Tagarchief: vitamine c

Kruiden van oudsher: letter T en U

Standaard

 

 

 

 

 

 

Tarwe

 

De stoffen in tarwe voorkomen bijvoorbeeld bloedarmoede, werken laxerend, zorgen voor de nodige mineralen en houden het goed humeur erin. Ze werken opwekkend en verhelpen zenuwachtigheid.

 

 

 

 

 

 

Tijm

 

Tijm is een natuurlijk antibioticum, uitstekend om thee tegen verkoudheid en griep van te maken.

 

 

 

 

 

Tomaat

 

Tomaat remt de groei van bacteriën die voor etter en huidschimmels zorgen. Tomaten verhogen de weerstand van het lichaam. Ze werken bovendien samentrekkend, vochtafdrijvend en licht laxerend. Tomaten wekken de eetlust op en zijn lekker fris in de zomer. Tomatensap voorkomt vroegtijdige veroudering en oververmoeidheid, het verfrist het lichaam en reinigt het. Tomatensap neemt zelfs sommige onaangename lijfgeuren weg. Je kan je gelaat grondig reinigen met een watje vol versgeperst tomatensap. Tomaat zorgt voor een frisse gelaatskleur en maakt de huid soepeler.

 

 

 

 

 

Tuinkers

 

Tuinkers bevat heel veel vitamine C en wordt daarom ook in voorjaarskuren gebruikt.

 

 

 

 

 

Ui (ajuin)

 

De ui werkt desinfecterend en zuivert je keel, luchtwegen en ingewanden. De ui stond ook bekend als afrodisiac. Werk preventief en leg een ongepelde ui in de kamer. Het zwart worden van de ui betekent dat die bacteriën opgenomen heeft en ziekte vermeden heeft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat doet peterselie met de gezondheid?

Standaard

categorie : Gezondheid en gezondheidsproducten

.

.

.

De voordelen voor de gezondheid van peterselie zijn onder andere het onder controle houden van kanker, diabetes, reuma en het helpt ook osteoporose te voorkomen. Bovendien handelt het als pijnstiller met ontstekingsremmende eigenschappen. Het biedt ook soelaas bij gastro-intestinale problemen zoals indigestie, buikkrampen, opgeblazen gevoel en misselijkheid terwijl het anderzijds ervoor zorgt dat ons immuunsysteem sterker wordt.

.

.

Wat is peterselie?

.

Peterselie is een kruid dat afkomstig is van de Mediterraanse regio’s van het zuiden van Italië, Algerije en Tunesië. Deze kruid staat ook wetenschappelijk bekend onder de naam Petroselinum Hortense en Petroselinum Crispum en het behoort toe aan de familie van de Apiaceae.

Peterselie wordt reeds meer dan 2000 jaar gekweekt en het werd geprezen in de Griekse cultuur, daar het gebruikt werd bij verschillende ceremonies. De Romeinen gebruiken het op heel wat verschillende manieren. In het begin werd het alleen als medicinale plant gebruikt, later werd deze ook gebruikt als voeding. Er zijn heel wat mythes en fabels die geassocieerd worden met de oorsprong en groei van deze plant in heel wat Mediterraanse en Europese culturen.

De Grieken geloofden dat peterselie ontstaan was nadat er bloed van de Griekse held Archemorus op de grond gevallen was. Bijgevolg associeerden de Grieken peterselie met de dood en vernieling. In de Middeleeuwen werd deze kruid ingesloten in de geneesmiddelen van het volk en werd het stilletjes aan populair. Dit is dan ook waarschijnlijk hoe het beeld van peterselie geëvolueerd is als gezondheidskruid.

Petereselie, een overwegend tropische plant, heeft vocht en overvloedig zonlicht nodig om te groeien. Het wordt gebruikt als kruid, bladgroente en specerij. Men vindt het in twee vormen terug bij gebruik: bladpeterselie en wortelpeterselie. Zowel het blad als de wortel worden gebruikt in de Mediterraanse en Europese keuken.

Het wordt op verschillende manieren geconsumeerd, als garnering, in salades en in broodjes. Het blad wordt verder ingedeeld in twee verschillende types: krullend blad en plat blad. Peterselie wortel is iets nieuw, dat men ongeveer een 300 tal jaar geleden is beginnen kweken. De dag van vandaag is peterseliewortel geleidelijk aan populariteit aan het inwinnen.

.

.

.

Nutritionele waarde van peterselie

.

De nutriënten die je kunt terugvinden in peterselie zijn vitamine A, vitamine K, vitamine C, vitamine E, thiamine, riboflavine, niacine, vitamine B6, vitamine B12, pantotheenzuur, choline, folaten, calcium, ijzer, magnesium, mangaan, fosfor, kalium, zink en koper. Peterselie is ook een goede bron van vluchtige componenten zoals myristicine, limoneen, eugenol en alpha-thujene. Petereselie blad bevat energie, koolhydraten, vetten en proteïnen.

.

.

Bloedglucose verlagende eigenschappen

.

Traditioneel werd peterselie als medicijn voor diabetici gebruikt in Turkije. Om deze claim ook hard te maken werd er een onderzoek uitgevoerd door de universiteit in Istanbul. Dit onderzoek wees aan dat ratten met diabetes die peterselie toegediend kregen een vermindering in hun bloedsuikerspiegel hadden na een maand. Dit onderzoek wees aan dat peterselie kan gebruikt worden om diabetes onder controle te houden.

.

.

.

.

Onder controle houden van reuma

.

Peterselie is bijzonder effectief tegen reuma. Stoffen zoals vitamine C en beta-caroteen die men in peterselie kan terugvinden bezitten ontstekingsremmende eigenschappen die helpen bij het onder controle houden van reuma. Regelmatig peterselie gebruiken zou ook het proces van urinezuur elimineren versnellen, gelinkt aan de symptomen van reuma.

.

.

Anti-carcinogene eigenschappen

.

Men heeft een stof, myristicine genaamd, kunnen onttrekken aan peterselie. De eerste onderzoeken hebben uitgewezen dat deze stof anti-carcinogene eigenschappen bezit. De myristicine extracten die men uit peterselie gehaald heeft werden enkel getest op ratten. Als deze werking ook effectief is bij mensen dient nog aangetoond te worden.

.

.

.

.

Ontstekingsremmende eigenschappen

.

In de Mediterraanse gebieden wordt peterselie traditioneel gebruikt voor tandpijn, kneuzingen, insectenbeten en ruwe huid. Volgens een vooronderzoek zou peterselie ook ontstekingsremmende en anti-hepatotoxicische eigenschappen bezitten. De ontstekingsremmende eigenschappen verminderen interne ontstekingen, terwijl de anti-hepatotoxicische eigenschappen helpen om de lever te ontgiften.

.

.

Osteoporose

.

Peterselie is effectief bij osteoporose en is zeer behulpzaam bij het behouden van een goede beendergezondheid. Osteoporose komt voor door verminderde hoeveelheden calcium in de beenderen en ook door de aminozuur homocysteïne. Deze aminozuur kan in kleine deeltjes foliumzuur opgedeeld worden. Dankzij dit aspect wordt peterselie, naast zuivelproducten en groenten, gezien als één van de beste bronnen calcium. Het bevat ook een gepaste hoeveelheid foliumzuur, die homocysteïne afbreekt.

.

.

.

.

Urine afdrijvende effecten

.

Reeds een aantal eeuwen wordt peterselie gebruikt omwille van zijn urine afdrijvende eigenschappen die helpen bij het behandelen van verschillende ziektes zoals nierstenen, urinewegeninfectie en galblaasstenen. Een oedeem is een medische aandoening waarbij een patiënt meer vloeistof in het lichaam ophoudt dan wat zou moeten onder normale omstandigheden. Het lichaam begint op te zwellen door de ophoping van vloeistof.

Als je door deze aandoening geteisterd wordt kunnen een paar theelepels peterseliesap snel soelaas brengen. Peterseliewortel is dan weer zeer behulpzaam bij het tegenwerken van nierstenen. Peterseliewortel toevoegen aan kokend water en dagelijks drinken staat ook bekend als prima reinigende drank voor het lichaam.

.

.

Versterkt het immuunsysteem

.

De vitaminen, mineralen en antioxidanten die men terugvindt in peterselie zijn behulpzaam om het immuunsysteem te versterken. Vitaminen zoals vitamine C, vitamine A, vitamine K, folaat en niacine ageren allemaal op een andere manier op ons immuunsysteem. Vitamine A handelt op onze witte bloedcellen, waardoor hun effectiviteit stijgt.

De chlorofyl die men terugvindt in peterselie heeft dan weer antibacteriële en antischimmel eigenschappen. Studies hebben aangetoond dat peterselie antioxiderende en antibacteriële eigenschappen bezitten, waardoor het een uitstekende bron is voor verschillende huismiddeltjes.

.

.

.

.

Mogelijke risico’s van het eten van peterselie

.

De consumptie van peterselie, en zeker in grote hoeveelheden, kan neveneffecten hebben of nadelen. Waaronder de volgende :

.

Risicovol voor zwangere vrouwen

De consumptie van grote hoeveelheden peterselie kunnen contracties van de uterus aanmoedigen tijdens de zwangerschap. Ongeacht in welk stadium van de zwangerschap kan dit riskant zijn. Grote hoeveelheden peterselie zijn ook niet veilig voor vrouwen die borstvoeding geven. Mijd buitensporige consumptie van peterselie tijdens de zwangerschap en borstvoeding.

.

.

Oxolaat overconsumptie

Peterselie bevat hoge kwantiteiten van oxolaten. Deze hoge concentratie kan in het bijzonder problematisch zijn voor mensen die lijden aan nierstenen.

.

.

Andere

Peterselie kan ervoor zorgen dat de huid zeer gevoelig wordt aan de zon, wat ervoor kan zorgen dat je uitslag krijgt.

.

.

.

.

.

.

Biologische voeding bevat meer antioxidanten

Standaard

categorie : gezondheid en gezondheidsproducten

.

.

Biologische voeding bevat meer antioxidanten

.

.

.
.
.
Biologische voeding bevat een hoger gehalte aan antioxidanten. Dat blijkt een studie van Newcastle University waarin meer dan 300 onderzoeken worden geanalyseerd. Het artikel verscheen in het British Journal of Nutrition.

Antioxidanten voorkomen beschadiging van lichaamscellen die ontstaat door oxidatie door vrije radicalen. Ze komen van nature in allerlei voedingsmiddelen zoals groente en fruit, en worden ook toegevoegd aan de voeding. Bekende voorbeelden zijn vitamine C en E, en de sporenelementen selenium en zink.

Veel van deze componenten worden in verband gebracht met een verlaagd risico op chronische ziekten, zoals hart- en vaatziekten, dementie en bepaalde vormen van kanker. Maar de laatste tijd verschenen er meer en meer studies die het belang van antioxidantia enigszins relativeren, en aantonen dat ze soms ook schadelijke gevolgen kunnen hebben.

De gemiddelde niveaus van de antioxidanten in biologische voeding liggen 19 procent (fenolen) tot 69 procent (flavanonen) hoger, dan van niet-biologische voeding. Andere antioxidanten liggen daar tussenin: stilbenen (+28 procent) , flavonen (+26 procent(, flavonolen (+50 procent) en anthocyanides (+ 51 procent).

Volgens het onderzoek zou een overschakeling naar biologisch fruit, groente en granen en voedingsmiddelen daarvan, een extra hoeveelheid antioxidanten verschaffen die gelijk is aan 1 of 2 extra porties groente en fruit per dag. De aangetroffen verschillen tussen antioxidant-activiteit in biologische en niet-biologische gewassen zijn groter bij fruit dan bij groente.

De onderzoekers constateerden bovendien verschillen voor enkele mineralen en vitamines. Zo zit er 6 procent meer vitamine C in biologische producten. Aan de andere kant werd in biologische producten15 procent minder vitamine E gedetecteerd. Verder bleken in gangbare gewassen vier maal vaker residuen van pesticiden voor te komen. Ook zat er in biologische gewassen gemiddeld 48 procent minder cadmium.

De conclusies zijn in tegenspraak met eerdere meta-analyses. Volgens de onderzoekers werd daarbij een andere methodologie gebruikt, en werden ook veel minder studies geanalyseerd. Het kan volgens hen niet langer betwist worden: biologische voeding bevat meer antioxidanten en minder pesticiden en giftige metalen.

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Hondsroos : Rosa canina

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de zachtroze rozen; de oudere bloemen zijn witter en
– de gladde takken met alleen haakvormige gebogen doorns en
– de blaadjes die bij kneuzing niet geuren

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Hondsroos is een dichte, struikvormige plant met overhangende takken, die groeit op vochtige tot droge, voedselrijke grond in heggen, struikgewas, loofbossen en uiterwaarden. Ze komt zeer algemeen voor en wordt ook aangeplant. Ze kan tot 3 meter hoog worden.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Hondsroos bloeit in juni en juli met zachtroze bloemen. Alleen het buitenste gedeelte van de hartvormige kroonbladen is zachtroze, de basis is wit. Bij oudere bloemen verdwijnt de roze kleur nagenoeg, die lijken bijna helemaal wit.

 

 

 

 

 

Bladeren en takken

 

De bladeren bestaat uit 5 tot 7 deelblaadjes. Ze kunnen kaal of behaard zijn, maar geuren bij wrijving niet, in tegenstelling tot de bladeren van egelantier. De takken zijn groen, soms roodachtig aangelopen en hebben verspreid staande grote, haakvormig gebogen doorns. Verder zijn ze kaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Hondsroos kent vele toepassingen. De bloemblaadjes, rozebottelschillen en zaden worden voor medicinale doeleinden gebruikt. De schil van de bottels, die veel vitamine C bevat, wordt ook gebruikt voor het maken van jam en sap en vanwege de smaak vaak toegevoegd aan kruidenthee. De overige delen van hondsroos worden in de volksgeneeskunde gebruikt als urinedrijvend middel bij blaas- en nierproblemen en als mild laxeermiddel.

 

 

 

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten

 

:
:
:
:
:
:
:

kaneelroos : 2 rechtafstaande stekels aan de voet van de bladsteel.

 

 

kaneelroos

 

 

rimpelroos : oranje-rode bottels breder dan hoog (kleine “tomaatjes”).

 

 

 

 

 

 

bosroos : kaal, geen doorns of stekels.

 

 

bosroos

 

 

 

 

egelantier :appelachtige geur bij wrijving van het blad.

 

 

egelantier

 

 

 

 

hondsroos : grote haakvormige doorns op verder kale takken.

 

viltroos : aan beide zijden behaarde bladeren, onderkant viltig.

 

 

viltroos

 

 

 

 

duinroos : donkere, bruinachtig paarse tot zwartachtige bottels.

 

 

duinroos

 

 

 

Algemeen

 

rozenfamilie (Rosaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 1 tot 3 meter

Bloem
– zachtroze tot bijna wit
– juni en juli
– gesteeld alleenstaand
– stervormig
– 4,5 tot 5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– oneven veervormig samengesteld
– deelblaadjes :
– langwerpig tot eirond
– top spits
– rand enkel of dubbel gezaagd
– voet afgerond
– veernervig
– wisselende beharing
– niet geurend bij wrijving

Stengel
– overhangend of rechtop
– kaal met doorns
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Winterpostelein: Claytonia perfoliata

Standaard

Categorie: kamerplanten en bloemen

 

 

 

Winterpostelein: Claytonia perfoliata

 

De winterpostelein of kleine winterpostelein (Claytonia perfoliatasynoniemMontia perfoliata) is een eenjarige plant uit de familie Montiaceae. Vroeger was de soort opgenomen in de posteleinfamilie (Portulacaceae). De soort groeit in Noord-Amerika. Via Cuba is de plant naar West-Europa gekomen. De soort wordt in Engeland, Frankrijk BelgiëNederland en Duitsland verbouwd als winterharde postelein, maar komt in al deze landen ook verwilderd voor. Vanwege de route waarlangs de plant in Europa arriveerde, wordt de plant in Duitsland ‘Kubaspinat’ genoemd.

 

 

Winterpostelein
Winterpostelein - overzicht
Winterpostelein – overzicht
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: ‘nieuwe’ Tweezaadlobbigen
Clade: Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde: Caryophyllales
Familie: Montiaceae
Geslacht: Claytonia (Winterpostelein)
Soort
Claytonia perfoliata
Donn ex Willd. (1798)
Blad en bloem
Blad en bloem

 

Kenmerken

 

De plant is 15-40 cm hoog en tijdens de bloei gemakkelijk te herkennen aan de schotelvormige bladeren, waar de stengel door heen lijkt te groeien. Het betreft hier een tweetal bladeren, die tezamen vergroeid zijn. Dit zijn geen  kelkbladeren, maar naar de bloem opgerukte gewone bladeren. De gewone blaadjes hieronder hebben een schop-vorm.

De gewone bladeren zijn 2-3 cm groot. De twee om de bloemstengel vergroeide bladeren zijn groter. De witte bloemen zijn klein met 2-3 mm lange kroonbladen. Deze meerjarige plant bloeit van april tot juni. In maart gezaaid bloeit de plant van juni tot in de herfst. De 1 – 1,5 mm grote zaden hebben een mierenbroodje.

 

 

 

 

 

Naamgeving

 

De naam Claytonia komt van John Clayton, een botanicus uit de 17e eeuw. De naam perfoliata (Latijn: per door +folium blad) is gebaseerd op het feit dat de stengel door 2 tot een schotel aaneengegroeide bladeren groeit.

 

 

Teelt

 

planten half oktober

 

 

Wie de plant wil telen kan in juni en juli zaaien, waarbij de zaadhoeveelheid 10 g/m² bedraagt. Een onderlinge afstand van 10 cm tussen de rijen is gewenst. Voor de teelt onder glas moet in de tweede helft van augustus gezaaid worden, waarbij de eerste oogst in november en de tweede in maart valt.

Reeds jonge planten kunnen in de herfst geoogst worden. Wanneer men het hart laat staan, maakt de plant weer nieuwe bladeren. De oogst dient in maart afgesloten te worden voordat de plant gaat bloeien.

Het plantje heeft een sterke voorkeur voor zandige gronden, en zal dus in tuinen met goede grond niet snel als onkruid woekeren. Wel stelt het eisen aan de vochtigheid: het heeft behoefte aan constant vochtige grond. De plant verwacht een zuurgraad tussen 6,1 en 7,8.

 

 

Zaadteelt

 

Zaden

 

 

Voor de teelt van zaad moet er half maart gezaaid worden. De bloei begint in juni tot in de herfst. De zaaddozen moeten voordat ze op de grond vallen geplukt en gedroogd worden.

 

 

 

Gebruik

 

De plant is tegen vorst bestand en daardoor in het vroege voorjaar een belangrijke bron van vitamine C en mineralen als calciummagnesium, en ijzer. In Amerika werd de plant door zowel Indianen als de goudzoekers in Californië gewaardeerd. Voor deze laatsten was het een belangrijk bestrijdingsmiddel van scheurbuik in het vroege voorjaar, wanneer zij gebrek aan vitamine C hadden. Diverse stammen waaronder de Zwartvoetindianen waardeerden overigens niet alleen de zachte blaadjes, maar ook de knollen, die ook eetbaar zijn evenals de wortels.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bittere veldkers : Cardamine amara

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

1167-640veldkers

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de 4-tallige witte bloemen, ongeveer zo groot als pinksterbloemen
– met roodpaarse helmknoppen en
– de groeiplaats; meestal langs stromend helder water

 

 

 

img_3470-gr-bittere-veldkers

 

 

 

Algemeen

 

Bittere veldkers is een overblijvende plant van 15 tot 45 cm, die groeit in brongebieden, aan waterkanten en in grienden op een vochtige bodem, meestal langs stromend helder water. De plant is in Midden-Europa algemeen verspreid. Ook in Nederland en België komt de soort voor aan waterkanten, bij bronnen en in grienden. De plant is waardplant voor de larven van het klein geaderd witje.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Ze bloeit in mei en juni met witte (zelden licht lila) bloemen, die aan de top van de stengel en zijstengels in een losse tros staan. De jonge bloemen hebben rood-paarse helmknoppen; die van oudere bloemen zijn roodbruin-achtig. De bloei is zeer uitbundig en vrijwel direct na de hoofdbloei van de gewone dotterbloem. De bloeiperiode is echter wel kort en meestal verdwijnt bittere veldkers bovengronds al in het begin van de zomer.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De stengels hebben duidelijke groeven in de lengte. De bladeren zijn oneven geveerd en hebben hoogstens 4 paar deelblaadjes, die een bochtig ingesneden rand hebben; het eindblaadje is groter dan de overige deelblaadjes. De deelblaadjes van de onderste bladeren zijn ronder dan die van de bovenste bladeren.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Bittere veldkers smaakt niet bitter maar radijsachtig. De jonge blaadjes en scheuten kunnen verwerkt worden in soepen en salades. Vroeger werd de plant gebruikt tegen scheurbuik vanwege het hoge vitamine C gehalte.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– overblijvend
– vrij algemeen tot zeer zeldzaam
– 15 tot 45 cm

Bloem
– wit (zelden licht lila)
– mei en juni
– tros
– stervormig
– 8 tot 18 mm
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl

Blad
– verspreid
– samengesteld
– oneven veervormig
– top stomp
– rand bochtig ingesneden
– voet scheef of wigvormig
– veernervig

Stengel
– opstijgend
– bochtig
– glad en kaal
– meerkantig en geribd

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

Gewoon speenkruid : Ficaria verna subsp. verna

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

Ranunculus_ficaria-01_speenkruid1-I2

 

 

Goed te herkennen aan
– de glanzend gele bloemen en
– de vlezige glanzende bladeren en
– de vroege bloei

 

 

 

 

 

Algemeen 

 

Gewoon speenkruid is een zeer algemeen voorkomend overblijvend plantje. Ze groeit voornamelijk op zonnige tot licht beschaduwde, vochtige, voedselrijke grond tussen hakhout, onder heggen, aan slootkanten, in weiden, bermen, tuinen en bossen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Een van de eerste bloemen die in het voorjaar verschijnen zijn de stervormige gele bloemen van gewoon speenkruid. Bij donker weer blijven de bloemen gesloten, maar zodra de zon schijnt spreiden de kroonblaadjes zich uit.

 

 

 

 

 

 

Blad

 

De iets vlezige, lang gesteelde blaadjes zijn glanzend groen en liggen dakpansgewijs over elkaar heen om zoveel mogelijk te profiteren van het zonlicht. Eind mei is gewoon speenkruid weer geheel verdwenen. Vermeerdering vindt voornamelijk plaats door middel van knolletjes, die door de mens, dier of de regen worden verspreid. Die knolletjes bevinden zich in de oksels van de onderste bladeren en zijn vooral na de bloei goed zichtbaar.

 

 

 

 

 

Toepassingen

 

Ze bevatten veel vitamine C en kunnen gebruikt worden in salades. Neem dan wel de bladeren voor de bloei, want tijdens de bloei vormen zich giftige stoffen in de bladeren.

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soort

 

Vreemd speenkruid lijkt op gewoon speenkruid. Ze mist echter de knolletjes in de bladoksels en heeft bredere, meestal meer kroonblaadjes, die elkaar bedekken met de randjes. Vreemd speenkruid kun je op verscheidene buitenplaatsen tegenkomen. Ze is daar gekomen met ingevoerde bolplanten.

 

 

vreemd speenkruid

 

 

 

vreemd speenkruid

 

 

 

Algemeen

 

ranonkelfamilie (Ranunculaceae)
– overblijvend
– zeer algemeen voorkomend
– 5 tot 30 cm hoog
– zodenvormend

Bloem
– geel
– vanaf maart t/m mei
– gesteeld alleenstaand
– 2 tot 3 cm
– stervormig
– 6 tot 12 kroonbladen, niet vergroeid
– 3 soms 4 kelkbladen
– meer dan 20 meeldraden
– meer dan 20 stijlen

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– hartvormig
– top stomp
– rand gaaf tot bochtig gekarteld
– voet hartvormig
– netnervig
– glanzend

Stengel
– liggend, aan het einde opgericht
– glad en kaal
– rolrond

zie wilde bloemen

 

 

 

gewoon speenkruid

 

 

 

 

 

 

pijl-omlaag-illustraties_430109

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

JOHN ASTRIA