Tagarchief: wit

Vesuvianiet, Californiet, Vilyuyiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Vesuvianiet is een harsachtig, klein, doorzichtig kristal met spikkels en heeft een glasachtige tot doffe glans. Meestal is het groen, zwart-groen, bruin of geel van kleur, maar in zeldzame gevallen kan idocraas ook blauw, paars of kleurloos zijn. De steen werd voor het eerst ontdekt in het gebied rondom de Vesuvius in Italië. Tegen-woordig zie je ook dat vesuvianiet vaak de naam krijgt van het gebied waar het gevonden wordt zoals bijvoor-beeld californiet (van Californië) of vilyuyiet (van de Vilyuy rivier in Siberïe).

 

 

Californiet

 

 

 

Chemische eigenschappen californiet

 

 

samenstelling: Ca19(Al,Mg,Fe)13Si18O68(OH,F,O10),

hardheid: 6-7

dichtheid: 3.4

 

 

 

Vindplaats californiet

 

Californiet wordt gevonden in Californië

 

 

 

Vesuvianiet

 

Het mineraal vesuvianiet is een calcium – magnesium – aluminium – silicaat met de chemische formule  Ca10Mg2Al4(Si2O7)2(SiO4)5(OH)4. Het behoort tot de sorosilicaten.

 

 

 

 

 

Eigenschappen Vesuvianiet

 

Het witte, gele, groene, blauwe of bruine vesuvianiet heeft een glasglans, een witte streepkleur en een ondui-delijke splijting volgens de kristalvlakken [110], [100] en [001]. De gemiddelde dichtheid is 3,4 en de hardheid is 6,5. Het kristalstelsel is tetragonaal en het mineraal is niet radioactief.

 

 

 

Naamgeving Vesuvianiet

 

De naam van het mineraal vesuvianiet is afgeleid van de plaats waar het voor het eerst is beschreven, de vulkaan Vesuvius in Italië.

 

 

 

 

 

Voorkomen Vesuvianiet

 

Vesuvianiet is een veelvoorkomend mineraal. Het komt voor in verscheidene contactmetamorfe gesteenten. De typelocatie is Monte Somma, Vesuvius, Italië.

 

 

Vesuvianiet
Vesuvianite.jpg
Mineraal
Chemische formule Ca10Mg2Al4(Si2O7)2(SiO4)5(OH)4
Kleur Blauw, groen, geel of wit
Streepkleur Wit
Hardheid 6,5
Gemiddelde dichtheid 3,4 kg/dm3
Opaciteit Doorschijnend
Splijting [110] Onduidelijk, [100] Onduidelijk, [001] Onduidelijk
Kristaloptiek
Kristalstelsel Tetragonaal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paarse dovenetel : Lamium purpureum

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

dovenetel paars

 

.

Goed te herkennen aan
– lichtpaarse lipbloemen en
– paars verkleurde bovenste bladeren en
– kaal stuk stengel

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Paarse dovenetel is lage, eenjarige, onaangenaam ruikende, snel groeiende dovenetel, die bloeit vanaf maart tot en met oktober. Zelfs in zachte winters kan ze tot bloei komen. Ze wordt 10 tot 30 cm hoog en komt zeer alge- meen voor in de Lage Landen. Ze groeit op open, vochtige, zeer voedselrijke grond in akkers en moestuinen, aan dijken en in bermen, ook in de duinen en onder hakhout. In korte tijd kan de plant hele tapijten vormen.

 

 

pdovenetel

 

 

 

Bloem

 

De bloemen zijn lichtpaars, soms wit. De bovenlip van de bloem is helmvormig. De onderlip heeft twee kleine zijlobben en een grote diep uitgerande middelste lob met donkere tekening.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren, stengels en bloemen zijn behaard. De bovenste bladeren en het bovenste deel van de stengel kleuren donker roodpaars, wat de kleur van de paarse bloemen versterkt. De bladeren lijken op die van de brandnetel, maar prikken niet. De onderste bladeren zijn langer gesteeld dan de bovenste en ook ronder van vorm. Tussen de onderste en de bovenste bladeren zit een stuk bladloze stengel.

 

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soorten met lipbloemen van ongeveer dezelfde kleur

 

 

paarse dovenetel    paarse verkleurde bovenste bladeren en flink stuk kale stengel.

 

 

 

 

 

ingesneden dovenetel : bladeren zijn dieper ingesneden en dubbel gelobd.

 

ingesneden dovenetel

 

 

 

gevlekte dovenetel : heeft gevlekte bladeren en grotere bloemen, waarvan de onderlip donker gevlekt is.

 

 

gevlekte dovenetel

 

 

 

 

hoenderbeet : de bloemen steken hoog uit boven de kelk en de bovenste bladeren zijn rond de stengel vergroeid.

 

 

Hoenderbeet

 

 

 

moerasandoorn : heeft lancetvormige bladeren.

 

 

 

 

 

stinkende ballote : bladeren geven bij kneuzing een onaangename geur af.

 

 

stinkende ballote

 

 

 

gestreepte dovenetel : is gekweekt vanuit gevlekte dovenetel en heeft een zilverkleurige streep langs de middennerf van het blad.

 

 

gestreepte dovenetel

 

 

 

Algemeen

 

lipbloemenfamilie (Lamiaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen voorkomend
– 10 tot 30 cm

Bloem
– lichtpaars, soms wit
– vanaf maart t/m oktober
– schijnkrans
– lipbloem
– 1 tot 2 cm
– 4 meeldraden
– 1 stijl
– stuifmeel oranje

Blad
– kruisgewijs tegenoverstaand
– enkelvoudig
– eirond of ruitvormig
– top stomp
– rand gekarteld
– voet hart- of niervormig
– netnervig
– behaard

Stengel
– rechtop
– behaard
– niet of onderaan vertakt
– scherp vierkant

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

3d-gouden-pijl-5271528

 

 

 

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

 

 

 

John Astria

Parnassia : Parnassia palustris

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de alleenstaande, witte bloemen met 5 geaderde kroonbladen en
– 5 beklierde, onvruchtbare meeldraden, afgewisseld met 5 vruchtbare meeldraden en
– één stengelomvattend blad aan de bloemsteel

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Parnassia is een overblijvende, in polletjes groeiende plant van 15 tot 30 cm hoog. Ze is vrij zeldzaam in de Lage Landen. Ze is wettelijk beschermd en staat op de rode lijst als kwetsbaar. Uitsteken en plukken is verboden! Ze groeit op tamelijk open tot grazige, natte, voedselarme, al of niet kalkrijke grond in duinvalleien, blauwgras- landen, trilvenen en in heiden op leem; zelden in droger kalkgrasland.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Parnassia bloeit vanaf juli tot en met september. De bloemen zijn wit, alleenstaand op lange rechte stelen en ze geuren zwak naar honing. Ze hebben 5 kroonbladen, die enigszins doorzichtig, donker geaderd zijn. Voor de kroonbladen staan schuin omhoog 5 geelgroene onvruchtbare meeldraden (staminodia) met een rij gesteelde klieren langs de rand.

Deze 5 onvruchtbare meeldraden worden afgewisseld met 5 vruchtbare meeldraden, die bij jonge bloemen naar het midden gevouwen zijn. Elke dag klapt er eentje naar buiten en valt de helmknop eraf. Aan het aantal teruggeslagen meeldraden is de eerste 5 dagen te zien hoeveel dagen de bloem bloeit. Nadat de meeldraden teruggeslagen zijn, rijpen de 4 stempels. In totaal bloeit een bloem 8 dagen.

 

 

 

 

 

Blad en stengel

 

De bladeren zijn eirond tot hartvormig en hebben een gave rand. De rozetbladeren zijn langgesteeld.
Elke bloemstengel heeft 1 blad in of onder het midden. Dat blad is ongesteeld en heeft een stengelomvattende voet.

 

 

 

Algemeen

 

– parnassiafamilie (Parnassiaceae)
– overblijvend
– vrij tot zeer zeldzaam
– 15 tot 30 cm hoog

Bloem
– wit
– vanaf juli tot en met september
– gesteeld alleenstaand
– stervormig
– 1,5 tot 3,5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 4 stijlen

Blad
– rozet en stengelblad
– enkelvoudig
– eirond tot hartvormig
– top stomp of spits
– rand gaaf
– voet afgerond of stengelomvattend
– kromnervig

Stengel
– rechtop
– glad en kaal
– kantig

zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onyx

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

 Kenmerken van onyx

.

De diepzwarte onyx is een kwarts, meestal ondoorzichtig en met afwisselend witte en zwarte lagen of banden. Heel soms bevat onyx ook dunne bruine randjes. De meest gewilde onyx is helemaal zwart; de meest voorkomende zwart met wit.

.

Echte onyx is zeldzaam. De meeste onyx die op de markt wordt aangeboden, is geen echte onyx. Het gaat vaak om flint (ook een zwart soort kwarts), zwart gebeitste agaat of ruw gepolijste obsidiaan met een diepe, matte kleur. Soms wordt de naam onyx gebruikt voor marmeronyx, een veelkleurig gesteente dat populair is bij het ma-ken van gebruiksvoorwerpen zoals kandelaars en asbakken. Onyx is van oudsher uiterst populair als heelsteen of als edelsteen in sieraden en amuletten. Nog steeds dragen mannen vaak onyx in ringen en manchetknopen. De steen is ook geliefd voor rozenkransen en rouwsieraden.

.

.

.

.

Herkomst van de naam

.

Het Griekse woord onyx betekent ‘vingernagel’. Waarschijnlijk is de naamgeving terug te voeren op de gelijkenis van de witte lagen met de witte maantjes en de witte randen die vingernagels hebben. Bovendien vertellen oude volksverhalen dat onyx een gunstig effect heeft op huid, haar en nagels.

.

.

paarse onyx

.

Door de eeuwen heen

.

De naam onyx werd in vroeger tijden gegeven aan stenen die wij nu agaat noemen. De steen die wij nu onyx noemen, heette vroeger jaspis. Pas sinds de 18e eeuw wordt de naam onyx alleen nog gegeven aan zwarte chal-cedoon. Dat doen we tegenwoordig nog steeds. Zowel in het oude Egypte als bij de klassieke Grieken en Rom-einen was de zwarte onyx een van de belangrijkste bescherm- en heelstenen. Alle klachten die met nagels, huid en haar te maken hadden, werden met onyx bestreden.

In het oude Egypte werd de zwarte onyx geassocieerd met Ra, de zonnegod. Volgens de bijbel werd onyx gevon-den in het land Havilah (letterlijk ‘Uitgestrekt zand’), waarschijnlijk was dat Egypte of Midden-Arabië. In Egypte zijn scarabeeën, potjes, kommen en andere gebruiksvoorwerpen van onyx gevonden. De oude Romeinen ge-bruikten onyx om cameeën en intaglio’s van te maken.. Een camee is een gesneden steen met een verhoogd reliëf; een intaglio heeft een verdiept reliëf. Ook zegelringen werden graag van onyx gemaakt. De was die ge-bruikt werd om de brieven dicht te plakken, bleef niet aan de kwarts vastzitten.

De oude Chinezen geloofden dat je angstige dromen en nachtmerries zou krijgen op een plaats waar onyx gevonden kon worden. Ook zou onyx stemmingmakerij en ruzies bevorderen. Zij noemden de onyx daarom ‘steen der droefheid’. Met de nieuwe kennis over China na de ontdekkingsreizen van Marco Polo, vatte deze gedachte ook post in middeleeuws Europa. De zwarte onyx werd als een ongelukssteen beschouwd, omdat hij angstig en neerslachtig zou maken. De steen stond daardoor bekend als ‘steen der egoïsten’ of ‘steen der droefheid’.

Oorspronkelijk was onyx in de Middeleeuwen de steen van Maria. In tijden van nood, zoals tijdens de pestepidemieën, geloofde men dat onyx een krachtig amulet tegen deze nare ziekte was. Daarom werd de steen veelvuldig in broekzak of als sieraad gedragen. Ook werd onyx wel verpulverd om het te kunnen innemen. De onyx zou magiërs helpen zich onzichtbaar te maken. In India en Pakistan gebruikte men onyx om de concentratie te verdiepen. Men droeg er graag zilveren sieraden met onyx als bescherming tegen het boze oog. Bij vrijwel alle volkeren, maar vooral bij de indianen, was en is onyx in gebruik als amulet tegen zwarte magie en ziektes.

.

.

.

.

Spiritueel

.

* Onyx is een goede steen voor spirituele groei. Helpt bij aantrekken en opnemen van die energieën uit de kosmos die nodig zijn voor heling en groei.

* Onyx helpt bij verwezenlijking van dromen en doelen. De steen helpt je deze doelgericht na te streven, zonder je te laten afleiden of beïnvloeden door je omgeving. Een goede steen als je gevoelig bent voor de mening van je omgeving.

* Onyx versterkt doorzettingsvermogen en zelfdiscipline, en maakt je geest helder. De steen helpt je analytisch en pragmatisch naar een probleem of blokkade te kijken.

* Onyx is een goede steen voor rouwverwerking. Helpt te kijken naar de goede dingen die geweest zijn, en daaruit kracht en inspiratie te putten.

.

.

.

.

Chemische samenstelling

.

Onyx is een silicaat. Het bestaat meestal uit zwarte en witte chalcedoon, scherp afgegrensd. De zwarte kleur ont-staat door fijnverdeeld ijzer en mangaanoxide. De witte kleur is ongekleurde chalcedoon. Nauw verwant aan onyx is sardonyx. Dat heeft geen twee, maar drie kleuren: naast zwarte en witte chalcedoon ook bruine sarder of carneool.

.

.

onyx-cabochon

.

.

Samenstelling: SiO2 + Fe, Mn, HO
Hardheid: 6,5 – 7
Glans: wasglans, zijdeglans
Transparantie: doorschijnend, ondoorschijnend
Breuk: ruw, schelpvormig, onregelmatig
Splijtbaarheid: geen
Dichtheid: 2,58 – 2,64
Kristalstelsel: trigonaal, microkristallijn

.

.

.

.

voorpagina openbaring a4

.

.

pijl-omlaag-illustraties_430109

.

.

preview en aankoop boek “De Openbaring “: 

http://nl.blurb.com/books/5378870?ce=blurb_ew&utm_source=widget

.

.

 

 JOHN ASTRIA

JOHN ASTRIA

Mierikswortel : Armoracia rusticana

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

.

.

.

.

Goed te herkennen aan 

.
– de hoogte van de plant in combinatie met de
– zuiver witte grote bloemtrossen en
– de zeer grote glanzende onderste bladeren

.

.

.

.

Algemeen

.

Oorspronkelijk is mierikswortel afkomstig uit Zuid-Rusland. In de 12de eeuw werd ze hier geïmporteerd vanwege de wortel. Sindsdien is ze verwilderd en ingeburgerd in de Lage Landen. Ze kan 60 tot 120 cm hoog worden en heeft een voorkeur voor vochtige, voedselrijke, omgewerkte grond.

.

.

.

.

Bloem

.

Mierikswortel is een overblijvende plant, die bloeit vanaf mei tot en met juli met grote trossen witte bloemetjes. Ze is zelden zaadvormend, maar dat is ook niet nodig. Via een forse wortelstok worden er nieuwe planten ge- vormd.

.

.

.

.

Toepassingen

.

Verder kan de wortel nadat het loof in de herfst is afgestorven, opgegraven worden en elke uitloper vormt volgend jaar weer een nieuwe plant. Behalve voor vermeerdering wordt de wortel ook gebruikt in de keuken en voor medicinale toepassingen.

.

.

.

.

Algemeen

.

– kruisbloemenfamilie (Brassicaceae)
– overblijvend
– vrij tot zeer zeldzaam
– 60 tot 120 cm

.

Bloem

.
– wit
– vanaf mei t/m juli
– tros
– tot 10 mm
– stervormig
– 4 kroonbladen, niet vergroeid
– 4 kelkbladen
– 6 meeldraden
– 1 stijl

.

Blad

.
– verspreid
– enkelvoudig
– top stomp
– veernervig
– onderste :
– lang gesteeld
– langwerpig (tot 1 m)
– geaderd
– gekarteld
– middelste :
– korter gesteeld
– ingesneden gekarteld
– bovenste :
– zittend
– lancetvormig
– bochtige gave rand

.

Stengel

.
– rechtop
– glad en kaal
– geribd

zie wilde bloemen

.

.

.

.

.

Kruisdistel : Eryngium campestre

Standaard

categorie : kamerplanten en bloemen

 

 

 

 

 

Goed te herkennen aan
– de bleek-groene kleur van de hele plant en
– het stekelige uiterlijk

 

 

 

 

 

Algemeen

 

Kruisdistel is een opvallende bleek-groene overblijvende plant van 15 tot 60 cm hoog. Het hele jaar is ze zeer decoratief. Ze is plaatselijk vrij algemeen voor komend op vochtige tot droge, kalkhoudende grond op rivierduinen, zandige dijken, in kalkgraslanden en in grazige duinen.

 

 

 

 

 

Bloem

 

Kruisdistel bloeit in juli en augustus met kleine witte bloemen die gerangschikt zitten in een bol- of eirond, gesteeld, stekelig, hoofdjesachtig scherm van 1 tot 1,5 cm. De witte kroonbladen zijn kleiner dan de kelkbladen, waardoor de bloeiwijze een groenig uiterlijk krijgt. De 4 tot 6 schutbladen onder de bloeiwijze zijn langwerpig tot lijnvormig en hebben meestal stekels.

 

 

 

 

 

Blad

 

De bladeren zijn leerachtig en scherp gestekeld. De onderste zijn gesteeld en groter dan de stengelomvattende bovenste bladeren.

 

 

 

 

 

Toepassing

 

Uit de wortels en de bloeiende plant worden stoffen gewonnen tegen nierstenen en huidaandoeningen.

 

 

 

 

 

Vergelijkbare soort 

 

Blauwe zeedistel is blauw(grijs)groen van kleur en heeft een (meestal) paarseblauwe bloeiwijze.

 

 

 

 

 

Algemeen

 

– schermbloemenfamilie (Apiaceae)
– overblijvend
– plaatselijk vrij algemeen
– 15 tot 60 cm

Bloem
– wit
– juli en augustus
– hoofdjesachtig scherm
– buisvormig
– bloeiwijze 1 tot 1,5 cm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 2 stijlen

Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– (dubbel) veervormig ingesneden
– top stekelpuntig
– rand stekelig getand
– veernervig
– onderste gesteeld
– bovenste stengelomvattend
– leerachtig

Stengel
– rechtop
– kaal
– sterk vertakt
– zie wilde bloemen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heulandiet

Standaard

 categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Algemene informatie

.

Heulandiet is kleurloos, wit en roze tot rood. De groene variant is zeldzamer. De steen is doorzichtig tot door-schijnend met een glasachtige tot parelmoerglans. Het behoort tot de zeolieten.

.

.

.

.

.

.

Eigenschappen

.

De samenstelling van heulandiet, dat naast calcium de elementen barium, strontium, kalium en/of natrium  kan bevatten, bepaalt de precieze eigenschappen. De algemene eigenschappen zijn; witte, gele, lichtrode, lichtbruine of lichtgrijze kleuren en een witte streepkleur, een glas- tot parelglans en een perfecte splijting volgens het kristalvlak [010].

De gemiddelde dichtheid ligt tussen 2,2 en 2,35 en de hardheid is 3 tot 3,5. Het kristalstelsel is monoklien en de radioactiviteit van het mineraal is nauwelijks meetbaar. De gamma ray waarde volgens het American Petroleum Institute varieert van 4,3 tot 47,06.

.

.

.

.

.

Naam

.

Heulandiet is genoemd naar de Engelse  mineralenverzamelaar John Henry Heuland (1778 – 1856).

.

.

.

.

Voorkomen

.

Zoals andere zeolieten, komt heulandiet voor in allerlei verschillende omgevingen : vulkanisch en omgevingen: metamorfe gesteente, pegmatieten, tuffiet en diepzee sedimenten. De typelocatie voor de calciumvariant van heulandiet is Glasgow in Schotland.

.

.

.

.

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: (Ca,Na2)(Al2Si7O18).6(H2O)

hardheid: 3,5-4

dichtheid: 2,2

.

.

.

.

.

.

.

Hemimorfiet

Standaard

categorie :  Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

.

 

Algemene informatie

.

Hemimorfiet kan blauw of groen met wit van kleur zijn. Het lijkt op het zeldzamere larimar en wordt daarom ook wel Chinese larimar genoemd. Hemimorfiet heeft echter een andere chemische compositie en is dus een ander gesteente. Hemimorfiet behoort tot de sorosilicaten. Het mineraal komt met name voor als oxidatieproduct in de bovenlaag van zinkblende afzettingen.

 

 

.

 

 

Vindplaats

.

Hemimorfiet wordt op veel plaatsen gevonden, o.a. in de Verenigde Staten, België, Duitsland, Polen en Thailand.

.

.

.

.

 

Chemische eigenschappen

.

samenstelling: Zn4Si2O7(OH)2·H2O

hardheid: 4,5-4

dichtheid: 3,5

 

.

.

 

.

 

 

Hemimorfiet

 

Mineraal
Chemische formule Zn4Si2O7(OH)2·H2O
Kleur Blauw, wit en groen
Streepkleur Wit
Hardheid 4,5 – 5
Gemiddelde dichtheid 3,52 kg/dm3
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Bijzondere kenmerken Sterk pyroëlektrisch en piëzoëlektrisch

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoisiet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

.

.

Zoisiet is een fraai, meestal blauw of groen mineraal. Het kan allerlei kleuren hebben en sommige kleuren hebben een eigen naam gekregen. Roze tot rozerode zoisiet wordt thuliet genoemd. Blauwe zoisiet heet tanzaniet. De groene variant met ingesloten robijn heet zoisiet-robijn of anyoliet.

.

Andere kleuren die voorkomen: kleurloos, wit, geel, bruin, blauwgroen-wit met rode insluitsels. Zoisiet wordt op vele plekken ter wereld gevonden en is meestal ondoorzichtig. De transparante variëteiten wedijveren qua kostbaarheid en gewildheid met smaragden en saffieren.

De tanzaniet van edelsteenkwaliteit is een ongelooflijk fraaie en zeldzame steen. Een van de spectaculairste sieraden met tanzaniet is een tiara met een enorme gefacetteerde tanzaniet. Deze steen wordt liefkozend de Queen of Kilimanjaro genoemd. De steen zelf is 242 karaat zwaar.

De groene tinten zoisiet zijn zeer spirituele stenen, die ons met extra energie door de winter heen helpen. Ze zijn symbool voor het groen en alle leven dat in het voorjaar zal weerkeren. Tanzaniet is de nationale steen van Tanzania. Thuliet is de nationale steen van Noorwegen.

.

.

.

.

Herkomst van de naam

.

Zoisiet werd eerst saualpiet of carinthiet genoemd, naar zijn vindplaatsen in Oostenrijk: Sau-alpe en Karinthië. Later werd het mineraal vernoemd naar de Oostenrijkse baron en mineralenverzamelaar Freiherr von Zois (1747-1819), die de steen voor het eerst vond.

De naam thuliet komt van het mythische eiland Thule. Dat was in de klassieke oudheid de naam van het noordelijkste punt van de toen bekende wereld. Bedoeld werd mogelijk Groenland, IJsland, Noorwegen, of eilanden bij deze landen. Noorwegen is een van de vindplaatsen van deze rozerood zoisiet.

Tanzaniet is genoemd naar de vindplaats, het land Tanzania in Afrika.

De naam anyolietvoor de groene zoisiet met ingesloten robijn is ontleend aan Masai anyo (groen) en Grieks lithos (steen).

.

.

l_robijn in zoisiet

.

.

Door de eeuwen heen

.

Overleveringen over de geneeskrachtige werking van zoisiet zijn er niet. De groene zoisiet wordt al een paar eeuwen gebruikt als materiaal voor fraaie kommen en andere voorwerpen. Vooral de groene zoisiet met robijn-insluitsels heeft mooie kleuren en patronen.

Dit gesteente is echter moeilijk te verwerken. Zoisiet is weliswaar betrekkelijk zacht (hardheid 6-6,5 op de schaal van Mohs), maar robijn is zeer hard (hardheid 9 op de schaal van Mohs). De werktuigen om zoisiet-robijn te snijden zijn dan ook voorzien van diamant snijranden. Diamant heeft namelijk hardheid 10 en kan daarom zowel de zoisiet als de robijn zonder al te veel problemen snijden.

Tanzaniais een belangrijke vindplaats van groene zoisiet en zoisiet-robijn. Ook blauwe zoisiet wordt daar gevonden. In 1967 werd er zelfs prachtige transparante blauwe zoisiet in edelsteenkwaliteit ontdekt. De Indische mijnbouwkundige Manuel de Souza was de gelukkige vinder.

Hij meende aanvankelijk dat hij een afzetting van saffier gevonden had. Na grondig onderzoek (door Duitse edelsteenkundigen) werd echter vastgesteld dat deze blauwe edelsteen een nieuwe variëteit van de zoisiet is.

De blauwe zoisiet werd eerst als ‘zoisiet’ verkocht, maar op de Engelstalige markt bleek dat een ongelukkige naam, vanwege de gelijkenis met het Engelse woord suicide, zelfmoord. De steen werd hierdoor amper verkocht. De New Yorkse juwelier Tiffany, die veel blauwe zoisiet verwerkte tot prachtige sieraden, bedacht de nieuwe naam tanzaniet, naar de vindplaats, om zijn producten beter te kunnen verkopen.

FilmsterElisabeth Taylor(1932-2011) droeg graag sieraden met tanzaniet omdat deze stenen de kleur van haar ogen hebben. In navolging van haar gingen meer beroemdheden deze steen dragen en werd tanzaniet beroemd en veelgevraagd.

Tanzaniet is ook bekend dankzij de film Titanic uit 1997. De steen figureerde als de blauwe diamant die met het schip de diepte in verdween.

.

.

robijn-in-zoisiet-india

.

.

 Spiritueel

.

* Alle soorten zoisiet helpen je om zelfstandig te functioneren, op eigen benen te staan en je eigen oordeel te vormen. Zoisiet versterktinspiratie en wilskracht en helpt zo jedromen waar te maken.
* De zoisiet, vooral de thuliet en de tanzaniet, maakt creatief. De steen versterkt alle creatieve talenten, zoals schilderen, tekenen, toneel, dans en muzikaliteit.
* Zoisiet maakt doelgericht. Dat werkt uitstekend voor mensen die vergeetachtig en chaotisch zijn.
* Deze steen helpt jein het hier en nu te leven. Aanbevolen voor wie een beetje wereldvreemd is.
* Groene zoisiet brengt het goedein de mens naar boven.
* Thuliet laat je degoede en slechte kanten van een menszien, en helpt je beide kanten bij jezelf in balans te brengen.
* Anyoliet is een goede beschermsteen voor overgevoelige mensen en beschermt tegen energetisch vampirisme. Het mineraal helpt je je eigen weg te gaan, en tegelijk een goed functionerend lid van een groep of gemeenschap te zijn.
* Tanzaniet kan je tijdens meditatie in contact brengen met je Hoger Zelf, je ziel.

.

.

Robijn-Zoisiet-trommelsteen-groot

.

.

 Chemische samenstelling

.

De groene zoisiet dankt deze kleur aan ingesloten chroom en vanadium. Bevat het daarbij ook ijzer, dan is de kleur blauw. En bevat het veel mangaan, dan wordt het roze, rozerood tot roodbruin.

.

.

Samenstelling:Ca2A13(SiO4)(Si2O7)O(OH) + Mg, Cr, Sr, V
Hardheid: 6 – 6,5
Glans: glasglans
Transparantie: doorschijnend tot ondoorzichtig. De
edelsteenkwaliteit is transparant.
Breuk: onregelmatig, oneffen
Splijtbaarheid: volkomen
Dichtheid:3,25 – 3,36
Kristalstelsel: rombisch
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

.

.

robijn in zoisiet

.

.

robijn in zoisiet

.

.

3d-gouden-pijl-5271528

.

.

 John Astria

John Astria

 

 

Hackmaniet

Standaard

categorie : Sieraden, juwelen, mineralen en edelstenen

 

 

 

Algemene informatie

 

Hackmaniet is een zwavelhoudende variant van sodaliet die wit met roze of paars van kleur is. Hackmaniet kan onder invloed van licht van kleur veranderen, die in afwezigheid van licht weer terug verandert. Wanneer men de steen klooft ziet men eerst kleurloze splijtvlakken, maar onder invloed van de zon (UV-stralen), vertonen de breukvlakken opeens een mooie blauwe kleur. Hou je die blauwgekleurde steen een paar uur in het donker, dan wordt de steen weer kleurloos.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

sodaliet

 

 

 

Etymologie

 

Hackmaniet is vernoemd naar de Finse geoloog Victor Axel Hackman.

 

 

 

 

 

 

Vindplaats

 

Hackmaniet wordt gevonden in Groenland, IJsland, Canada, Brazilië, Myanmar, Afghanistan en de VS.

 

 

 

 

 

Chemische eigenschappen

 

samenstelling: Na8Al6Si6O24(Cl2,S)

hardheid: 5,5 – 6

dichtheid: 2,3