Category, categorie : Religion, religie-video
.
.
What will earth be like in the book of Revelation?
.
Hoe zal de aarde eruit zien in het boek Openbaring?
.
Pastor Allen Nolan
.
.




.
.
.
Sint Benedictus was de vader van het Westelijke kloosterwezen. Hij was geboren in Nursia, Italië, in 480. Vanaf 520 richtte hij twaalf kloosters op in de streek van Subiaco. Het klooster in Monte Cassino (529) werd de wieg van zijn Orde. Benedictus stierf op 21 maart 542. St. Benedictus had diepgaande bewondering voor het Heilige Kruis en voor Jezus Christus. Men gelooft dat hij een aantal mirakels zou hebben teweeggebracht, vooral in de strijd tegen de duivel. In het teken van deze verregaande verering werd een medaillon vervaardigd die bijzondere krachten had bij het afweren van het kwade. De macht van de medaille worden gevormd door Christus, door de doeltreffende gebeden van St.Benedictus, door de zegen van de Kerk en in het bijzonder door het geloof en devotie van de persoon die het medaillon gebruikt.
.
.
De medaille van Benedictus is een aandenken waarop de geestelijke boodschap van Sint-Benedictus staat samengevat. Zowel zijn leven als de Regel getuigen van zijn aanhoudend gevecht met de machten van het kwaad. Daarbij stelt hij steeds zijn vertrouwen op het kruis van Christus, het teken van de definitieve overwinning op die machten. Zij die met geloof deze medaille dragen, mogen vertrouwen op een krachtige, geestelijke bescherming.
.
.
Aan deze kant zien we Sint-Benedictus. Hij houdt het kruis, waarop hij zijn vertrouwen stelt in zijn rechterhand omhoog geheven. In zijn linkerhand toont hij de Regel, die allen die hem volgen door het kruis naar het licht zal voeren. Aan de ene zijde van Benedictus ziet u een gebroken beker, aan de andere zijde een raaf die vergiftigd brood wegneemt.
Deze afbeeldingen herinneren aan gebeurtenissen uit het leven van Benedictus. Toen hij abt was in het klooster van Vicovaro heeft men geprobeerd hem te vergiftigen, door hem een beker met vergiftigde wijn aan te reiken. Als hij een kruisteken maakt over deze beker, breekt hij.
Het vergiftigd stuk brood wordt door een vijandig priester aan Benedictus aangeboden. Deze laat het door een raaf wegbrengen naar een plaats waar niemand zal komen, opdat het geen schade kan doen.
Rondom de beeltenis van Benedictus staat de tekst:
“EJUS IN OBITU NOSTRO PRESENTIA MUNIAMUR” : dat wij bij onze dood door zijn aanwezigheid gesterkt mogen worden.
.
.
.

.
.
.
Op deze zijde zien we het zogenaamde Benedictuskruis. Hierop staan verschillende afkortingen:
.

.
In de vier hoeken van het kruis:
C.S.P.B.: Crux Sancti Patris Benedicti:
Kruis van de heilige vader Benedictus
Boven het kruis:
PAX: Vrede
Op het kruis, verticaal:
C.S.S.M.L.: Crux Sacra Sit Mihi Lux:
Dat het heilig kruis mijn licht zij
Op het kruis, horizontaal:
N.D.S.M.D.: Non Draco Sit Mihi Dux:
Dat de draak mij niet tot gids zij
.
De overige letters langs de rand betekenen:
V.R.S.: Vade Retro Satana: Ga weg, Satan
N.S.M.V.: Numquam Suade Mihi Vana: Verleid mij nooit tot ijdel gedrag
S.M.Q.L.: Sunt Mala Quae Libas: Wat je wil is vergif
I.V.B.: Ipse Venena Bibas: Drink zelf je gifDeze afkortingen zijn zinnen die Sint-Benedictus gezegd heeft in ogenblikken van aanvechting en bekoring. De laatste twee zijn een herinnering aan de gebeurtenis met de gifbeker, die op de andere zijde staat afgebeeld.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
Deze straal correspondeert met het derde oog chakra, die een Goddelijk instrument voor innerlijke visie en concentratie op het Goddelijke plan is. Op het pad van de 5de straal leert de ziel de Goddelijke visie en het onbevlekte concept van haar Goddelijke zelf voor het derde oog te houden. De kracht van de reiniging en de genezing van de ziel samen met de mystieke kennis van muziek wordt aan de adept van de 5de straal gegeven.
De opgevaren meester Hilarion sponsort religieuze leiders, missionarissen, genezers, muzikanten, en wetenschappers die gespecialiseerd zijn in de computer- en ruimtevaart technologie. Hij streeft ernaar de kracht van de Goddelijke Waarheid te verspreiden zodat iedereen de juiste visie over zijn Goddelijke natuur mag ontvangen en het spirituele pad mag bewandelen op weg naar zijn persoonlijke Christusschap. Ook is deze meester bezig de zielen te helpen die geen bewuste kennis hebben van het pad van het individuele meesterschap.
.
“The release of Truth is not just a series of words, concepts or ideas. It is a vibratory action that reaches up to the Godhead and brings the crystal flowing stream of that action into human affairs.”
Als de chohan ofwel de Heer van de 5e straal heeft Hilarion ontelbare legioenen engelen van genezing tot zijn beschikking. De aartsengel van de 5e straal die de leiding heeft over de engelen van de groene straal is aartsengel Rafael.
.
.
.
.
.
.
















































Deze Asana is een staande Yoga houding die tegelijkertijd gebruik maakt van een draaiende beweging.
Er zijn diverse voordelen te benoemen voor het uitvoeren van de omgekeerde zijwaartse hoekhouding.
Zo worden de benen, knieën en enkels niet alleen versterkt, maar ook gestretcht. Ook wordt de rug gestretcht, net zoals de borst en de schouders.
Daarbij krijgen de organen een massage op het moment dat je gebruik maakt van een gedraaide houding.
Ook vraagt deze houding om balans, waardoor je ook deze door middel van Parivrtta Parsvakonasana kunt ontwikkelen.
Als je hoofdpijn hebt of een hoge of juist lage bloeddruk, dan is deze houding niet aan te raden.
Daarbij kun je er bij schouderpijn bijvoorbeeld voor kiezen om de handpalmen samen te brengen voor de borst, in het centrum van het lichaam, in deze houding.
Op deze manier ontlast je de schouderspieren. Wel breng je beide armen en handen van de grond, waardoor er meer gevraagd wordt van je beenspieren, enkels en balans. Tegelijkertijd dus weer een nieuwe uitdaging .
Voor meer uitdaging kun je de voorste arm onder het bovenbeen brengen en je andere arm achterlangs via de rug richting je andere arm brengen. Zorg ervoor dat je hierbij goed in de houding blijft staan.
Het kan namelijk zo zijn dat je te ver draait omdat je handen elkaar niet raken. Simpelweg misschien ook wel omdat je armlengte dit niet toelaat. Gebruik in dit geval een yogariem om de optimale voordelen van deze houding te ervaren.
Zie dit vooral niet als falen, want tenslotte is ieder mens uniek en heeft dus ook een andere lichaamsbouw .
Goed te herkennen aan
– de lang gesteelde, kleine, roomwitte “viooltjes” bloemen, waarvan
– de zijdelingse kroonbladen schuin naar boven gericht staan en
– de toppen van de kelkbladen vaak buiten de kroon steken
Algemeen
Akkerviooltje is een eenjarige plantje, dat groeit op open, vochtige tot droge, matig voedselrijke zandgrond in akkers en bermen. Ze is zeer algemeen voorkomend op de zandgronden in de Lage Landen.
Bloem
Ze bloeit vanaf mei tot en met oktober. De bloemen zijn meestal roomwit, soms wit of bleekgeel.
Blad
De bovenste 2 kroonbladen kunnen geheel of gedeeltelijk paars zijn. Het onderste kroonblad heeft aan de basis een gele vlek. De kroonbladen zijn meestal korter dan de kelkbladen; de toppen van de kelkbladen steken voorbij de kroonbladen.
Het onderste kroonblad en de 2 zijdelingse hebben donkere lijntjes (honingmerk). De enigzins paarse spoor aan het onderste kroonblad is ongeveer even lang als de kelkaanhangsels en bevat nectar. De bladeren zijn weinig behaard, de onderste vrijwel rond, de bovenste langwerpig. De rand is gewimperd.
Toepassingen
In de volksgeneeskunde wordt akkerviooltje gebruikt bij de behandeling van huidaandoeningen, hoest en keelontstekingen.
Algemeen
– viooltjesfamilie (Violaceae)
– eenjarig
– zeer algemeen tot vrij zeldzaam
– 5 tot 40 cm
Bloem
– wit, roomwit of bleekgeel
– vanaf mei t/m oktober
– gesteeld alleenstaand
– gespoord
– 8 tot 12 (15) mm
– 5 kroonbladen, niet vergroeid
– 5 kelkbladen
– 5 meeldraden
– 1 stijl
Blad
– verspreid
– enkelvoudig
– vrijwel rond tot langwerpig
– top stomp
– rand gekarteld
– voet gevleugeld
– veernervig
– gewimperd
– weinig behaard
Stengel
– rechtop
– niet of alleen onderaan vertakt
– kaal of weinig behaard
– rolrond
zie wilde bloemen
.
.
.
.
.
.

.
.
Deze miniatuur biedt ons het algemeen overzicht van de Stad Gods. Vóór de tweede Persoon van God, de Lichtende Gezetelde van wie al het licht uitgaat, strekt zich de plattegrond uit van een stad. De stad heeft een vestingwerk, is viervoudig ommuurd en verstevigd met torens.Trouw aan de tekst van Hildegard heeft de miniaturist gepoogd een overzicht te geven van zijn geheel en zijn onderdelen.
De figuur in het rood is Christus, de Lucidens Sedens of de lichtende gezetelde in het Oosten. Rechts van de Lucidens Sedens begint een muur die de meest lichtgevende van de vier is. Hij wordt dan ook in het zilver weergegeven. Deze muur, die de lucida pars genoemd wordt (het deel dat licht uitstraalt), loopt van het oosten naar het noorden.
Ongeveer in het midden ervan staat een brede toren met kantelen, die Hildegard de toren van het plan van het werk Gods ( de Turris praecursus voluntatis Dei ) noemt. Verderop verheft zich de kolom van het Woord Gods, een soort boom waarvan op iedere tak een menselijk hoofd is afgebeeld. Tussen deze twee torens zullen we straks een poort, die toegang geeft tot de stad zelf, zien open gaan.
Waar de lichtgevende muur in het noorden de driedelige muur welke naar het westen loopt raakt, zien we een hoogst merkwaardige kop omgeven door drie blauwwitte vleugels. Een zeer opvallend symbool van de Zelus Dei, de vurige ijver Gods, die met haar brandende ogen de duivel in het noorden bedreigt.
Op de plattegrond zien we, vanaf de Zelus Dei aan de noordzijde, in westelijke richting een schans opgeworpen van drie evenwijdige muren. Het gaat om muren die door de gelovige mensen opgetrokken worden. In de westhoek zien we een rode kolom uitgebeeld. Deze rode zuil is een zinnebeeldige weergave van de openbaring van het mysterie van de H. Drievuldigheid op het einde der tijden.
Immers toen de zon in het westen reeds onderging en de avond aanbrak, is dit grote geheim door het mensgeworden Woord geopenbaard. Tussen het westen en het zuiden zien we twee torens in aanbouw. De eerste is de toren van de Mensheid van het Woord en is bijna voltooid. Verderop in de zuidhoek wordt de grote toren van de Kerk van het Godsvolk opgetrokken door de gelovigen zelf, die langs ladders stenen naar boven brengen.
Zo vinden we in het zuiden, pal tegenover het noorden waar de duivel woont, de plaats waar de Kerk wordt opgetrokken. De torens worden in het zuiden gebouwd omdat daar de plaats gedacht werd van het oorspronkelijke aardse paradijs.
De laatste muur, nog in aanbouw, is die van het zuiden terug naar het oosten, waar de Lichtende zetelt. Als deze voltooid is, zal de volledige openbaring van de wederkomst van de verrezen Heer plaats vinden. In de tien volgende visioenen en miniaturen wordt de symboliek van al die onderdelen van de Stad Gods verder uitgewerkt. We zien dat héél het bouwwerk gaat om een verdedigingswerk in de strijd tussen God en de duivel.
God wil de mensheid, door de duivel uit het paradijs geroofd en weggevoerd naar diens rijk der duisternis in het noorden, terugleiden naar het zuiden. Daar wil God samen met de mensen van goede wil het nieuwe paradijs, n.l. de Kerk, opbouwen. De gelovigen die vanuit het noorden naar het zuiden komen om de slottoren van de Kerk te bouwen, moeten evenwel verdedigd worden tegen de aanvallen van de vorst der duisternis, die in het noorden heerst.
.
.
God woont in het oosten, rechts van Hem in het noorden zetelt de duivel en links in het zuiden is het nieuwe paradijs gedacht. Het eerste wat God doet is een zware verdedigingsmuur bouwen in noordelijke richting om de eerste aanvallen van de duivel daaruit op te vangen.
Dan dreigt een dubbel groot gevaar vanuit de open westkant. Op dat ogenblik nodigt God de mens uit Hem te helpen en een driedubbele muur op te trekken van het noorden naar het westen.
In het westen komt de tweede Persoon van de H. Drievuldigheid zelf als mens ons te hulp. Hij voltooit, samen met hen die hiertoe geroepen zijn, de muur van het westen naar het zuiden. Daartussen rijst de hoge toren van Zijn Mensheid op.
Zo komen we in het zuiden, waar door alle gelovigen steentje voor steentje de grote slottoren van de Kerk wordt opgetrokken. Daar kunnen de gelovigen van het Nieuwe Testament, grotendeels beschermd tegen de aanvallen uit het noorden, doorwerken.
Maar het einddoel, de afronding en voltooiing van het bouwwerk liggen in het oosten. Deze nieuwe muur van het zuiden naar dat eindpunt wordt even als de noordwest muur door de gelovigen zelf opgetrokken. Het Rijk Gods is tenslotte als een bouwwerk tot stand gekomen in een samenwerking van God met de vrije wil van de mens.
Deze hoofdgedachte van een samenspel tussen God en mens tegen duivel en zonde is eigenlijk de leidraad van heel het betoog van Hildegard over de wegen des Heren. Maar zij wil, in dit samengaan van God en mens tegen de duivel, graag de alles overtreffende grootheid van God naar voren brengen.Daarom zullen we bij de uitwerking van de vierkante plattegrond een grote afwijking ontdekken.
De eerste muur, die door God de almachtige Vader en de derde die door Gods Zoon in Zijn Mensheid worden opgetrokken, zijn beide twee maal zo lang als de tweede en vierde muur die de gelovigen mogen op metselen.
.
.
Nog andere grondgedachten spelen mee in de symboliek van dit bouwwerk. De dynamiek van de uitvoering komt helemaal overeen met de dynamische beweging van de Bijbelse geschiedenis.Eerst de openbaring aan Abraham en de profeten van oost naar noord. Dan de hiërarchie en de ascese van de joodse wet van noord naar west, welke uiteindelijk verwijzen naar de grote openbaring van Christus over het mysterie van de H. Drievuldigheid.
Het is de bekering tot het geloof in het geheim van Gods Zoon dat dan verder de drijfveer uitmaakt van de bouw van de Kerk in het zuiden. En het is het verlangen naar de wederkomst van de Heer, dat de gelovigen de wilskracht geeft om de laatste muur te voltooien van het zuiden naar het oosten.
Deze drijfveer naar de voltooiing is toch weer een werk van God en mens samen. God geeft hiertoe de genade en de mens ontleent er zijn kracht, zijn deugd aan. Dit laatste begrip van deugdbeoefening vormt één van de grondideeën van de hele verhandeling van Scivias, speciaal van het derde Boek.
.
.
Door dit thema van de dynamische beweging van de Bijbelse geschiedenis krijgen we te maken met een merkwaardig parallellisme tussen wat we zouden kunnen noemen de macro- en micro-ecclesia. De geschiedenis van de kerkopbouw, gezien vanuit het Oude Testament over het Nieuwe Testament naar de parousia (de wederkomst des Heren), herhaalt zich in het klein voor iedere mensenziel.
Dezelfde ontwikkeling, welke Hildegard ons schildert van de krachten Gods in de macro-ecclesia, kan elke gelovige ontdekken in zijn eigen geloofs- en deugdenleven. Het is omwille van deze les dat Hildegard zo uitvoerig ingaat op de deugdenleer. Zij ziet bij die opbouw van de grote Kerk, waarin God en mens samenwerken, zes groepen van deugden die de mens tot steeds grotere rijpheid helpen brengen.
.
.
In de volgende miniaturen 22 tot en met 31 trekt een stoet van gepersonifieerde deugden aan ons voorbij, die samen een moraliteit in beelden vormen.In de tekst van de visioenen worden we overstelpt met lange allegorische verklaringen van de kleding en de gebaren van deze personificaties. Hildegard zelf moet deze uitleg als onbevredigend ervaren hebben.
Na de voltooiing van Scivias heeft zij immers een echte moraliteit (toneelstuk) geschreven en muziek ervoor gecomponeerd. Deze draagt als titel ‘Ordo Virtutum’, wat men zou kunnen vertalen met ” De ontwikkeling van het deugdenleven”. Deze moraliteit liet Hildegard bij bijzondere gelegenheden door haar monialen op het plein voor haar kerk spelen, waarschijnlijk voor de toegestroomde pelgrims.
Bij de verdere uitleg van de miniaturen gaan we nog dieper in op deze deugdengroepen, waarbij men zal merken dat de beeldspraak erg gecompliceerd is. Daarmee hebben de miniaturisten zeker moeite gehad wat waarschijnlijk de reden is waarom de miniaturen van het derde boek, artistiek gesproken, niet de kwaliteit hebben van de voorafgaande.
.
.
.
.
.
.
.
.
Een Bachbloesem doorloopt drie stappen voordat hij wordt ingenomen. Je kunt dit verdunning noemen, maar omdat het energie-middelen zijn neemt de kracht hierdoor niet af. De drie stappen zijn:
.
Stap 1: de moedertinctuur.
Elders op deze blog wordt vermeld hoe een moedertinctuur wordt gemaakt.
De moedertinctuur is normaliter niet te koop, maar wordt door de producenten gebruikt voor stap 2.
Stap 2: het voorraadflesje.
Dit zijn de flesjes zoals ze in de winkel te koop zijn. Bach maakte de voorraadflesjes door 2 druppels moedertinctuur toe te voegen aan 30 ml cognac (“brandy”).
Meestal neem je deze druppels niet rechtstreeks in, maar gebruik je ze voor stap 3.
Stap 3: het behandelflesje.
Dit zijn de flesjes zoals een Bach-therapeut ze meestal klaarmaakt. Als je weet welke remedies je nodig hebt kun je dat natuurlijk ook zelf. Eén of meer remedies worden toegevoegd aan schoon bronwater, en zijn dan klaar voor gebruik. Voor de houdbaarheid kun je nog 1 of 2 ml (4-8 druppels) cognac toevoegen. Meestal is het een flesje van 30 ml, en dat is bij “normaal” gebruik genoeg voor ca. 30 dagen.
.
.
Bachbloesems kun je op verschillende manieren innemen, vanuit een voorraadflesje of vanuit een behandelflesje. Voorraadflesjes zijn de flesjes zoals je die in de winkel koopt, een behandelflesje maak je zelf.
1.
Wanneer je even ondersteuning nodig hebt bij een kortdurende situatie, dan kun je van iedere remedie die je wil gebruiken twee druppels uit het voorraadflesje toevoegen aan een glas water, en in de loop van de dag steeds een klein slokje uit dat glas nemen.
2.
Voor een langdurige situatie maak je eerst een behandelflesje, als volgt:
Vul een 30 ml pipetflesje bijna met schoon, niet bruisend bronwater (bijv. Spa blauw) en voeg van iedere remedie die je wil gebruiken twee druppels uit het voorraadflesje toe.
Voor de houdbaarheid kun je nog een klein beetje cognac toevoegen. Een halve milliliter (=8 druppels) is al genoeg. Vanuit dit behandelflesje neem je 4 keer per dag 4 druppels. Dat kan rechtstreeks uit het pipetje, maar ook door ze in koffie, thee of water te doen. Pas op dat het pipetje schoon blijft.
Vier keer per dag betekent bij het opstaan, bij het slapen gaan, en op twee momenten gedurende de dag, bijvoorbeeld bij het middag- en avondmaal. Je mag dat combineren met eten en drinken, maar het is goed om ze wel met aandacht te nemen. Richt je aandacht op de situatie die je wil veranderen.
3.
In plaats van 4 druppels uit het behandelflesje mag je ook ook 2 druppels (per remedie) uit het voorraadflesje gebruiken. Dit is echter veel duurder, en het werkt NIET krachtiger. Als je even geen pipetflesje hebt, kies dan voor methode 1.
Alleen van “Rescue Remedy” (of “Five Flower Remedy”) neem je vier druppels i.p.v. twee.
Het heeft geen zin om de genoemde hoeveelheden te vergroten, daar wordt de werking niet krachtiger van. Bachbloesems zijn energetische remedies, de werking is gebaseerd op het in aanraking komen met de energie en dat is voldoende. Wat wel kan helpen is om een Bachbloesem vaker in te nemen. In een crisis-situatie mag dat best iedere 5 minuten zijn. Naarmate de situatie verbetert kun je dan de tussenpozen vergroten, totdat je op vier keer per dag uitkomt.
Ook wanneer je de situatie tegenkomt waar de remedie voor bedoeld is, kun je gerust een keer extra gebruiken. In sommige gevallen kunnen Bachbloesems onmiddellijk resultaat hebben, in andere gevallen is langduriger gebruik nodig. Zeker bij situaties die al lang bestaan kan één tot drie maanden gebruik nodig zijn. Wanneer een situatie verandert kan het zinvol zijn om ook de samenstelling van de remedie aan te passen.
.
.
.
pasteltekening van John Astria
.
.
De Openbaring is het laatste boek van het Nieuwe Testament en de Bijbel. Het werd geschreven door de apostel Johannes op het eiland Patmos, een eiland in de Egeïsche Zee vlakbij Turkije. Het boek is gedateerd in 96 NC, alhoewel er ook argumenten zijn voor een vroegere datum. Omdat de teksten in het Grieks geschreven zijn, noemt men het boek ook de Apocalyps. Hedendaags gebruikt men dit woord wanneer men de klemtoon wil leggen op een grote ramp. Het is een profetisch boek en bevat 22 hoofdstukken. God openbaart Johannes via een visioen geheimen over de eindtijden, gebeurtenissen die de mens zijn verstand te boven gaan.
.
Dit zijn citaten uit de Bijbel waarin God de mens aanmaant kennis in zich op te nemen over zichzelf en Jezus Christus. Wie God zoekt zal hem vinden. Het is aan de mens om de eerste stap te zetten. Wanneer we God om inzichten vragen zal de Heilige Geest ons geestelijk denken verlichten.
Het onbegrijpelijke wordt plots of op het gepaste moment verstaanbaar. In het eerste en het laatste hoofdstuk van de Openbaring zegt Christus tot twee maal toe dat het lezen ervan een zegening geeft. Het woord van God, de Bijbel, is meer dan de traditionele preken en parabels die we al jaren kennen.
Kennis opnemen van God is niet alleen bestemd voor theologen, maar voor iedereen. Door die opname van kennis krijgen we inzichten in het verleden en heden waardoor we met een gerust hart en vertrouwen de toekomst tegemoet kunnen gaan.
.
.
-zijn doel met deze wereld
-de toekomst van Israël en de wereld
-het mysterie van het goede en het kwade
-de bestraffing van het goede en de bestraffing van het kwade
-de toekomstige natuurrampen en oorlogen
-de wederkomst van de Messias
-de dag des oordeel
-het uitzicht in de hemel en zijn troon
-de nieuwe hemel en de nieuwe aarde
De Openbaring is moeilijk te begrijpen door de vele mystieke symbolen in de teksten en de verwijzingen naar het Oude Testament. De geschiedenis van Israël is een leidraad doorheen de 22 hoofdstukken. Jeruzalem wordt het centrum van Goddelijke theocratie voor gans de wereld.
.
.
.
.

circa 1925: Portrait of American-born singer and dancer Josephine Baker (1906 – 1975) liying on a tiger rug in a silk evening gown and diamond earrings. (Photo by Hulton Archive/Getty Images)
Baker werd geboren als Freda Josephine McDonald in Saint Louis, Missouri. Ze groeide op in een arm gezin zonder vader. Josephine werkte als kind al als babysitter en dienstmeid bij rijke, blanke families om thuis bij te dragen in de kosten. Toen ze dertien jaar oud was, was Josephine kort getrouwd met Willie WeIs, waar ze in 1919 van scheidde. Twee jaar later hertrouwde Josephine met Willie Baker, maar ook dit huwelijk duurde niet lang. Na de echtscheiding behield Josephine echter wel de naam ‘Baker’.
Als jong volwassene koos Baker ervoor danseres te worden. In 1922 mocht ze in de musical ‘Shuffle Along’ dansen en toerde ze met haar dansgroep door Philadelphia. Vlak daarna maakte Baker haar debuut op Broadway in New York, waar ze in de show ‘Chocolate Dandies’ optrad. Baker maakte op velen een grote indruk door haar uitdagende manier van dansen.
Baker vertrok in 1925 naar Parijs om daar op te treden in het Théatre des Champs Elysées. In de show ‘La Revue Negre’ danste ze met andere Afro-Amerikanen op Jazz muziek. Baker was vooral bij veel linkse artistiekelingen in trek. Picasso en Hemingway waren hier enkele voorbeelden van. In 1926 voerde ze haar bekende ‘jungle bananen dans’ uit, slechts gekleed in een rokje van rubberen bananen. Datzelfde jaar opende Josephine de nachtclub ‘Chez Josephine’.
In de jaren ’30 maakte Josephine haar debuut als zangeres en speelde ze in verschillende films. Ze verkreeg in 1937 de Franse nationaliteit door haar huwelijk met de Fransman Jean Lion. Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog sloot Baker zich aan bij het Franse verzet en trad ze op voor de troepen in Afrika en het Midden-Oosten. Na de oorlog reisde ze meerdere keren naar de VS om deel te nemen aan demonstraties van de civil rights movement. Josephine bleef tot haar dood optreden als danseres. Ze overleed uiteindelijk op 12 april 1975 in Parijs aan een hersenbloeding.