Mensen maken de samenleving en nemen daarin een positie in. Deze website geeft toegang tot een diversiteit aan artikelen die gaan over 'samenleven', belicht vanuit verschillende perspectieven. De artikelen hebben gemeen dat er gezocht wordt naar wat 'mensen bindt, in plaats van wat hen scheidt'.
De Openbaring uit het Nieuwe Testament : hoofdstuk 17
.
.
Babylon wordt geoordeeld
.
.
Pasteltekening van John Astria
.
.
Wat is het boek der Openbaring ?
.
.De Openbaring is het laatste boek van het Nieuwe Testament en de Bijbel. Het werd geschreven door de apostel Johannes op het eiland Patmos, een eiland in de Egeïsche Zee vlakbij Turkije. Het boek is gedateerd in 96 NC, alhoewel er ook argumenten zijn voor een vroegere datum. Omdat de teksten in het Grieks geschreven zijn, noemt men het boek ook de Apocalyps.
Hedendaags gebruikt men dit woord wanneer men de klemtoon wil leggen op een grote ramp. Het is een profetisch boek en bevat 22 hoofdstukken. God openbaart Johannes via een visioen geheimen over de eindtijden, gebeurtenissen die de mens zijn verstand te boven gaan.
Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.‘’
Openbaring 1 : 3 > ‘’gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij.‘’
Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt : ‘’ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt.‘’
.
Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar. In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft.
Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen. Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
.
.
God geeft kennis over
.
-zijn doel met deze wereld
-de toekomst van Israël en de wereld
-het mysterie van het goede en het kwade
-de bestraffing van het goede en de bestraffing van het kwade
-de toekomstige natuurrampen en oorlogen
-de wederkomst van de Messias
-de dag des oordeel
-het uitzicht in de hemel en zijn troon
-de nieuwe hemel en de nieuwe aarde
.
De Openbaring is moeilijk te begrijpen door de vele mystieke symbolen in de teksten en de verwijzingen naar het Oude Testament. De geschiedenis van Israël is een leidraad doorheen de 22 hoofdstukken. Jeruzalem wordt het centrum van Goddelijke theocratie voor gans de wereld.
Theïstische evolutie gaat uit van een van twee mogelijkheden
De eerste optie
Er bestaat een God, maar Hij is niet direct betrokken bij het ontstaan van het leven. Hij heeft de bouwstenen gemaakt en de natuurwetten vastgesteld maar op een bepaald moment heeft Hij zich teruggetrokken en Zijn schepping zijn eigen weg laten vinden. Hij liet gebeuren wat er gebeurde en uiteindelijk kwam er leven voort uit niet-levende materie.
De tweede optie
Gods wonderen duurden voort. Hij begeleidde het leven stap voor stap langs een weg die het van een oorspronkelijke eenvoud naar de huidige complexiteit heeft gebracht, vergelijkbaar met Darwins evolutionaire boom van het leven (uit vissen kwamen amfibieën voort waaruit reptielen voortkwamen waaruit vogels en zoogdieren voortkwamen etc.).
Daar waar het leven niet langs natuurlijke weg kon evolueren (een ledemaat van een reptiel veranderen in de vleugel van een vogel), greep Hij in. Er zijn vele verschillen tussen het Bijbelse perspectief en dat van de theïstische evolutie. Een aanzienlijk verschil betreft hun beider visie op de dood. Aanhangers van de theïstische evolutieleer gaan er van uit dat de aarde biljoenen jaren oud is en dat geologisch onderzochte fossiele resten lange tijdperken beslaan.
Aangezien de mens pas laat in het fossielenbestand verschijnt, geloven aanhangers van de theïstische evolutie dat veel schepselen lang voordat de mens uiteindelijk kwam, leefden, stierven en uitstierven. Dit betekent dat de dood bestond voordat Adam zijn zonde beging. Bijbelse creationisten geloven dat de aarde relatief jong is en dat de laag fossiele resten is afgezet tijdens en na de zondvloed van Noach. Een ander belangrijk verschil tussen de twee zienswijzen is hoe men Genesis leest.
Aanhangers van theïstische evolutie onderhouden ofwel de “Day-Age” theorie (waarin elke dag een voorstelling is van een lang tijdperk) of de raamwerktheorie (waarin Genesis symbolisch wordt gelezen), die beide zinnebeeldige interpretaties zijn van de scheppingsweek zoals die in Genesis 1 beschreven staat. Bijbelse creationisten gaan zoals zij Genesis 1 lezen uit van een letterlijke dag van 24 uur.
De theïstische evolutie vertoont vanuit een Christelijk standpunt gezien gebreken in de zin dat ze niet overeenstemmen met wat er in Genesis staat over de schepping. Aanhangers van de theïstische evolutie stellen zich een Darwinistisch scenario voor waarbij :
eerst de sterren evolueerden
toen ons zonnestelsel
toen de aarde
toen de planten en dieren
en uiteindelijk de mens.
Ze zijn het niet eens over de rol die God speelde in het verloop van de dingen, maar gaan wel akkoord met de Darwinistische tijdslijn. Deze tijdslijn is in strijd met de Genesis-beschrijving van de schepping. Zo zegt Genesis 1 bijvoorbeeld dat
de aarde op dag 1 gecreëerd is
dat de zon, de maan en de sterren pas op dag 4 gemaakt zijn dat vogels tezamen met zeewezens geschapen zijn op dag 5
terwijl de dieren op het land pas op dag 6 gemaakt zijn
Dit is volledig in strijd met de Darwinistische visie dat vogels uit de dieren op het land geëvolueerd zijn. Volgens de Bijbelse tekst kwamen de vogels vóór de landdieren. De theïstische evolutieleer zegt precies het tegenovergestelde. Een van de meest ongelukkige tendensen in het moderne Christendom is dat men Genesis opnieuw wil interpreteren om evolutietheorieën tegemoet te komen.
Veel bekende Bijbelleraren en geloofsverdedigers zijn overstag gegaan voor evolutie-aanhangers en zijn gaan geloven dat vasthouden aan een letterlijke interpretatie van Genesis op een of andere manier afbreuk zou doen aan de geloofwaardigheid van Christenen.
Diverse organisaties zoals Answers in Genesis (“Antwoorden in Genesis”), de Creation Research Society (” Genootschap voor Scheppingsonderzoek”) en het Institute for Creation Research (“Instituut voor Scheppings- onderzoek”) bevestigen dat de Bijbel niet alleen verenigbaar is met echte wetenschap, maar dat ook nog nooit een enkel woord in de Bijbel weerlegd is door echte wetenschap.
De Bijbel is Gods levende Woord, aan ons gegeven door de Schepper van het universum, en Zijn beschrijving van hoe Hij dat universum geschapen heeft is niet verenigbaar met de evolutietheorie, zelfs niet met een “theïstische” uitleg van evolutie.
Wist je dat ouders vaak liegen tegen hun kinderen?
Nee hoor, mama is niet verdrietig. Het gaat wel! Nee hoor, ik ben niet boos op papa, ik ben gewoon een beetje moe. Nee hoor, het lijkt me hartstikke leuk om vandaag naar Oma te gaan Nu niet schat, dat doe ik straks wel even>en het dan “vergeten”
Volwassenen liegen ook door één ding te zeggen, en iets anders te doen. Spelen regelmatig een rol.
Nieuwetijdskinderen horen,voelen en weten de waarheid; horen élke dubbele bodem. Nieuwetijdskinderen luisteren niet naar je woorden, maar voelen, kijken en weten. Dit gaat razendsnel en intuïtief.
Je kunt dus maar beter niet liegen tegen je kind, het voelt meestal toch wel hoe het zit. Dat wil niet zeggen dat je geen grenzen mag stellen in dat wat je vertelt. Je mag best vertellen (in woorden die aansluiten bij het niveau van je kind) dat je verdrietig bent omdat jij en papa ruzie hebben gemaakt, maar kunt er gerust bij vertellen dat het kind zich daar geen zorgen over hoeft te maken, dat je daar zelf wel uitkomt. Grenzen stellen is prima, ook daarover straks meer.
Maar ontken niet “wat er is” want, nogmaals, je kind voelt het wél en zal zich zeer alleen voelen door je ontkenning en zal zich op den duur terugtrekken door een gebrek aan vertrouwen in je, en ik overdrijf niet als ik zeg dat dat één van de ergste dingen is die een nieuwetijdskind kan overkomen. Als je ontkent “wat er is” ontken je ook je kind’s eigenheid, zijn heldervoelendheid, zijn weten, en ontken je dus je eigen kind.
Daarmee komen we bij het 2e punt van erkennen wat er is:
.
Nieuwetijdskinderen hebben een eigenheid, die niet bij gevoel en weten ophoudt
.
Ze zien dikwijls op jonge leeftijd aura’s, soms geesten, en weten vaak intuïtief hoe andere mensen zich voelen. Ze zijn vaak veel gevoeliger dan hun ouders en kunnen je in aanraking brengen met een gevoelswereld die je of niet kent of , wat ook vaak gebeurt, in je eigen leven onderdrukt hebt.
Als je kind naar je toe komt om te praten over onderwerpen die je misschien wel doen schrikken, wees dan open en dankbaar dat je kind je in vertrouwen neemt, en laat het vertellen. Geef je kind de ruimte om te praten over energie, aura’s, de juf die verdrietig is, de oom die binnenkort dood gaat en zelfs over “opa die op bezoek komt”, ook als je je dat zelf moeilijk kunt voorstellen.
Nieuwetijdskinderen zullen vaak hun gaven gaan onderdrukken als er thuis geen plek voor is. Veel Nieuwetijdskinderen leren bijvoorbeeld na een tijd (vaak eind lagere school) af om aura’s te zien, “vergeten hoe dat moet”. Als ze merken dat je het niet aan kan dat ze praten over “opa zien” als die is overleden, omdat jij bijvoorbeeld je eigen verdriet daarmee onder ogen moet zien, zullen ze er simpelweg mee ophouden.
Maar daarmee beroof je je zelf van een groot cadeau namelijk jezelf en je kind beter leren kennen , maar ook leren over het leven na de dood en de mogelijkheid om je oude onverwerkte emoties te verwerken. Dat laatste is nog zo’n punt:
.
Je eigen onverwerkte emoties zullen aan het licht komen omdat je kind ze ziet, weet en voelt
.
Of je nou wilt of niet, je kind zal je ermee confronteren. Vaak alleen al door er gewoon te zijn. Je herkent misschien je eigen gevoeligheid terug in het kind terwijl je dit in je zelf hebt onderdrukt. Je verdriet hierover kan ineens daarmee weer aan de oppervlakte komen, terwijl je dit diep weggestopt had. Vaak heb je zelf als kind geleerd om je aan te passen, vooral niet op te vallen.
Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg is je geleerd in je jeugd, door je ouders, door je leraren op school. Dit alles kan weer bij je omhoog komen, misschien was je het in zekere zin alweer vergeten. Indigo’s zullen je grenzen voelen en er tegen aan schoppen, Kristalkinderen zullen deze grenzen reflecteren.
Op zielsniveau heb je een contract met je kind afgesloten. Je kind komt je helpen met je lessen, en zal, volgens afspraak als het ware, deze naar boven halen als je het niet zelf doet, tenminste. Je kind komt ook om samen met jou, jouw karma dragen. Dit is iets buitengewoon liefdevols, maar kan ook buitengewoon zwaar zijn voor jou en je kind.
Als je, omdat het je te pijnlijk is om weer door je oude gevoelens heen te gaan, je kind dezelfde boodschap geeft: doe maar gewoon, pas je aan, dan ontken je niet alleen je eigen gevoeligheid en gevoelens maar ook de eigenheid van het kind. Dat wat er is!
Het benaderen van hun gedrag vanuit een karmisch perspectief kan je helpen om ze te zien op een dieper niveau. Ze zijn meer dan kinderen, ze zijn zielen met een menselijke ervaring, net als jij. Wat vraagt je kind nog meer van je?
.
Bevestig je kind in zijn/haar eigenheid, in ZELF-vertrouwen en in zijn/haar KRACHT
.
Het is belangrijk dat je de eigenheid van je kind respecteert, ze leven in een wereld die nog niet klaar is voor ze. Dat komen ze tegen op school, in de hobby’s die ze doen, op de sportclub, muziekles etc, en bij vriendjes en vriendinnetjes en hun ouders, misschien in hun eigen familie, ooms en tantes, opa’s en oma’s.
Het klinkt logisch maar ze hebben een veilige, begripvolle en warme omgeving nodig die zich bewust is van de gevoeligheid van het kind. Het kind heeft begrip nodig, veel fysiek contact en een luisterend oor. Dit zijn kinderen die denken in beelden (wist je dat beelddenkers tot zo’n 32 beelden per seconde zien, waarbij “woorddenkers” 2-5 woorden per seconde aankunnen?
Een klein voorbeeld van waar jouw kind verschilt van een hele boel anderen, misschien ook wel van jou?) Dit zijn kinderen met een enorme liefde voor de natuur en dieren, waarmee ze vaak moeiteloos kunnen communiceren. Kinderen met een ongelooflijk hoog niveau van compassie, die verdriet voelen van anderen alsof het hun eigen is.
Ze hebben vaak jouw begeleiding nodig in het hanteren van alle emoties die op ze af komen, vaak moeten ze leren om te gaan aarden, en dit hebben ze ook van jou nodig. Ze hebben jou nodig om ze te te leren hoe ze om moeten gaan met alle emoties die op ze afkomen, op school, op de sportclub, op feestjes, op straat, of gewoon thuis. Je kunt ze hier alleen bij helpen als je weet hoe het werkt.
Vaak ben je zelf ook heel gevoelig , maar heb je nog niet geleerd jezelf af te schermen. Als dat al wel zo is. Fijn! Je kunt je kind een groot plezier doen door samen workshops o.i.d. uit te zoeken waar het kan leren om te gaan met energie en andere aspecten van begaafdheid.
Als het kind te vaak in intense situaties komt en daardoor niet genoeg bij zich zelf kan blijven (het wordt overspoeld door emoties en indrukken) zal het zich in zichzelf gaan terugtrekken, de dan enige veilige plek. Deze kinderen hebben tijd en rust nodig om te begrijpen en tot zichzelf te komen. Dat klinkt , vind ik , zeer logisch, maar is dat wel zo in deze gejaagde maatschappij die een constant spervuur van indrukken tot je laat komen?
Tijd om zich terug te trekken in eenzaamheid en stilte en contact met de natuur is erg belangrijk voor deze kinderen. Water , zij het via een douche of zwemmen is iets waar je kind meestal heel blij en rustig van word. Deze kinderen zijn heel gevoelig, maar leven in een maatschappij waar gevoeligheid en zachtheid nog vaak als zwakte gezien word, en als we niet oppassen gaan de kinderen dit zelf geloven en ontwikkelen een harde buitenkant om zich zelf te beschermen(indigo’s), of trekken zich terug (kristalkinderen).
Het kind moet dus gestimuleerd worden zich zelf te zijn en te blijven. Gevoeligheid als kracht! Je kind is een beelddenker, is creatief, out of the box, associatief, invoelend, wetend, heeft een rijk droomleven, contact met natuur, dieren en natuurwezens, ziet dikwijls Engelen en Gidsen, of voelt ze , praat met ze. Benader die (en andere die bij jouw kind horen) aspecten met liefde en bevestig ze. Vier ze zou ik willen zeggen. Ze zijn er!
Gelukkig willen nieuwetijdskinderen meestal dingen zelf doen en zelf ervaren, en weten ze intuïtief heel goed wat ze nodig hebben. Dat is dus een ideale voedingsbodem om onder jouw supervisie ZELF-vertrouwen op te bouwen. Door het kind de ruimte te geven en steeds te bevestigen in hun eigen wijsheid, ook al druist die soms in tegen jouw eigen ideeën.
Het is zó belangrijk dat je open kijkt naar je kind als de “eigenwijsheid” die het tentoonspreid tegen jouw eigen “wijsheid” indruist, en gaat voelen of de ideeën die jij zelf hebt misschien niet iets van vroeger zijn, hardnekkige beelden waar je weliswaar al heel lang vertrouwd mee bent, maar die je misschien al heel lang zonder al te veel nadenken bent gaan blijven vasthouden.
Realiseer je dat je kind hier is om alle oude visies en denkbeelden omver te gooien of te veranderen! De indigo’s met meer hardheid en vechtlust, de kristalkinderen door zachtheid te laten zien. Kijk of je een win-win situatie kunt creëren, praat met je kind over een compromis, dat zal je kind de bevestiging geven dat het een gelijkwaardige gesprekspartner is, wat het buitengewoon zal waarderen.
In alles is het volgens mij zo dat als je je kind liefdevol ondersteunt, op een manier dat het kind leert vertrouwen op zijn eigen kracht, en dus niet jouw kracht, dit het beste resultaat geeft. Waarschijnlijk moet je eerst nog je kind in bescherming nemen, bijvoorbeeld qua het nemen van tijd en rust, omdat het kind zichzelf daarin zal moeten gaan leren kennen, maar je kunt het beste meteen daarover gaan praten met je kind zodat het gaat vertrouwen op de signalen die het eigen lichaam geeft.
Zodat het zelf de situaties gaat leren herkennen die een “interne correctie” vragen. Als voorbeeld daarvan kun je ook denken aan het proces van “leren afschermen“, wat vaak eerst spelenderwijs gaat, samen, en met externe hulpmiddelen (een koepel van licht om zich heen bouwen door middel van gedachten/visualisatie), maar later omgebogen zal moeten worden naar het “eigen licht aansteken” , dus door het kind te leren contact te maken met de immense kracht die nieuwetijdskinderen in zich hebben.
Dit is een typisch voorbeeld van hoe je je kind leert zelf te vertrouwen. Komen we meteen bij een ander belangrijk punt dat je misschien gevoelsmatig al miste in bovenstaande. Wat vraagt je kind nog meer van je?
.
.
.
.
Grenzen Stellen!
.
Je dacht natuurlijk al: “moet ik mijn kind met zijn/haar wijsheid dan maar compleet de dienst laten uitmaken. Nee toch?” Nee, inderdaad niet. Het wijze kind blijft tenslotte gewoon een kind dat o.a.van jou komt leren hoe het hier op aarde werkt. Grenzen stellen is goed, grenzen stellen moet! Je kind vraagt het van je, zal je soms ongemerkt smeken om dit te doen. Het is super belangrijk om consequent te zijn en te blijven. En vergis je niet, we weten allemaal dat dat lang niet altijd makkelijk is.
Vooral indigo kinderen zullen je soms tot bijna waanzin drijven met het over je grenzen gaan, en er zal een moment komen dat je of de moed opgeeft of te moe bent van het strijden tegen je kind (ik gebruik het woord “strijden” omdat het zo kan voelen) dat je het consequent blijven even laat varen. Niet doen! Haal diep adem, kom tot jezelf en hou vast aan die grens.
.
.
Wat helpt je bij grenzen stellen?
Overleg over dezelfde grenzen. Zijn het grenzen waar je echt zelf achter staat? Of zijn het de grenzen die je ouders je hebben aangeleerd? Neem ze nog eens rustig voor jezelf onder de loep en praat er dan over met je kind, neem je kind serieus en beschouw het als een gelijkwaardige gesprekspartner. Vertel waarom je een grens stelt. Kijk of je beide kunt winnen in deze overleg situatie. Kijk of je samen een beslissing kunt nemen waar het hele gezin beter van wordt, een nieuwetijdskind zal daar gevoelig voor zijn (als je dit eerlijk en integer doet, zonder manipulatie) Wees er alert op dat je wel woorden gebruikt die bij de leeftijd en het taalniveau van je kind aansluiten!
Niet straffen of willen manipuleren want daar is je kind niet gevoelig voor, het zal zich hooguit van je afkeren. Maar praat over alles en overleg
Behandel je kind met respect en gelijkwaardigheid
Consequent aanspreken op gedrag en nooit op de persoon (wat je nu doet vind ik niet leuk, i.p.v. ik vind je niet lief (dit komt HARD aan en ondermijnt de eigenwaarde van je kind)
Stel vooral grenzen in je emoties en zorg (van je kind voor jou). Dit is mijn emotie, niet van jou!. “Tot hier toe en niet verder, want je bent nog maar 6. Ga maar lekker buiten spelen”.
.
Ter aanvulling twee (afzonderlijke) citaten van de auteur Phoebe Lauren:
Al willen wij liefdevol en vol begrip zijn voor het “anders zijn” van onze kinderen, ze dienen zich ook te realiseren dat ze in deze wereld zo goed mogelijk moeten functioneren. Ik geloof niet dat deze kinderen moeten toestaan de regels te bepalen voor de rest van het gezin, maar ik ben wel van mening dat we ze hun eigen werkelijkheid moeten gunnen”
Zo ken ik sterrenkinderen die letterlijk een heel gezin domineren en de anderen vertellen wat ze wel en niet moeten doen. Dat kan natuurlijk alleen gebeuren als je als ouder afstand doet van jouw rechtmatige rol als gids voor je kind. Vergeet niet dat je kind misschien dan wel “hogere universele kennis” bezit, maar toch helemaal geen idee heeft hoe je je op aarde kunt redden.
.
Leer mij hoe te leven – Ik ben ook maar een kind!
.
Ja, je kind is een wijze oude ziel, al dan niet hoog-begaafd op zijn/haar eigen manier, maar blijft altijd een wezen dat hier komt om te leren, en zolang het een kind is heeft het jou nodig om van te leren “hoe het hier werkt”. Ja, het zijn spirituele wezens, maar ze hebben geen idee hoe een mens te zijn. En laten we eerlijk zijn, zo makkelijk is het ook niet een mens te zijn.
Geef ze de vrijheid te om over alles te pratenzonder jouw oordeel, positief of negatief (positief is ook een oordeel: “wat een mooie boom, he?”)
Ook het open praten over hun paranormale ervaringen helpt ze zelf leren hoe dit in hun leven een plek te geven. Ik zeg het nu een beetje cru, maar als je dat niet doet kan dit leiden tot eenzaamheid, verdriet en boosheid.
Leer ze wat verantwoordelijkheid nemen is:
opruimen (sowieso is het belangrijk voor een nieuwetijdskind dat er orde is in de spullen, rommel kost ze letterlijk energie)
op tijd komen
GELD! , weet je hoeveel indigo’s niet met geld kunnen omgaan? Je doet je kind hier echt een plezier mee, ook al kan veel nieuwetijdskinderen geld niks schelen, het gaat ze helpen in het leven als ze weten hoe ze ermee om kunnen gaan.
Afspraak is afspraak
Laat ze veel dingen zelf leren en zelf doen
GEEF zelf HET VOORBEELD!
.
Als allerlaatste tips nog dit:
.
Wees volledig in het moment met je kind. Liever 15 minuten al je aandacht dan een uur half/half
Geef je kind(eren) een vaste dagindeling, met weinig uitzonderingen.
Goed eten is aardend
Je kinderen reageren goed op Reiki, (Bach)Bloesems, Massage, Knuffels, Yoga of Meditatie, Meditatieve Muziek met bijvoorbeeld dolfijnengeluiden, Dolfijnen zelf
Visualisatie oefeningen-spelletjes zijn natuurlijk en fijn, zo kun je je kind ookleren aarden en afsluiten/afschermen
Leer je kind ontspannen, door bijvoorbeeld meditatie of ademhalingsoefeningen of Yoga
Een rustige opgeruimde( slaap)kamer is erg goed voor hun energieniveau
De geschiedenis van de uittocht van het Joodse volk uit Egypte heeft de mensheid al vele duizenden jaren bezig gehouden. Bovenal geïntrigeerd door de enorme rampspoed die over Egypte en zijn bevolking kwam, door hun weigering aan YHWH, de God van Israël, te gehoorzamen. Maar vooral in de laatste eeuw zijn er over de historische waarheid nogal wat vraagtekens geplaatst.
En toegegeven, voor iemand die zijn vertrouwen en geloof niet op onze Vader heeft gesteld kan deze geschiedenis, met zijn plagen en wonderen, ongeloofwaardig overkomen. Water verandert in bloed, immense plagen van allerlei dieren en ongedierte. Mensen en vee krijgen massaal steken van vliegen, zweren op hun lichaam te verduren en of dat niet erg genoeg is sterven ze massaal aan de pest, hagelbuien, leven ze in volledige zonsverduistering en tot slot sterven alle eerstgeboren zonen in alle gezinnen door heel Egypte heen. En dit alles volgde zich in een rap tempo op, en we spreken dan niet over jaren, maar over weken en maanden.
Dat zou dan toch zeker ook opgetekend zijn op oude Egyptische papyrus’ en tabletten? Misschien moeilijk te geloven, maar dat is ook gedaan. We weten dat de Egyptenaren een geschiedenis hadden van het herschrijven van de geschiedenis en succesverhaal na succesverhaal optekenden of zo herschreven. Het rauwe gevolg hiervan was dat zo echter ook de minder succesvolle gebeurtenissen “verfraaid” werden of zelfs volledig weggelaten werden uit de annalen der geschiedenis.
Voorbeeld is de, door farao’s, regelmatig toegepaste handeling om alle hïerogliefen van zijn/haar voorganger rigoreus te verwijderen en daarvoor zichzelf en eigen “heldendaden” in de plaats te laten beitelen, of door uitkomsten van veldslagen te verdraaien voor eigen eer. Maar ondanks hun neiging historische “onwelgevalligheden” weg te poetsen in hun annalen, mogen we toch wel verwachten dat er Egyptische bronnen zouden zijn die ook maar iets zouden spreken over deze verschrikkelijke (maar tevens vernederende) plagen die Egypte en zijn inwoners hebben getroffen? Mogen we inderdaad en het Ipuwer Papyrus is nu exact zo’n bron.
Ipuwer Papyrus
Het Ipuwer Papyrus is een schrift die in handen is van het Nationaal archeologisch museum in Leiden. Het manuscript is gevonden in Memphis, Egypte en is gedateerd rond de 13e-14e eeuw v. Chr., exact overeenkomend met de periode van de Exodus van het Joodse volk uit Egypte. Dit kunnen we nagaan aan de hand van de Joodse jaartelling. Joden gaan uit van het moment van de schepping en zij leven momenteel in het jaar 5770 (uitgezonderd de jaren in ballingschap). Joden dateren de Exodus uit Egypte in het jaar 2313. 5770 – 2313 = 3457 jaar. 2014 (ons huidige jaar) – 3457 (de jaren die verlopen zijn vanaf het joodse jaar van de Exodus) = 1443 v. Chr.
.
Beschrijving Ipuwer Papyrus
In dit papyrus beschrijft een zekere Ipuwer de gebieden Beneden- en Opper-Egypte in een staat van complete chaos, waar ziekten, plagen en de dood het straatbeeld beheersen. Een ander aspect van deze chaos is een ware anarchie waar slaven hun taken verder weigeren uit te voeren en rebelleren tegen hun meesters en de staat.
Catastrofale natuurrampen treffen het land en mensen zoeken wanhopig naar manieren om te overleven. Bij dit beschrijven zullen sommige mensen al gelijk denken aan het verhaal van de uittocht in het Bijbelboek Exodus, maar het wordt ons nog duidelijker als Ipuwer verder gaat en schrijft dat in heel Egypte het water niet meer drinkbaar is omdat dit in bloed veranderd is, het vee massaal door ziekte en dood getroffen wordt, de volledige oogst in één nacht vernietigd is, broers hun broers moeten begraven en de straten letterlijk bezaaid liggen met hun lichamen.
Het land is voor een periode in complete duisternis gehuld en niemand kan in deze duisternis nog iets ondernemen. De gebeurtenissen die Ipuwer beschrijft komen dus wel erg duidelijk overeen met het verslag in Exodus. Aan de hand van enkele voorbeelden kunnen we zien dat de beide verhalen inderdaad verbijsterend veel overeenkomsten met elkaar hebben., Aan de linkerzijde ziet u de beschrijvingen in het Ipuwer Papyrus en aan de rechterzijde die van het Bijbelboek Exodus.
Zoals we hieronder kunnen zien beschrijft Ipuwer gebeurtenissen van ongekende omvang. Gezien de periode waarin dit papyrus geschreven is, is het aannemelijk dat Ipuwer een getuige is geweest van wat er geschreven staat over de uittocht in Exodus. De opvallende gelijkenis is meer dan zomaar opmerkelijk. In onze (bescheiden) ogen dient dit papyrus dan ook gezien te worden als een Egyptische versie of samenvatting van de traumatische gebeurtenissen, zoals die beschreven staan in Exodus 7 tot en met 12.
Ipuwer PapyrusThora / Exodus
2:5-6
Pest en plagen verspreid in het hele land. Bloed is overal.
7:20-21
8:6
8:17
8:24
In een oogwenk veranderde het water in bloed. Overal in Egypte was het water in bloed veranderd.
Kikkers kwamen van alle kanten opzetten en overstroomden het hele land.
Opeens verschenen in heel Egypte grote hoeveelheden luizen.
In alle huizen en in heel Egypte wemelde het van de steekvliegen.
2:9
De rivier (Nijl) is vol met bloed. Mensen drogen uit, verzwakken en snakken naar water.
7:25
En alle Egyptenaren moesten in de omgeving van de Nijl naar water graven, omdat ze uit de rivier niet meer drinken konden.
2:4
4:1
2:13
Veel doden zijn begraven in de rivier.
Elk dood persoon is een goed-geboren (Egyptisch) persoon.
Overal mannen die hun broers in de grond stoppen.
12:29
12:30
De eerstgeborene in elk Egyptisch gezin stierf.
Er was niet één huis waar geen doden waren. Er was een groot huilen in Egypte.
3:10-13
Dat is ons water! Dat is onze blijdschap. Wat kunnen wij hieraan doen? Alles is ten gronde gericht.
7:21
En de rivier was volledig bedekt met en stonk naar rottend vis.
5:5
Alle dieren, hun harten huilen. Het vee schreeuwt het uit.
9:1-7
De machtige hand van YHWH zal een dodelijke plaag sturen die al uw vee zal doden.
2:10
Poorten, zuilen, pilaren en muren worden verteerd door vuur.
9:23-25
En de bliksemschichten doorkliefden de hemel. En er was hagel, en er was vuur vermengd met de hagel.
6:3
5:12
3:3
4:11
5:2
Graan is overal vernietigd. Alles is vernietigd wat er gisteren nog was. Het land is volledig aan zijn lot overgelaten.
Huisvrouwen klagen: hadden we maar iets te eten!
Bomen zijn geveld en struiken zijn kaal.
Magnaten zijn hongerig en gaan ten onder.
9:25
10:15
En de hagel doorploegde het veld en vernietigde alle oogst.
Er bleef geen enkel groen over, in de bomen, kruiden, specerijen noch in het veld, in heel Egypte.
9:11
Het land is zonder licht.
10: 21-29
Het werd aardedonker in het land, drie dagen lang. Gedurende die tijd kon niemand een hand voor ogen zien en zelfs niet opstaan om iets te doen.
Moge de Heer u antwoorden in dagen van nood en de naam van Jakobs God u beschermen, moge hij hulp zenden uit zijn heiligdom, uit Sion u bijstaan. Moge hij al uw gaven gedenken, uw brandoffers welwillend aanvaarden. Moge hij geven wat uw hart verlangt, en al uw plannen doen slagen.
Er zijn al veel fasen en seizoenen in je leven voorbijgegaan. Veel dromen en doelen waar je op hoopte zijn gekomen en weer vervlogen. Sommige zijn waargemaakt, terwijl andere aan de kant zijn gezet uit respect voor de hoop en dromen van iemand anders. De vijand van je ziel probeerde om een groot aantal van deze dingen te vernietigen nog voordat je ze had bereikt. Maar toch overkwam je dit. Er waren tijden waarin je een zware strijd moest leveren om te overwinnen; tijden waarin je tot aan het vruchtbare einde standvastig volhield. Maar er worden net zoveel gevechten gestreden in de geestelijke wereld waar jij je niet van bewust bent.
In deze strijd vocht Ik eenvoudig met mensen die jou tegenwerkten, vanwege jouw recht op je erfenis, een recht dat aan Mijn kinderen werd gegeven . Al die keren dat jij je hoop en je dromen opgaf voor die van een ander, vocht Ik met de vijand voor jouw goed.
Ik ben er, wanneer jij een dag vol problemen hebt. Ik neem die dag en maak er een zegen van.
God spreekt
Ik ben tenslotte de Schepper; daarom schep Ik. Mijn scheppende krachten hielden op de zevende dag niet op te bestaan. Zij namen slechts gewoon een pauze om waar te nemen, om te bezinnen, om te rusten en om te zeggen: “Het is goed”.
Ook op dit moment neem Ik alles waar, maar Ik rust niet. Ik bezin Me op al je brandoffers, al de dingen die jij hebt opgeofferd. Brandoffers kunnen bestaan uit de momenten waarop jij je eigen verlangens opgeeft voor die van een ander en zo een plezierige geur voortbrengt die Ik niet kan negeren. Het prettige aroma dat uit jouw offer afkomstig is, heeft Mijn neus als een parfum gevuld en Mijn hart gevuld met een overweldigende liefde die moet worden uitgegoten. Vanuit Mijn herinnering aan jouw offer overspoel Ik je leven vandaag met een verfrissing en bouw Ik een hoge, verheven, sterke brug waar jij overheen kunt lopen. Ik verdedig je en Ik verhef je.
Je moet begrijpen dat Ik de dingen niet vergeet die jij voor anderen hebt gedaan, dingen die je zelf al lang bent vergeten. Al deze dingen hebben zich voor jou opgehoopt en het is tijd voor de oogst. Je rekening is vol, de beloning is weelderig.
Daarom zeg Ik: Sta op, kind van Zion, want Ik ben je niet vergeten en het verheugt Mij enorm om de verlangens van je hart te vervullen en alle plannen die Ik voor jou had te voltooien.
Ten slotte, zoek uw kracht in de Heer, in de kracht van zijn macht. Trek de wapenrusting van God aan om stand te kunnen houden tegen de listen van de duivel. Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen.
Neem daarom de wapens van God op om weerstand te kunnen bieden op de dag van het kwaad, om goed voorbereid stand te kunnen houden. Houd stand, met de waarheid als gordel om uw heupen, de gerechtigheid als harnas om uw borst, de inzet voor het evangelie van de vrede als sandalen aan uw voeten, en draag bovenal het geloof als schild waarmee u alle brandende pijlen van hem die het kwaad zelf is kunt doven.
Draag als helm de verlossing en als zwaard de Geest, dat wil zeggen Gods woorden. Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt; blijf waakzaam en bid voortdurend voor alle heiligen.
De Openbaring uit het Nieuwe Testament : hoofdstuk 16
.
De zeven offerschalen van Gods toorn worden uitgegoten
.
.
Pasteltekening van John Astria
.
.
Wat is het boek der Openbaring?
.
De Openbaring is het laatste boek van het Nieuwe Testament en de Bijbel. Het werd geschreven door de apostel Johannes op het eiland Patmos, een eiland in de Egeïsche Zee vlakbij Turkije. Het boek is gedateerd in 96 NC, alhoewel er ook argumenten zijn voor een vroegere datum. Omdat de teksten in het Grieks geschreven zijn, noemt men het boek ook de Apocalyps.
Hedendaags gebruikt men dit woord wanneer men de klemtoon wil leggen op een grote ramp. Het is een profetisch boek en bevat 22 hoofdstukken. God openbaart Johannes via een visioen geheimen over de eindtijden, gebeurtenissen die de mens zijn verstand te boven gaan.
Johannes 17 : 3 > ‘’dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis in zich opnemen van u, de enige ware God en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus.‘’
Openbaring 1 : 3 > ‘’gelukkig is hij die deze profetische woorden van de Here voorleest; en dat geldt ook voor de mensen die ernaar luisteren en het zullen onthouden. Want de tijd dat deze dingen werkelijkheid worden, komt steeds dichterbij.‘’
Openbaring 22 : 7 > Jezus zegt : ‘’ja, ik kom gauw. Gelukkig is hij die de profetische woorden van dit boek onthoudt.‘’
.
Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten. Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar.
In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft. Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen. Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
.
.
God geeft kennis over
.
-zijn doel met deze wereld
-de toekomst van Israël en de wereld
-het mysterie van het goede en het kwade
-de bestraffing van het goede en de bestraffing van het kwade
-de toekomstige natuurrampen en oorlogen
-de wederkomst van de Messias
-de dag des oordeel
-het uitzicht in de hemel en zijn troon
-de nieuwe hemel en de nieuwe aarde
.
.De Openbaring is moeilijk te begrijpen door de vele mystieke symbolen in de teksten en de verwijzingen naar het Oude Testament. De geschiedenis van Israël is een leidraad doorheen de 22 hoofdstukken. Jeruzalem wordt het centrum van Goddelijke theocratie voor gans de wereld.
Verschillende mensen hechten meer of juist minder waarde aan de Bijbel. Deze wordt vaak omschreven als “Het woord van God”, maar er zijn twee manieren om naar de Bijbel te kijken. “Het is het woord van God, door God gegeven”, of “Het is het woord over God, door gelovige mensen geschreven”. De meeste mensen, inclusief vele theologen gaan van dat laatste uit. De beide opvattingen, en de conclusies daarover, staan hieronder.
De Bijbel: goed en kwaad
Pasteltekening van John Astria
De Broeders in Christus gaan uit van de opvatting in de linker kolom
De Bijbel is het Woord van God
De Bijbel is het Woord over God
De Bijbel is Gods openbaring aan de mensen.
De Bijbel is het resultaat van het zoeken van mensen naar God.
God heeft mensen geïnspireerd om te schrijven, d.w.z zij schreven wat God hen ingaf; niet als robots, maar aan de hand van ingevingen.
Mensen schreven vanuit hun eigen belevingswereld, waarbij zij vaak wel zeer gelovig waren, maar toch heel erg mensen van hun tijd.
Hoewel de Bijbel is ontstaan door de hand van vele schrijvers, is God zelf de werkelijke auteur daarachter, en is het toch één verhaal.
Bijbelteksten zijn vaak ontstaan doordat verschillende verhalen zijn samengevoegd tot één geheel.
De Bijbel is betrouwbaar, al moeten wij ons wel voortdurend afvragen wat het doel is van een bepaald verhaal.
Delen van de Bijbel zijn veel later geschreven dan de schrijvers ons willen doen geloven.
Schijnbare tegenstellingen (vertaal- en overschrijf fouten uitgezonderd) vinden hun oorsprong in het feit dat wij de achtergronden onvoldoende kennen, of doordat wij gewoon verkeerd lezen.
Kennelijke tegenstellingen komen voort uit het feit dat er verschillende schrijvers zijn, of omdat het verhaal afkomstig is van verschillende bronnen.
De Bijbel is een eenheid; de boodschap is van begin tot eind gelijk.
De Bijbel toont een ontwikkeling in het denken en de opvattingen over God.
God heeft ons bewust geopenbaard wat wij moeten weten voor onze behoudenis.
Er is nog veel mysterie dat wij nooit zullen weten. En er ontbreekt veel dat wij er zelf bij moeten bedenken.
In de Bijbel vinden wij alles dat wij weten moeten.
Ook buiten de Bijbel is veel te vinden dat van nut is.
De Bijbel is compleet.
Er zijn ook andere Bijbelse tradities die we niet mogen verwaarlozen.
Elk deel van de Bijbel heeft zijn waarde, al zijn sommige stukken beslist moeilijker dan andere. Alleen het totaal geeft een volledige openbaring van God.
De Bijbel is een toevallige verzameling geschriften, waar je uit kunt halen wat je aanspreekt. Bestudering van het geheel is niet nodig.
Het voorzeggen van toekomstige gebeurtenissen, desnoods tot in het kleinste detail is voor God geen enkel probleem. Zulke passages zijn voor ons de garantie dat het een boodschap van God zelf betreft.
Het voorzeggen van de toekomst is voor mensen principieel niet mogelijk. Wel kunnen mensen algemene toekomstverwachtingen hebben. Zogenaamde ‘voorzeggingen’ kunnen alleen door latere schrijvers toegevoegd zijn onder de naam van de oorspronkelijke schrijver.
God heeft ook onze tijd voorzien, en wij kunnen daarom niet naar eigen inzicht in het Boek gaan ‘schrappen’.
We leven nu in een heel andere tijd. Grote delen zijn voor ons niet meer van belang.
De principes in de Bijbel zijn van alle tijden. Wij moeten dus proberen het boek te begrijpen zoals het is geschreven.
Het boek is een cultuurgebonden afspiegeling van zijn tijd. Wij moeten het eerst “naar deze tijd toe vertalen”.
Wat zou mij toch doen vrezen in een tijd,
Waarin het kwaad, het onrecht mij bestrijdt,
Als ik omringd, benauwd ben door ’t geweld,
Dat in mijn val zijn hoogst genoegen stelt?
Wat hem betreft, die op zijn schat betrouwt,
En al zijn roem op groten rijkdom bouwt,
Zijn schat behoudt zijn broeder niet in ’t leven;
Hij kan daarvoor aan God geen losgeld geven.
Psalm 49 : 3
Hij kan dien prijs der ziele, dat rantsoen,
Aan God in tijd noch eeuwigheid voldoen;
Hij wenst vergeefs hier altoos ’t licht te zien,
En, door zijn schat, het naar bederf t’ontvliën.
Hij ziet elk uur der wijzen levensend;
Der dwazen dood blijft hem niet onbekend;
Hij ziet, dat hun in ’t sterven niets kan baten,
Maar dat zij ’t al aan and’ren overlaten.
Psalm 49 : 4
Al zegt zijn hart: “Mijn huis zal eeuwig staan,
Van kind tot kind gedurig overgaan”;
Al heeft hij ’t land, waarop zijn trotsheid roemt,
Zijn grootsheid bouwt, naar zijnen naam genoemd;
’t Is alles wind, waar zich zijn hart mee streelt;
De mens, hoe mild door ’t aards geluk bedeeld,
Hoe hoog in eer, in macht en staat verheven,
Vergaat als ’t vee, en derft in ’t eind het leven.
Psalm 52 : 5
“Zie”, zal men zeggen, “zie den dwaze,
Die, op zijn rijkdom stout,
Ons wilde door zijn macht verbazen,
Op God niet heeft vertrouwd;
Zijn sterkte kreeg hij door geweld;
Nu ligt hij neergeveld.”
Psalm 49 : 6
Men denkt niet meer aan hun verleden staat,
Wijl al hun glans met hen in ’t graf vergaat;
Maar na den dood is ’t leven mij bereid;
God neemt mij op in Zijne heerlijkheid.
Vreest hem dan niet, die grote schatten heeft,
Wiens machtig huis in eer en aanzien leeft;
Want hij zal niets in ’t sterven met zich dragen;
Zijn naam, zijn roem, ’t ligt al terneer geslagen.
Psalm 62 : 7
Vertrouwt, wat uw begeert’ ook zij,
Nooit op geweld of roverij,
En wordt niet ijdel, als ’t vermogen
Gedurig aanwast; waakt en let.
Dat gij het hart er nooit op zet;
Zo wordt ge door geen schijn bedrogen.
Psalm 73 : 14
Wie, ver van U, de weelde zoekt,
Vergaat eerlang en wordt vervloekt;
Gij roeit hen uit, die afhoereren
En U den trotsen nek toekeren;
Maar ’t is mij goed, mijn zaligst lot,
Nabij te wezen bij mijn God;
‘k Vertrouw op Hem geheel en al,
Den Heer, Wiens werk ik roemen zal.
AANBIDDING VAN HET GOUDEN KALF ONDER TOEZICHT VAN DE MAMMON, DE GELDDUIVEL
De heiligen van de christelijke traditie spreken al millennia tot de verbeelding. Ze passen zich aan, aan tijd en plaats. Ze zijn oud en tegelijk elke keer weer nieuw.
De heiligen van de christelijke traditie lijken in vele opzichten op de postmoderne superhelden van comics en block busters. Ze bezitten bovenmenselijke krachten, staan voor alles wat goed en nobel is in de mens, verlossen de mensheid van grote noden, mensen aanbidden hen als incarnaties van het Goede, enzovoorts. Jezus redt de wereld, zoals Batman dat elke keer weer voor Gotham City doet.
De vergelijking is wel vaker gemaakt: superhelden en popsterren, ze zijn de nieuwe heiligen van onze tijd. Onaantastbaar in status, moreel en esthetisch ver verheven boven de massa, ze vertegenwoordigen alles wat wij zouden willen zijn, machtig, succesvol en vaak rijk.
Helden versus heiligen
In het boek The Drama of Christian Ethics geeft theoloog Samuel Wells een aantal verschillende tussen helden en heiligen. Zo wijst Wells erop dat het woord ‘held’ nergens te vinden is in het Nieuwe Testament. Dit in tegenstellingen tot bijvoorbeeld de Griekse mythologie, die zo ongeveer stijf staat van helden zoals Homeros, Achilles, Hercules, enzovoorts. Het woord ‘heilige’ komt 64 keer voor in het Nieuwe Testament. Het bijbels appel zoekt heiligen, geen helden. Wells komt met de volgende verschillen op de proppen.
Het verhaal
Wells ziet belangrijke verschillen tussen de verhalen die over de christelijke heiligen (de hagiografieën) worden verteld en de verhalen over de superhelden. De held komt altijd net op tijd te voorschijn om een noodzakelijke ingreep in de gebeurtenissen te plegen waardoor de wereld gered wordt. De heilige is in deze zin niet noodzakelijk. Hij kan onzichtbaar zijn, makkelijk gemist worden, zelfs vergeten. Het verhaal van de held gaat over de held. Het verhaal van de heilige gaat over God. De significantie van helden is direct duidelijk, die van heiligen kan vaak pas in retroperspectief worden gewogen.
Deugden
Het heldenepos draait altijd om het verheerlijken van de deugden van de held: zijn kracht, wijsheid, lenigheid, enzovoorts. En het is juist door die speciale krachten die de superheld heeft, dat hij in staat is om beslissend in te grijpen in de gebeurtenissen. En juist dat maakt de superheld tot wat hij is: een held. Een heilige heeft heel vaak geen speciale eigenschappen: van heiligen wordt juist vaak verteld welke negatieve eigenschappen hij of zij heeft. Vaak zijn heiligen niet dapper, slim of heel sterk. Heiligen zijn wel trouw, trouw aan God, zichzelf en hun roeping. Het heldenepos wordt verteld om ons te verheugen in zijn kracht, het verhaal van de heilige om geloof te vieren.
Prototype
Het prototype van de superheld is de soldaat: sterk, machtig, strategisch, gewelddadig, stoer. Het prototype van de heilige is de martelaar. De professionele soldaat/superheld ziet vrijwillig zijn eigen dood op het slagveld dagelijks onder ogen. De martelaar moet ook zijn eigen dood onder ogen zien, maar dan zonder ervoor gekozen te hebben en zonder zich te kunnen (willen) verdedigen in een ‘eerlijk’ gevecht.
Eén versus allen
De typische superheld is een eenling. In afzondering traint de superheld zijn mentale en fysieke krachten. Hij gaat alleen op pad om misdaad te bestrijden. Politie en dergelijke vermijdt hij liever. Het is one against the World. Hij is de ultieme self-made man, de incarnatie van de American Dream. De heilige staat (meestal) juist in de uitdrukkelijke grotere context van de gelovige gemeenschap (kerk of klooster). Zijn of haar heiligheid ontwikkelt zich in een duidelijke sociale context. Bovendien is de heilige geen self-made man, maar een mens die zich zeer duidelijk bewust is van het begrip ‘genade’. Elke heilige zal zijn deugden beschouwen als genade van God, en niet (alleen) als het resultaat van eigen werken.
Sportidolen aanbidden de gelddemon
Pasteltekening van John Astria
Gemeenschap
Wells wijst erop dat in het Nieuwe Testament in alle vindplaatsen het woord ‘heilige’ altijd in het meervoud voorkomt. De held is slechts een onbereikbaar voorbeeld dat slechts bewondering (bij fans) en afgunst (bij tegenstanders) oproept. De heiligen geven vooral de boodschap dat heiligheid iets is dat in principe voor elke gelovige is weggelegd. In die zin zijn de heiligen democratischer dan de superhelden uit Hollywood.
Christelijke heiligen
Vanaf het begin van de christelijke kerk, twee millennia geleden, vereerden de eerste christenen bepaalde gestorven geloofsgenoten, vanwege hun uitzonderlijke positie, vroomheid of heroïsch einde. In eerste instantie komen hier de mensen voor in aanraking die direct met Jezus Christus te maken hebben gehad: de twaalf apostelen, Maria Magdalena, Maria de moeder van Jezus, enzovoorts. Deze ‘heiligen’ van het Nieuwe Testament zijn nooit als zodanig officieel heilig verklaard, maar werden al vanaf de oudste tijd zo beschouwd: hun kennismaking met Jezus was voldoende om hen te beschouwen als voorbeeldfiguren in het geloof.
Waarom doen Heiligen wonderen?
Wonderen en tekenen zijn er om de mensen die God niet kennen te
