnie, Roy, werd in de zelfde tijd als Buck veroordeeld tot een lange gevangenisstraf. Bonnie verhuisde en werd serveerster ergens midden in Dallas. Het serveren was een harde baan. Er waren veel onaardige flirtende mannen in het eet-huis, maar 1 man (een politie agent) was altijd erg vriendelijk en zei altijd goedendag. Niemand had ooit geweten dat hij een van de mannen zou zijn die haar zou neerschieten.
Clyde ging ondertussen door met overvallen te plegen. Het politie korps wist dat hij er achter zat, maar had niet genoeg bewijs. Clyde had gehoord dat een zus van een van zijn maten gevallen was. Hij dacht dat een bezoekje haar goed zou doen. Daar aangekomen ontmoette hij Bonnie Parker. Het was liefde op het eerste gezicht voor beide. Bonnie vergat zonder moeite haar man en reed zelfs in de auto van de bende terwijl Clyde en zijn vrienden winkels overvielen. Op 12 februari 1930 hoorde Clyde dat mannen in lange zwarte jassen naar hem vroegen in Dallas. Clyde vertelde aan Bonnie zijn criminele verleden en besloot even de stad uit te gaan. Hij beloofde haar op de hoogte te houden doormiddel van ansichtkaarten.
Die avond werd Clyde gearresteerd. Clyde zat zijn dagen uit in Waco en wachtte op zijn proces. Bonnie stuurde hem brieven en verhuisde naar haar nicht Mary in Waco. Tijdens bezoeken aan Clyde smokkelde ze een pistool binnen. Clyde kon ontsnappen. Thuis las Bonnie vol geluk het grote nieuws in de krant. Even later werd Clyde na een overval weer opgepakt en terug gebracht naar de gevangenis in Waco, Texas. Clyde kreeg 14 jaar en werd overgeplaatst naar Eastham Prison Farm Number 2 in Huntsville. Omdat de financiële status van de Barrow’s zo slecht was kwam Clyde na 2 jaar vrij vrij. Clyde begon meteen Bonnie weer te zien en hun liefde werd intensie-ver. Ze begonnen aan een lange reeks overvallen.
Op 30 April brak Clyde in bij een drogist. Hij schoot hem neer en werd een moordenaar Clyde wist nu dat hij de doodstraf zou krijgen. Hij maakte de keus om voortvluchtig te blijven. Bonnie beloofde hem bij te staan tot het einde. Na een overval in Oklahoma waar weer een dode viel gingen Bonnie en Clyde richting New Mexico waar een tante van Bonnie woonde, Nettie. Een voorbij rijdende politieagent die dacht dat de auto gestolen was, belde aan. Hij werd ontvangen door het pistool van Clyde. Dagen later werd de agent heelhuids vrijgelaten. Hij zorgde ervoor dat de wereld kennis maakte met het gevaarlijke duo. Ze hadden hun naam vol trots aan hem verteld: Bonnie en Clyde.
Bonnie en Clyde waren nu voorpagina nieuws. Ze besloten voor het eerst een bank te overvallen. In maart 1933 kwam Buck vrij uit de gevangenis en ging met Clyde mee. Hij bracht zijn mooie maar sterke vrouw Blanche met zich mee.Op een dag hadden ze een confrontatie met de politie. Buck was zwaargewond, Blanche had glas in haar ogen gekregen en was blind. Bonnie en Clyde vluchtten het bos in en lieten Buck en Blanche achter. Buck stierf 3 dagen later in een ziekenhuisbed, zijn hoofd en hersenen half weg. Blanche kreeg 10 jaar in een vrouwen-gevangenis. Op 6 mei zagen ze hun familie voor het laatst in Dallas. De politie was er achter gekomen waar ze overnachtten. Op 23 mei namen scherpschutters hun plaats in. Bonnie en Clyde gingen net na zonsopgang op weg richting een nabij stadje. De politie koos ervoor om niet een waarschuwing uit te roepn maar om alleen “SHOOT!” te commanderen. Er werden in totaal 176 schoten gelost.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Pasteltekening van John Astria
Een jongeman komt bij Jezus Christus met een mooie vraag, namelijk: ‘Wat voor goed moet ik doen om het eeuwige leven te verwerven?’
Als je alleen op die vraag zou afgaan zou je zeggen: ‘Dat is iemand die verder ziet dan zijn neus lang is. die beseft ten minste dat dit leven maar tijdelijk is en dat er grotere problemen zijn dan eten drinken’.
Vergis u echter niet. Wij gaan af op wat we zien en horen, en vergissen ons dan ook vaak duchtig; de Heer echter ziet dieper. Een bekende uitdrukking luidt: “De ogen des heren gaan door de kleren”.
De Heer ziet tot in het hart. En Hij weet hoe het er met deze jongeman voorstaat. In de eerste plaats bepaalt Hij hem er bij, dat er maar Eén is die de norm voor goed en kwaad vastlegt, en dat is God. En als de jongeman ten leven in wil gaan, dan weet hij toch de geboden die God gegeven heeft.Wat ontbreekt mij nog?
De Heiland houdt hem dan de wet voor en wel de tweede tafel, die te maken heeft met onze verhouding tot de naaste. Van de wet geldt: “Bemin uw naaste gelijk uzelf, doe dit en leef”.
De jongeman vindt dat hij zich aan die wet heeft gehouden en zegt: ‘Dat alles heb ik in acht genomen, waarin schiet ik nog te kort?’
De Heer weet dat de jongeman rusteloos en ongelukkig is en dat hij zich innerlijk schuldig voelt. Met één enkel woord toont hij het euvel bij deze jongeman aan: ‘Indien gij volmaakt wilt zijn, ga heen, verkoop uw bezit en geef het aan de armen, en gij zult een schat in de hemelen hebben, en kom hier, volg Mij’.
In feite is dit een dubbele test. Als de jongeman werkelijk zijn naaste liefheeft als zichzelf, dan zal hij niet zo aan zijn bezit hangen, dat hij de armen laat omkomen. En in de tweede plaats komt het er voor hem op aan om te kiezen voor de verachte rabbi van Nazareth. En nu valt hij door de mand.
Hij heeft meer belang bij zijn vele goederen dan bij ’t eeuwig leven. Hij wil twee heren dienen, en dat gaat niet. In plaats van een voordeel is zijn geld een nadeel. Het geeft de jongeman toegang tot de huizen der aanzienlijken, maar het houdt de hemel voor hem op slot.
De Heer zegt dan tegen de discipelen dat een kameel gemakkelijker door het oog van een naald gaat, dan dat een rijke ingaat in het koninkrijk Gods. Daarop laten de discipelen zich ontvallen: ‘wie kan dan behouden worden?’ als ’t voor een rijke gelijk staat met een kameel door een oog van een naald, staat het voor de minder bedeelde toch altijd gelijk met een muis door een oog van een naald. Dan is behouden worden een onmogelijke zaak.
Nu, dat is inderdaad voor mensen onmogelijk. Maar God deed het onmogelijke. Hij gaf zijn Zoon om voor zonderen te sterven, en het evangelie luidt niet: doe en leef, maar geloof en leef.
Christus heeft het namelijk gedaan, Hij heeft het werk volbracht. En het is de Geest van God die ons oog opent voor onze verloren toestand, en ons de toevlucht doet nemen tot Jezus Christus.
.
.

Pasteltekening van John Astria
Het getal 4 in de Bijbel verwijst naar een boodschap die alom bekend zal gemaakt worden. Zo hebben we bijvoorbeeld de 4 evangelisten die de boodschap van het Nieuwe Testament wereldwijd zouden verspreiden. Nog een voorbeeld zijn de 4 ruiters van de Apocalyps in de Openbaring die de eindtijden wereldwijd zullen aankondigen.
Het getal 3 staat symbool voor de éénheid en goedkeuring van de Heilige Drievuldigheid.
Samen maken de dobbelstenen het heilige getal 7 dat symbool staat voor het einde van een periode met vernieuwing. Zo hebben we in de Bijbel de 7 plagen van Egypte, de 7 zegels in de Openbaring, de 7 bazuinen in de Openbaring enz.
De uitleg over het gehele tafereel
De persoon aan wie de tekening is toegewezen zal voor een periode met het getal 4 (dagen, maanden of jaren) op zichzelf toegewezen zijn om bepaalde spirituele ervaringen in zich op te nemen onder controle van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Dan komt een nieuwe fase van spirituele groei die leidt tot hereniging met een spiritueel leider die onomkeerbaar zal zijn. De persoon zal, na een inwijding, zonder angst onzichtbare entiteiten kunnen aanroepen om Satan af te weren en om Gods plan te verwezenlijken.
Pasteltekening van John Astria