.
.
Het wenende oog van Maria
Pasteltekening van John Astria
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Om de oorsprong van Lucifer te kunnen vinden, richten we ons tot het Oude Testament. De naam Lucifer is vertaald uit het Hebreeuwse woord “helel”, wat “helderheid” betekent. Deze aanduiding, die dus op Lucifer betrekking heeft, is de uitlegging van de “morgenster” of “zoon des dageraads” die in Jesaja wordt voorgesteld.
“O morgenster, zoon van de dageraad, hoe diep ben je uit de hemel gevallen. Overwinnaar van alle volken, hoe smadelijk lig je daar geveld. Je zei bij jezelf: Ik stijg op naar de hemel, boven Gods sterren plaats ik mijn troon. Ik zetel op de toppen van de Safon, de berg waar de goden bijeenkomen. Ik stijg op tot boven de wolken, ik evenaar de Allerhoogste” (Jesaja 14:12-14).
De context van deze passage slaat op de koning van Babylon zoals hij in zijn trots, zijn pracht en zijn val wordt voorgesteld. Maar de tekst is feitelijk gericht aan de macht die achter de boosaardige Babylonische koning steekt. Geen enkele sterfelijke koning zou beweren dat zijn troon zich boven die van God bevindt of dat hij de Allerhoogste evenaart. De boze macht achter de Babylonische koning is Lucifer, de “zoon des dageraads”.
.
.
.
Lucifer is gewoon een andere naam voor Satan, die als hoofd van het boosaardige wereldbestel de werkelijke, maar onzichtbare macht is achter de opeenvolgende heersers van Tyrus, Babylon, Perzië, Griekenland, Rome en alle andere kwaadaardige heersers die we in de geschiedenis van de wereld hebben zien komen en gaan. Deze passage gaat verder dan de menselijke geschiedenis en markeert het begin van de zonde in het universum en de val van Satan in het reine, zondeloze firmament vóór de schepping van de mens.
We zien ditzelfde thema in Ezechiël: “De HEER richtte zich tot mij: ‘Mensenkind, hef over de koning van Tyrus een dodenklacht aan:
“Dit zegt God, de HEER: Eens was jij een toonbeeld van perfectie, vervuld van wijsheid en volmaakt van schoonheid. Je leefde in Eden, in de tuin van God, en je was bekleed met een keur van edelstenen: met robijn, topaas en aquamarijn, met turkoois, onyx en jaspis, met saffier, granaat en smaragd, gevat in gouden zettingen. Op de dag dat je geschapen werd lagen ze klaar. Je was een cherub, je vleugels beschermend uitgespreid, je was door mij neergezet op de heilige berg van God, waar je wandelde tussen vurige stenen.
Je was onberispelijk in alles wat je deed, vanaf de dag dat je was geschapen tot het moment dat het kwaad vat op je kreeg. Door al het handeldrijven raakte je verstrikt in onrecht en geweld, en je zondigde; daarom, beschermende cherub, verbande ik je van de berg van God en verdreef ik je van je plaats tussen de vurige stenen. Je schoonheid had je hoogmoedig gemaakt, je had je wijsheid en luister verkwanseld.
Daarom heb ik je op de aarde neergeworpen, als een schouwspel voor andere koningen. Door je grote schuld, door je oneerlijke handel, waren je heiligdommen ontwijd. Daarom liet ik een vuur in je oplaaien dat je heeft verteerd, ik maakte van jou een hoop as op de grond, voor ieder die het wil zien. Alle volken die je kenden staan verbijsterd; je bent een schrikbeeld geworden, tot in eeuwigheid zul je er niet meer zijn.”‘” (Ezechiël 28:11-19).
.
Deze passage lijkt gericht tot de “koning van Tyrus”. In werkelijk is het echter gericht aan degene die achter de boosaardige koning van Tyrus schuilgaat. Deze passage bevat profetieën over Lucifer/Satan, omdat zijn laatste einde nog niet heeft plaatsgevonden en pas na het laatste oordeel zal plaatsvinden (Openbaring 20:7-10), ook al is het zeker dat dit einde op deze manier zal plaatsvinden.
Deze passages in Jesaja en Ezechiël hebben beide niet zozeer betrekking op Lucifer/Satan zelf, maar op zijn werk en zijn planning via aardse koningen en heersers die zichzelf een goddelijke eer toekennen. Zij heersen, bewust of onbewust, feitelijk in de geest van Satan en voor de doelen van Satan.
“Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen” (Efeziërs 6:12).
Satan is de vorst achter de machten van dit bedorven wereldbestel.
Let vooral eens op de volgende uitspraak in de passage uit Ezechiël: “de gezalfde cherub”. Een dergelijke uitspraak zou nooit van toepassing kunnen zijn op een menselijke koning. Nee, deze heeft betrekking op Lucifer/Satan die achter de menselijke koning zit. Deze engel is het hoogste wezen dat de HEER ooit heeft geschapen. De HEER zegt over hem: “Eens was jij een toonbeeld van perfectie, vervuld van wijsheid en volmaakt van schoonheid”.
Satan was het meest wijze schepsel dat God ooit had geschapen. Geen enkele andere engel en geen enkel ander wezen werd geschapen met de intelligentie die God aan dit schepsel had gegeven. God zegt dat dit schepsel “volmaakt van schoonheid” is. Na de Heilige Drie-eenheid – de Vader, de Zoon en de Heilige Geest – is dit wezen tegenwoordig het hoogste wezen.
In Ezechiël 28:14 lezen we:
“Gij waart een gezalfde, overdekkende cherub”. Dit vertelt ons dat we het niet over een menselijke koning hebben.
Het woord cherub is enkelvoud voor cherubim. De cherubim zijn een symboliek voor Gods Heilige aanwezigheid en Zijn onbereikbare grootheid. Deze cherubim nemen een unieke positie in. De “gezalfde, overdekkende cherub” is het beeld dat in de Hof van Eden voor ons geschetst wordt, nadat Adam en Eva waren weggestuurd en God de cherubim had opgesteld om de weg naar de levensboom te bewaken.
Ook toen Mozes de verzoeningsplaat maakte en deze in het Allerheiligste van de tabernakel plaatste, kwam Gods heerlijkheid er naartoe en ontmoette Hij Mozes tussen de cherubim. Zij “overdekten” de verzoeningsplaat met hun vleugels.
We zien dus dat Satan een cherub was en dat zijn taak bestond uit het bewaken van de troon van God Zelf. Zijn taak was de bescherming van Gods heiligheid. Satan nam de hoogste van alle posities in, een positie die hij verachtte en verloor.
We zien hier in Ezechiël een beschrijving van de hoogste van Gods schepsels, een musicus met perfecte wijsheid en onbeschrijflijke schoonheid, en bovendien met een verheven functie. Maar, dit schepsel met al zijn prachtige eigenschappen had ook een vrije wil. Op een dag zei God tegen dit schepsel:
“Er is ongerechtigheid in jou gevonden”.
.
.
Wat voor ongerechtigheid werd er in hem gevonden? In het boek Ezechiël laat God ons in het prille begin als het ware over Zijn schouder meekijken, zodat we de oorsprong en de schepping van Satan kunnen zien. Maar waarom zegt God dit? Wat is deze ongerechtigheid?
We moeten naar Jesaja 14:13-14 teruggaan, de verzen die ons over de keuze van Lucifer/Satan vertellen. “Ik stijg op naar de hemel, boven Gods sterren plaats ik mijn troon. Ik zetel op de toppen van de Safon, de berg waar de goden bijeenkomen. Ik stijg op tot boven de wolken, ik evenaar de Allerhoogste.” Heb je gemerkt hoe vaak Satan in deze passage eigenlijk “ik zal” zegt? Hij zegt dat hij zijn troon boven Gods sterren zal plaatsen. Het woord “sterren” verwijst hier niet naar de sterren die we ’s nachts kunnen waarnemen. Hiermee worden de engelen van God bedoeld. Met andere woorden: “Ik zal de hemel overnemen, ik zal God zijn”.
Dat is de zonde van Lucifer/Satan en dat is de ongerechtigheid die er in hem werd gevonden. Hij wil geen dienaar van God zijn. Hij wil de dingen niet doen waar hij voor geschapen werd. Hij wil zelf gediend worden en er zijn miljoenen mensen die ervoor gekozen hebben om juist dat te doen: hem dienen. Zij hebben naar zijn leugens geluisterd en ervoor gekozen om hem te volgen. Eva geloofde de leugen dat zij net als God zou zijn. De reden dat Lucifer/Satan haar met die leugen verleidde was dat dit precies datgene is wat hij zelf wil: God zijn.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
John Astria
.
1 Koningen 1 |
1 – 53 |
Sálomo tot koning gezalfd |
|---|---|---|
1 Koningen 2 |
1 – 11 |
Davids laatste bevelen en zijn dood |
12 – 46 |
Adónia, Abjathar, Joab en Simeï gestraft |
De Openbaring hoofdstuk 1, 2 en 3 ; de Openbaring aan Johannes
Pasteltekening van John Astria
Johannes aan de zeven gemeenten die in Asia zijn: Genade zij u en vrede, van Hem Die is en Die was en Die komt, en van de zeven Geesten, Die voor Zijn troon zijn, en van Jezus Christus, Die de getrouwe Getuige is, de Eerstgeborene uit de doden en de Vorst van de koningen der aarde, Hem Die ons heeft liefgehad en ons van onze zonden gewassen heeft in Zijn bloed, en Die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God en Zijn Vader, Hem zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid, amen. Zie, Hij komt met de wolken, en elk oog zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben. En alle stammen van de aarde zullen rouw over Hem bedrijven. Ja, amen. ‘Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde, zegt de Heere, Die is en Die was en Die komt, de Almachtige’.
Jezus Christus, de Tweede Persoon van de Drie-eenheid, wordt met een aantal titels genoemd, waar we een voor een naar kunnen kijken (Openbaring 1:5).
“Getrouwe Getuige” verwijst naar de absolute betrouwbaarheid van onze Heer met betrekking tot de beloften die Hij heeft gedaan.
“De Eerstgeborene uit de doden” verwijst naar Hem als de Eerste mens die de dood overwonnen heeft en voorgoed opstond uit het graf. Anderen, die eerder door Hem uit de doden waren opgewekt, stierven later weer. Nu Jezus permanent de dood overwonnen heeft, hoeven we nooit meer bang te zijn voor ziekte of dood.
Jezus wordt ook wel aangeduid als ‘de Vorst van de koningen der aarde’. Onze Heer is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Hij heerst ook in de harten van aardse machthebbers. “Het hart van een koning is in de hand van de Here als waterbeken, Hij neigt het tot alles wat Hem behaagt” (Spreuken 21:1).
Onze Heer wordt verder aangeduid als die Ene “Die ons eeuwig liefheeft en Die ons voor eens en voor altijd verlost en bevrijd heeft van onze zonden door Zijn Eigen bloed” (vers 5 ). Zijn liefde voor ons is eeuwig. En Hij vergoot Zijn bloed niet alleen om ons onze zonden te vergeven, maar ook om ons voor eens en voor altijd te bevrijden van onze zonden. De eerste belofte in het Nieuwe Testament is dat Jezus ‘Zijn volk zalig zal maken van hun zonden’ (Mattheus 1:21). Bevrijd te worden van de macht van de zonde is het grote thema van het hele Nieuwe Testament. Geen zonde kan nu de heerschappij over ons hebben, als wij leven onder de genade (Romeinen 6:14).
Ons wordt verder verteld dat de Here Jezus ons heeft gevormd tot “koningen en priesters voor God en Zijn Vader” (vers 6). Het koninkrijk van God is het domein waarin God absolute autoriteit uitoefent. De kerk is een afspiegeling van het koninkrijk van God op aarde – dat wil zeggen, een groep mensen die een koninkrijk zijn geworden, omdat ze zich op elk gebied van hun leven aan het gezag van God onderworpen hebben.
De Heer heeft een ongedisciplineerde menigte omgezet in een ordelijke koninkrijk – een volk dat nu wordt geregeerd door God. We zijn ook gemaakt tot priesters. Elke gelovige – man of vrouw – is tot een priester voor de Heer gemaakt. In Gods ogen is er niet zoiets als een speciale klasse van mensen in de kerk, die priesters genoemd worden. Dat is een oudtestamentisch concept.
Wanneer er zoiets bestaat in een kerk van vandaag, dan leidt het mensen terug naar de tijden voor Christus! We zijn ALLEMAAL priesters.
Als priesters zijn wij geroepen om offers te brengen aan God. Bedenk hierbij dat in het Oude Testament de lichamen van dieren als offer werden aangeboden, en vandaag de dag bieden we ons eigen lichaam aan God als een levend offer aan (Romeinen12:1).
De uitdrukking Zijn God en Vader is vergelijkbaar met de uitdrukking die Jezus gebruikte na Zijn opstanding, Mijn Vader en uw Vader, Mijn God en uw God (Johannes 20:17). Zijn Vader is inmiddels ook onze Vader geworden. We kunnen nu onze veiligheid vinden in God als onze Vader, net zoals Jezus Zijn bescherming daarin vond. Amen, zegt Johannes (vers 6). En ook wij zeggen: het zal zo zijn. Hem alleen “zij de heerlijkheid en kracht in alle eeuwigheid”.
In vers 7, wordt de terugkeer van Christus naar de aarde voorspeld.
Het laatste dat deze wereld zag van onze Heer was toen Hij in schaamte aan het kruis van Golgotha hing. Maar een van deze dagen, zal de wereld Hem zien komen met de wolken in heerlijkheid. Elk oog zal Hem zien. Degenen (het volk Israël en wij) die Hem doorboord hebben zullen Hem ook zien. De stammen van de aarde zullen huilen wanneer Hij komt. Maar wij zullen ons verheugen. Nogmaals zegt Johannes: Amen. En wij zeggen ook: Het zal zo zijn!
De eindstrijd tussen God, (de Alfa en de Omega) en Satan
Pasteltekening van John Astria
In vers 8 verwijst God naar Zichzelf als de Alfa en de Omega, de Almachtige en altijd bestaande God. Hij was er meteen aan het begin, toen er niets bestond. Hij zal er direct zijn aan het einde der tijden. Er is niets dat ooit kan gebeuren, ongeacht het moment of de plaats, dat God zal verrassen. Onze Vader weet niet alleen het einde vanaf het begin, omdat Hij de Almachtige God is, Hij beheerst alles ook. Daarom moeten we in geen enkel opzicht angst hebben voor de toekomst.
Aan het einde van het boek Openbaring, wordt God weer aangeduid als de Almachtige en de Alfa en de Omega (hoofdstuk 19:6; 22:13). We zouden kunnen zeggen dat het hele boek Openbaring dan ook is ingeklemd tussen deze twee uitspraken die verwijzen naar de alwetende, almachtige kracht van onze God en Vader. Dit is wat ons perfecte veiligheid geeft, als we hier lezen over de beproevingen die Gods volk zal overkomen, en de rampen die in de laatste dagen over de wereld om ons heen zullen komen.
In het hele Nieuwe Testament wordt God slechts 10 keer “de Almachtige” genoemd. Negen van deze 10 verwijzingen staan in Openbaring. De reden hiervoor is dat God wil dat wij weten dat Hij de Almachtige is en dat Hij alles onder controle heeft.
De enige andere verwijzing staat in 2 Corinthiërs 6:17 en 18, waar God Zijn volk roept om te worden gescheiden van alles wat onrein is. Dit toont aan dat God Zichzelf alleen als “de Almachtige” openbaart aan degenen die willen worden gescheiden van alles dat onrein is en in strijd met het Woord van God. Het boek Openbaring is vooral voor die mensen geschreven.
Enkele van de grootste waarheden die waarvan we het nodig hebben om in te worden vastgesteld in deze dagen, zijn die waarheden met betrekking tot onze Heer en onze relatie met Hem:
1) De absolute betrouwbaarheid van de beloften van onze Heer;
2) Zijn triomf over de grootste vijand van de mens (de dood);
3) Zijn totale macht over alles in de hemel en de aarde;
4) Zijn eeuwige en onveranderlijke liefde voor ons;
5) Zijn ons te bevrijden uit de macht van de zonde;
6) Zijn Vader nu wordt onze Vader ook;
7) Zijn komst terug naar zijn koninkrijk op aarde te vestigen.
We moeten geworteld en gegrond zijn in deze waarheden als we standvastig en onbeweeglijk willen blijven staan in de tijden die gaan komen.
Keuze tussen goed en kwaad
Pasteltekening van John Astria
Het einde van de draak (666) door het kruis
Pasteltekening van John Astria
11 Uw macht en kracht zijn verdwenen; zij zijn met u begraven. De klanken van prachtige muziek in uw paleis zijn weggestorven; de wormen zijn voortaan uw matras, de maden uw deken!
12 U bent nu uit de hemel gevallen, morgenster, zoon van de dageraad! U bent op de aarde neergeveld, hoewel u vele volkeren op aarde overwon.
13 Want u zei bij uzelf: “Ik zal de hemel bestormen en hoger dan de sterren heersen. Ik zal de hoogste troon bestijgen. Ik zal zetelen op de berg van de samenkomst, ver weg in het noorden.
14 Ik zal opklimmen tot in de hoogste hemelen en gelijk zijn aan de Allerhoogste.”
15 Maar in plaats daarvan zult u in het diepst van het dodenrijk worden geworpen.
16 Allen die zich daar bevinden, zullen u aanstaren en vragen: “Kan dit degene zijn die de aarde en de koninkrijken van de wereld op hun fundamenten deed schudden?
2 Korintiërs 11 : 14 En het is geen wonder; want de satan zelf verandert zich in een engel des lichts.
Efeziërs 6 : 12 Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.
De geschiedenis van Satan en de gevallen engelen / The history of Satan and his fallen angels
De geschiedenis van Satan ( Lucifer ) doet ons terug gaan naar de begintijd van de schepping toen god de engelen schiep.
Er zijn verschillende soorten engelen.
We doorlopen 4 niveaus van de Goddelijke engelen hiërarchie.
1 Serafijnen
Zij vertegenwoordigen de hoogste rangorde van de engelen en vertoeven het dichtst bij de troon van God.
Zij hebben 6 vleugels en staan voor vuur omdat ze zo dicht bij God zijn.
We kennen hun namen niet omdat ze altijd bij God de Vader zijn .
Zij roepen Heilig, Heilig, Heilig.
2 Cherubijnen
Zij bewaken de Boom des Levens en de Arc van het Verbond.
Zij prijzen en aanbidden God.
Zij hebben 4 vleugels.
Wij kennen hun namen niet behalve die van Lucifer.
Lucifer
Zijn Hebreeuwse naam is Heyley.
Zijn naam betekent lichtdrager.
Hij was de ” Helderste in de lucht “, de Morgenster.
Lucifer had een hoge status en autoriteit van God gekregen.
Zijn gerespecteerde naam zou een dramatische verandering krijgen.
3 De aartsengelen
Dit zijn de operationele leiders van de engelen.
Zij zitten in de Goddelijke raad die God voorzit.
In Genesis worden ze de Zonen van God genoemd.
Job noemt ze de Kinderen van God.
We zouden kunnen zeggen dat God de Leider is en de aartsengelen zijn Zijn raad van bestuur.
Er zijn tal van aartsengelen
De Bijbel vernoemt 3 ( ezekiël ) en het boek van de profeet Enoch vernoemt er 4 meer.
Alle aartsengelen hebben verschillende verantwoordelijkheden en taken.
Hun namen zijn :
A : Michaël
Genoemd de engel Gods
Hij is Gods strijder en de verdediger van de kerk
Hij is de sterkste in het universum na God en werd het eerst geschapen.
B : Gabriël
Hij is Gods boodschapper en sterkte
Hij is de helper van de Heiligen
Wanneer de kerk roept tot God zijn het Gabriël en zijn engelen die ter hulp schieten.
Hij zal de doden doen opstaan op de oordeelsdag.
3 : Raphaël
Zijn naam bedoelt Gods genezer en Gods goedheid.
Hij is de zachtaardige die troost en geneest.
Hij kan een menselijke gedaante aannemen met een aardse naam
4: De gewone werkengelen
Een engel is een geestelijk wezen geschapen door God.
Het woord engel komt van het Griekse woord angelos dat boodschapper betekent.
Engelen zijn intellectuele wezens zonder lichamelijke vorm.
Zij hoeven zich niet te vermenigvuldigen, God schiep ze in het begin van de schepping uit het niets.
Zij zijn met velen, onstoffelijk en onsterfelijk waardoor ze zich niet hoeven voort te planten.
Maar sommigen deden het, zie Genesis 6.
Job vertelt ons dat engelen geschapen zijn voor de aarde. Lucifer was één van Gods machtigste en mooiste creaties.
Zijn taak was Opzichter van de aarde.
Lucifer en de andere aartsengelen aanbaden God.
Maar op een dag werd Lucifer overmand door trots en verheerlijkte zichzelf.
Hij wilde gelijk zijn aan God in plaats van God te verheerlijken.
Ezekiël 28 : 14-15
4 Gij waart een gezalfde, overdekkende cherub; en Ik had u alzo gezet; gij waart op Gods heiligen berg; gij wandeldet in het midden der vurige stenen.
15 Gij waart volkomen in uw wegen, van den dag af, dat gij geschapen zijt, totdat er ongerechtigheid in u gevonden is.
De dag dat oorlog uitbrak in de hemel
Michaël en zijn engelen vochten tegen Lucifer en zijn engelen.
Lucifer verloor en kreeg een nieuwe naam, Satan de tegenstrever.
Satan werd naar de aarde geworpen samen met zijn engelen.
De gevallen engelen bedroegen 1/3 van alle engelen in de hemel.
Jezus was ooggetuige toen de strijd plaatsvond.
Hij zei in Lucas 10 : 18 , ik zag satan uit de hemel vallen gelijk een bliksem.
Dan zal Satan Adam en Eva verleiden in het aards paradijs wat enorme gevolgen zal hebben voor de mensheid en het leven op aarde.
In het boek van de profeet Enoch worden 4 meer zonen van God of aartsengelen genoemd.
Hun namen zijn Uriël, Raguël, Sariël en Jeremiël.
Ze werden aangetrokken tot vrouwen, daalden af naar de aarde, namen een menselijke gedaante aan en sliepen met hun.
200 andere engelen deden dit ook waarvan er 19 bekend zijn met naam.
Volgens Judas 1 : 6 verwijzend naar de engelen in Genesis 6 en gebaseerd op info van Enoch12 :4:
Zij waren in de hemel toen ze in lusten vielen.
Judas 1 : 6 : En denk eens aan de engelen die niet trouw aan God waren. Ze waren niet tevreden met de taak die Hij hun had gegeven. Ze verlieten de plaats waar ze woonden. Daarom heeft Hij hen voor altijd gevangen gezet in de duisternis. Daar moeten ze blijven tot de grote dag dat Hij over hen zal rechtspreken.
Deze info kon Judas enkel vernomen hebben door het boek van Enoch te lezen.
Dit is belangrijke informatie waarvan vele kerken niet op de hoogte zijn, omdat ze het boek Enoch onvoldoende bestudeerd hebben.
Dit is de tweede maal dat engelen vielen en werden de gevallen engelen genoemd.
Na de zondvloed werden deze engelen opgesloten in sjeool in afwachting van hun oordeel op de laatste dag.
God heeft een speciaal oordeel voor de 4 gevallen aartsengelen ( en de andere 22 ) die vielen voor de vrouwen op aarde.
Stellig, indien God zich er niet van heeft weerhouden de engelen die zondigden te straffen, maar hen, door hen in Ta̱rtarus te werpen, aan afgronden van dikke duisternis heeft overgeleverd om voor het oordeel bewaard te worden; en hij zich er niet van heeft weerhouden een wereld uit de oudheid te straffen, maar No̱ach, een prediker van rechtvaardigheid, met zeven anderen veilig heeft bewaard toen hij een geweldige vloed over een wereld van goddeloze mensen bracht.
Wat leerden we ?
De engelen verlieten de hemel, daalden af naar de aarde, namen een menselijke gedaante aan en sliepen met de vrouwen.
Zo werden zij ” gevallen engelen “
Ze werden vermoord in de zondvloed.
Hun demonische geesten zijn opgesloten in sjeool tot de komst van de oordeelsdag.
Daarna zullen ze voor eeuwig gegooid worden in de vuurpoel.
Volgens het boek van Enoch vroegen de gevallen engelen vergiffenis voor Gods troon, maar hun zonden waren zo erg dat dat onmogelijk was.
De nakomelingen van de gevallen engelen met vrouwen werden slechte reuzen. Het waren demonen bezeten door de eerste gevallen engelen.
Deze demonen werden bevrijd bij de dood van zo een reus.
Al de demonen die bezit nemen van mensen op aarde worden bevrijd bij de dood van een persoon.
Zij kunnen vrij overgaan naar een ander persoon alleen als het hun toegelaten is of als ze uitgenodigd worden.
Daarom leven demonen eeuwig, zij kunnen overgaan van persoon tot persoon gedurende oneindige generaties.
Hun uiteindelijke bestemming zal gelijk de andere demonen de vuurpoel zijn, als straf voor eeuwig.
We weten dat wij gered zijn door genade.
Niets kan ons scheiden van de liefdevolle relatie met Christus.
Maar zal het leven een eenvoudige weg zijn naar glorie?
Dit is het verhaal van Satan en zijn gevallen engelen gebeurd in een lang verleden.
Maar is er een verband met de huidige tijden?
Dis is wat Paulus zegt over de kerk vele jaren na Jezus overwinning op het kwade:
Efeziërs 6 : 12
Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.
Ja,
Satan is totaal vernietigd door het kruis.
Zonde kan ons niet langer meer scheiden van God.
Jezus is onze redder, in Hem voelen we ons veilig.
Maar!!
Satan is niet dood, hij leeft.
Hij en zijn demonen maken overuren omdat ze weten dat hun einde dichter en dichter komt.
Hebt u al horen zeggen:
” houd uw vrienden in de buurt en je vijanden nog dichterbij”.
Dit wil niet zeggen dat men vriendelijk of zijn tijd moet doorbrengen bij de vijand.
Het gaat om zoveel mogelijk te weten te komen van uw vijand Satan.
Wanneer men zijn strategie, denken en handelen weet, is men voorbereid op een eventuele aanval van hem.
Satan zal u ooit zeker aanvallen!
Zijn zwakte is hem er aan laten herinneren dat hij verslagen is door Jezus, beveel hem in Jezus naam u te verlaten en hij zal dat doen.
Deze geestelijke, demonische krachten weten dat ze verslagen zijn door Jezus op het kruis.
Zij weten dat Jezus stierf op het kruis voor onze zonden en ziekten.
Maar toch vallen ze de mensen aan in hun lichaam.
Maar als gelovigen hebben wij het recht en de macht om hun in Jezus naam aan te spreken, wij mogen en kunnen hen bevelen ons te verlaten.
Dan zullen ze vluchten en mensen zullen bevrijd worden van ziektes.
We mogen geen schrik hebben om onze macht te gebruiken tegen de demonen.
Maar dit is niet alleen een persoonlijk thema hoe u zou moeten omgaan met de vijand.
Satan en zijn gevallen engelen willen iedereen van God en Christus verwijderen.
In vele gevallen hebben gelovigen dikwijls de kennis en verdediging niet om te reageren op de werkwijze van Satan in deze wereld.
Wat kunnen wij spiritueel verwachten op deze wereld in de toekomst?
Hoe kunnen wij een gezegend, vredevol en rustig leven leiden in een wereld waar Satan op zoek is naar gemakkelijke doelwitten?
Satan weet dat zijn tijd er bijna op zit.
Hij is niet alleen de beschuldiger van de broeders maar ook de leugenaar en verleider die alles in het werk stelt om levens zo miserabel mogelijk te maken voor zoveel mogelijk personen.
Hij wil zoveel mogelijk zielen met zich mee nemen naar de vuurpoel op de laatste dag.
De apostelen vroegen Jezus deze vraag in Mat: 24-3:
En als Hij op den Olijfberg gezeten was, gingen de discipelen tot Hem alleen, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn, en welk zal het teken zijn van Uw toekomst, en van de voleinding der wereld?
Jezus gaf hun vele signalen zoals deze in Mat 24 :37-39
En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen.
38 Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging;
39 En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen.
NB : de opname van de Heiligen heeft dan al plaats gevonden!
Jezus zei in Mat24 : 38-39
Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging.
En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen.
Wil God dat wij Zijn plan voor de toekomst begrijpen?
Ja.
Hij wil dat de vragende mensen de signalen leren begrijpen over de toekomst, via het woord in de Bijbel en persoonlijke openbaringen.
Wat zeggen de geschriften?
Mijn mensen zijn vernietigd door een gebrek aan kennis.
Omdat jullie kennis hebben afgewezen, zal ik jullie ook afwijzen.
Laat ons dus geen spirituele dwazen zijn.
Eerst begint Hildegard te spreken over God zelf, die woont in het Oosten. Zij ziet een hoog oprijzende rots van ijzerkleur, hier als van bovenaf gezien voorgesteld door blauwe en witte cirkels. Baillet meent dat de cirkel de rots van bovenaf gezien voorstelt. Keller gaat nog verder en vermoedt dat de blauwwitte kleur de wolk is die volgens Hildegard boven die rots hing. In ieder geval kan men deze cirkel zien als een hardstenen kei, zo groot dat hij de indruk maakt van een bol.
Daarboven zweeft een witte wolk, hier voorgesteld als aan bloem, waarop de troon van God staat net zoals Boeddha zit op een lotusbloem. Hiltgart Keller heeft een verklaring om deze omhoog gerichte bruine, halve bol met meniekleurige golven die versierd zijn met witte lijnen en zwarte randen.
Zij ziet hierin niet een witte wolk, maar de in de Scivias-tekst beschreven vuurkleurige glans van steen en staal. Het is de glans die na de val van de engelen, voorgesteld als uitdovende vallende sterren, terugkeert naar de troon van de Schepper.
De grote lichtcirkel rondom de Schepper is als een mandorla. Een mandorla is een amandelvormige figuur, waarin vaak Christus of een heilige wordt afgebeeld. Deze is eveneens bruinrood en menierood van kleur en met witte golflijnen. Hoe dan ook, de verklaring zegt dat de rots de Vreze des Heren is, de grondslag van alle bovennatuurlijke kennis.
Hoe dan ook ziet Hildegard boven de rots een witte wolk zweven als beeld van de gave der Wijsheid. Als ons gezegd wordt dat op die wolk Gods troon staat, roept het geheel sterke herinneringen op aan de Godsverschijning op de berg Sinaï in het Oosten.
De voorstelling van God toont verwantschap met de Pantokrator van de mozaïeken in de oude basilieken. De term Pantokrator is afkomstig uit de Griekse vertaling van de joods-christelijke Bijbel, het Oude Testament en het Nieuwe Testament en is een aanduiding voor God. De nadruk ligt op de universaliteit en de almacht die aan God worden toegeschreven.
We kunnen niet direct zien of het om God de Vader gaat of om Christus, maar er staat in het Evangelie: “Wie Mij (Christus) ziet, ziet de Vader”
Een apart detail valt nog op te merken: op de borst van het Godsbeeld zien we een gouden schild waarover een bruine band loopt als een pallium. Een pallium is vaak cirkelvormig en wordt gedragen om de hals en over de kazuifel en heeft twee afhangende banden aan de voor- en achterkant. De witte band is voorzien van zwarte kruisen.
Volgens de tekst is dit het leem dat God op zijn hart draagt. Dit geeft de eeuwige verlossende Voorzienigheid aan, waardoor God de zondige mens kent en hem verlossen wil uit de modder van de ondeugd. De edelstenen, die de leem omlijsten, zijn de martelaren, maagden, belijders en ook de boetvaardigen. De Eeuwige heeft hen allen voorbestemd om de engelen te vervangen die Lucifer in zijn val had meegesleurd.
De redding van een verloren schaap
Pasteltekening van John Astria
De herder is in het Oude Testament een bekend beeld voor de zorg van God voor zijn volk, voor de enkeling (Psalm 23), maar vooral voor de natie, die Hij uit slavernij leidde en voedde en beschermde (Psalm 74:1; 79:13; 80:2; 95:7; 100:3; Jesaja 63:5).
Het was geen toeval dat zowel de grote leider, Mozes, als de grote koning, David, herders waren voordat God hen riep om zijn volk te hoeden. Toen het volk Israël door zijn herders te gronde werd gericht, beloofde God dat Hij zelf zijn kudde zou redden via de Messias. God zou David aanstellen als hun herder: “Dan zal ik één herder over hen aanstellen, die hen weiden zal: mijn knecht David. Die zal hen weiden, die zal hun herder zijn” (Ezechiël 34:23).
Micha zei eveneens van Jezus die in Bethlehem geboren zou worden: “Dan zal hij staan en hen weiden in de kracht van de Here, zijn God”( Micha 5:3);
en Jesaja:
“Hij zal als een herder zijn kudde weiden, in zijn arm de lammeren vergaderen…”(Jesaja40:11).
Jezus was die goede herder die door de profeten aan Israël was beloofd. Gedurende zijn leven was zijn werk beperkt gebleven tot “de verloren schapen van het huis van Israël”( Mattheüs 15:24; 10:6). Pas na zijn dood en opstanding kregen zijn discipelen de opdracht om behoudenis in Hem in de hele wereld te gaan prediken.
Voortaan werden ook de heidenen geroepen om deel te hebben aan Gods beloften: ook zij waren binnen de kudde van Israël gebracht. In de woorden van Paulus in Efeziërs 2:13: “Thans in Christus Jezus bent u, die eertijds veraf was, dichtbij gekomen door het bloed van Christus”. De toekomstige niet-Joodse gelovigen werden dus de “andere schapen die niet van deze stal zijn”. Zij zouden aan Gods volk toegevoegd worden, om één kudde te vormen; en “het Lam, dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en hen voeren naar waterbronnen des levens”(Openbaring 7:17).
Deze vier dieren zijn vier cherubs. Koning Salomo vervaardigde twee cherubs die hij vervolgens in de tempel van God plaatste. Dit kan je lezen in 1 Koningen hoofdstuk 6. Maar deze cherubs komen ook voor in Ezechiël 1 en in 10. In Ezechiël hoofdstuk 1 krijgt Ezechiël het visioen van de levende wezens. Deze wezens vertonen veel gelijkenissen met die van Openbaringen.
“Hun gezicht leek op het gezicht van een mens, bij alle vier van rechts op de kop van een leeuw, bij alle vier van links op de kop van een rund, en alle vier hadden zij de kop van een arend.” (Ez 1:10)
Openbaring hoofdstuk 4 ; de troonsheerlijkheid van God
Pasteltekening van John Astria
De eerste was als een leeuw, wat zijn koningschap symboliseert. Christus wordt ook vergeleken met een leeuw. Hij is een brullende leeuw (Amos 1:2), (Jl 3:16).
De tweede was als een kalf wat zijn priesterschap symboliseert. In Leviticus 9 kunnen we lezen dat Aaron een kalf moest offeren als zonde-offer toen hij als priester ging dienen. Dat kalf wat geslacht moest worden als zonde-offer staat ook weer symbool voor het offer die Christus heeft gegeven voor de zonde van de mens aan het kruis.
De derde was als een mens. Wat Christus als mens symboliseert toen hij hier was als onze zaligmaker, dienaar, herder, onze leermeester, De zoon des mensen, Het vlees geworden woord.
En het vierde was als een arend, wat bescherming symboliseert. In Openbaringen 12:14 lezen we de vrouw die vleugels als van een arend krijgt en de woestijn in vliegt om buiten het bereik van de slang te blijven.
“En aan de vrouw werden twee vleugels van een grote arend gegeven, opdat zij naar de woestijn zou vliegen, naar haar plaats, waar zij gevoed wordt, een tijd en tijden en een halve tijd, buiten het gezicht van de slang.” (Op 12:14)
Deze vrouw symboliseert de kerk die beschermt wordt tegen de duivel.
Deze vier Cherubs vertonen karakter eigenschappen van Christus. Namelijk Koning, Priester, Zaligmaker en Beschermer.
Er zit zelfs parallellisme tussen deze vier karakter eigenschappen en de vier evangelies.
Mattheüs schrijft vooral over zijn koningschap en het koninkrijk der hemelen,
Markus legt de nadruk meer op zijn priesterlijke kant. Als dienaar van de mens. De taak van de aardse priesters was om het volk te dienen als ze hadden gezondigd.
Lukas beschreef vooral zijn menselijke kant. De zoon des mensen.
En Johannes beschrijft vooral zijn Goddelijke kant. God als beschermer.
In de laatste drie verzen uit Openbaringen 4 lezen we hoe deze vier dieren en de 24 ouderlingen God aanbidden, hun kronen voor zijn troon neergooien, en Christus vereren als schepper van alle dingen.
“U bent het waard, Heere, te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht, want U hebt alle dingen geschapen, en door Uw wil bestaan zij en zijn zij geschapen.” (Op 4:11)
Mensensamenleving.me 