Moeten moslims de Belgische wetten respecteren en

mogen zij in het buitenland gaan strijden?

.

Aan Sheik Salam al-Oadhad werd gevraagd in welke mate moslims die in een niet-moslimland wonen de regering van dat land moeten gehoorzamen en in welke mate zij deze regeringen kunnen tegenwerken.

In zijn fatwa antwoordt de Sheikh dat moslims die in een niet-moslim land wonen, zelfs als zij daar op illegale manier binnen geraakt zijn, geacht worden in dit land te wonen onder een covenant. Dit betekent dat zij zich moeten houden aan de wetten van dat land en dat zij geen enkel excuus hebben om deze wetten te schenden.

In een land wonen houdt een verbintenis in van burgerschap en de Sheikh verwijst naar de volgende koranverzen die een moslim ertoe verplichten zich aan aan deze verbintenis, en dus aan de wetten van het land waarin zij wonen, te houden.

• “Jullie die geloven! Komt de verplichtingen na.” (Koran 5:1)

• “En komt de verbintenis na. Over de verbintenis wordt verantwoording afgelegd” (Koran 17:34)

• “Komt Gods verbintenis na wanneer jullie een verbintenis aangaan en verbreekt de eden niet na de bekrachtiging ervan, want jullie hebben toch God tot borg tegen jullie geaakt. God weet wat jullie doen.” (Koran 16:91)

De Koran stelt verder dat wanneer men zich niet aan beloften, een gegeven woord of een verbintenis houdt, men geen gelovige is:

• “Heeft dan niet telkens als zij een verbintenis aangingen een groep van hen het veronachtzaamd. Jazelfs, de meesten van hen geloven niet” (Koran 2:100)

In de islam is het trouw blijven aan een gegeven woord dan ook bijzonder belangrijk. En wel in die mate dat moslims die een verbintenis verbreken de hel te wachten staat. In de koran wordt het woord hypocriet voorbehouden voor moslims die het ene zeggen en het andere doen, die zeggen gelovig te zijn maar dat in werkelijkheid niet zijn. De profeet Mohammed omschreef een hypocriet als volgt:

• “Er zijn vier kenmerken die wanneer iemand ze alle vier heeft hem tot een echte hypocriet maken, en als hij een paar van die kenmerken vertoont, dan heeft hij een deel hypocriete kenmerken tot hij ze volledig opgeeft. Deze kenmerken zijn: wanneer men vertrouwen in hem stelt, pleegt hij bedrog. Wanneer hij praat, liegt hij. Wanneer hij een verbintenis aangaat, verbreekt hij ze. En wanneer hij redetwist, overschrijdt hij de grenzen.” 

Volgens de koran zullen hypocrieten, en dat zijn dus ook moslims die een verbintenis verbreken, in de diepste putten van de hel terechtkomen, nog erger dan de plaats die voorzien werd voor ongelovigen.

• “De huichelaars komen in de laagste verdieping van het vuur en jij zal voor hen geen helper vinden.” (Koran 4:145)

In zijn fatwa verwijst hogergenoemde Sheikh ook naar het oorlogsrecht en naar de vooraanstaande jurist Mohammad b. Hasan Al-Shaybani, die het volgende schreef:

“Wanneer een groep moslims door de frontlinie van de vijandelijke troepen zou geraken door voor te wenden dat ze dragers zijn van een officiële boodschap van de kalief, of wanneer de vijandelijke troepen hen gewoon door de frontlinie zouden laten passeren, is het hen niet toegestaan deel te nemen aan ook maar enige vijandelijke activiteit tegen de vijandelijke troepen. Het is hen ook niet toegestaan geld of eigendom van hen te stelen vermits zij zich bevinden in gebied dat onder het gezag van de vijandelijke troepen staat. Dit geldt ook wanneer men werkelijk het vertrouwen geniet van de andere partij”.

Uit dit alles besluit de Sheikh in zijn fatwa:

“Moslims die in niet-moslim landen wonen moeten zich houden aan de wetten en regelgevingen van het land dat hen een geldig visum toevertrouwd heeft. Tegelijk moeten moslims vermijden zaken te doen die indruisen tegen de islamitische leer. Wanneer zij door de wet verplicht worden iets te doen dat indruist tegen de islam, dan moeten zij zich houden aan het minimum dat de wet van hen vereist.
Één van de beste benaderingswijzen voor een moslim die in deze landen leeft, bestaat erin geduld te beoefenen. Zo lang hij akkoord gaat om in een niet-moslimland te wonen, mag hij nooit rebelleren tegen de mensen die in het land van zijn keuze wonen, zelfs als dat lastig is.”

De islam zelf schrijft voor dat moslims zich moeten houden aan de wetten van het land waarin zij verblijven. Daarmee vertolkt de sheik een standpunt dat door andere, vooraanstaande moslimgeleerden gedeeld wordt. Er is geen tegenstelling tussen zich houden aan de islam en zich houden aan de wetten van een land vermits de islam zelf voorschrijft dat moslims zich moeten houden aan de wetten van het land waarin zij verblijven.

Wat strijden in het buitenland betreft stelt professor Muhammad Abdel Haleem  in een artikel op de website van de BBC dat moslims de wetten van het land waarin zij verblijven moeten eerbiedigen. Dat betekent dat zij geen wapens mogen opnemen tegen het land waarin zij wonen.

Wanneer bijvoorbeeld Britse moslims in Afghanistan willen gaan vechten tegen de Britse strijdkrachten, druist dit niet alleen tegen de Britse wet maar ook tegen de islam in die stelt dat men een covenant van burgerschap moet eerbiedigen.

Merk ook op dat het niet is omdat een aantal van het islamitisch pad afgedwaalde moslims gaan strijden, dat hun strijd volgens de islam toegestaan is. In het Westen en in de islam kunnen enkel de representatieve overheden over oorlog beslissen.

Deze beslissing kan enkel genomen worden door de leider van een één gemaakte gemeenschap van moslims die vandaag niet eens bestaat, of door een unanieme beslissing van legitieme leiders die de steun genieten van de overgrote meerderheid van de moslims. Radicalisten die op eigen houtje gaan strijden, overtreden de grenzen van de islam.

Wat de gewapende strijd in Syrië betreft, roepen moslimgeleerden daarom de jongeren op om niet naar Syrië te gaan. De gewapende strijd daar is immers niet gelegitimeerd door de islam en strookt niet met de koran.